Celem konkursu było promowanie czytelnictwa, zachęcanie do sięgania po książki oraz rozwijanie kreatywności uczestników poprzez przygotowanie krótkiego filmu polecającego wybraną lekturę.

Na konkurs wpłynęło 5 filmów, w których uczestnicy w ciekawy i pomysłowy sposób zaprezentowali swoje ulubione książki. Każdy z filmików był inny – nie zabrakło oryginalnych pomysłów, kreatywnych ujęć oraz szczerych rekomendacji, które z pewnością mogą zachęcić innych do sięgnięcia po polecane tytuły.

Komisja Konkursowa miała niełatwe zadanie, ponieważ wszystkie prace zostały przygotowane z dużym zaangażowaniem i spełniały założenia konkursu. Doceniając wysiłek oraz pomysłowość uczestników, Komisja postanowiła nagrodzić wszystkich autorów nadesłanych filmów.

Serdecznie gratulujemy wszystkim uczestnikom i dziękujemy za udział w konkursie. Cieszymy się, że książki stały się inspiracją do stworzenia interesujących i pełnych pasji filmowych polecajek.

Dziękujemy za wspólną promocję czytelnictwa i zapraszamy do udziału w kolejnych wydarzeniach organizowanych przez naszą bibliotekę!

Nagrody:

Kategoria młodzież 14-18 lat:

Maja Janiak

https://drive.google.com/file/d/1EUCX5hyskOfv3t7O2jGyf6ftgeBaU1Lh/view?usp=sharing

Kategoria dorośli i seniorzy:

Wiktoria Kaczmarek

https://drive.google.com/file/d/12PIJeC-7_cLDqw2sxHD8F-je-DWu1QAq/view?usp=sharing

Kamila Olszewska

https://drive.google.com/file/d/1VyXuGr9n3NO-HkgoPyzAURyjM25hYoel/view?usp=drivesdk

Maria Jarka

https://drive.google.com/file/d/1NCKUtvLSsv6X-WhiAGJxGKKsbrp37FY8/view?usp=drivesdk

Paulina Zaroda

https://drive.google.com/file/d/1Pm3gX45JzxG7BLFsjLX0xe0BZXA5qUs5/view

Zrealizowano w ramach zadania ”Literacka Przystań" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

To wyjątkowa propozycja dla młodych czytelników, którzy lubią książki, odkrywanie nowych historii i dobrą zabawę. Celem akcji jest popularyzacja czytelnictwa oraz zachęcenie dzieci do regularnego odwiedzania biblioteki i korzystania z jej zbiorów podczas wakacji.

Każdy uczestnik otrzyma własny Paszport Czytelniczy, który będzie towarzyszył mu przez całe lato. W paszporcie znajdą się ciekawe zadania i miejsce na pamiątki z wakacyjnej przygody z książką. Dzieci będą wpisywać tytuły przeczytanych książek, rysować ulubionych bohaterów literackich, zapisywać ulubione cytaty, zaznaczać na mapie kraje pochodzenia autorów oraz opisywać swoje najpiękniejsze wakacyjne wspomnienia.

Podczas każdej wizyty w bibliotece uczestnicy otrzymają specjalną pieczątkę potwierdzającą wykonanie kolejnych etapów akcji – zupełnie jak w prawdziwym paszporcie. Po zebraniu wszystkich pieczątek i wykonaniu zadań na dzieci będzie czekał pamiątkowy upominek.

„Paszport Czytelniczy” to doskonała okazja, by połączyć wakacyjne przygody z odkrywaniem świata literatury, rozwijać wyobraźnię i przekonać się, że każda książka może stać się początkiem niezwykłej podróży.

NAJWAŻNIEJSZE INFORMACJE:

Kto może wziąć udział?
Dzieci w wieku 6–12 lat.

Kiedy?
Akcja trwa przez całe wakacje od 01 lipca do 31 sierpnia.

Jak dołączyć?
Wystarczy odwiedzić bibliotekę, posiadać kartę biblioteczną i odebrać bezpłatny Paszport Czytelniczy.

Serdecznie zapraszamy do wspólnego spędzenia wakacji z książką. Niech tegoroczne lato stanie się czasem pełnym czytelniczych odkryć, kreatywnych wyzwań i niezapomnianych przygód!

W okresie wakacyjnym od 27 czerwca do 31 sierpnia 2026 r.

 biblioteka będzie nieczynna w soboty!

Tematem rozmowy była książka Agaty Tuszyńskiej pt. „Mama zawsze wraca”. To poruszająca opowieść o wojennych doświadczeniach, miłości matki i sile nadziei, która skłoniła uczestników do wielu refleksji. Wszyscy uczestnicy spotkania byli bardzo poruszeni prawdziwą historią Zosi Zajczyk, która ocalała z Holocaustu. Jako małe dziecko spędziła długie miesiące w piwnicy, w getcie, ukryta przez swoją mamę, która stworzyła dla niej świat pełen opowieści i dobrych wspomnień z życia przed wybuchem wojny.

Podczas dyskusji rozmawiano o trudnych emocjach towarzyszących bohaterom, znaczeniu pamięci oraz tym, jak ważne jest przekazywanie młodemu pokoleniu historii opartych na prawdziwych wydarzeniach.

Szczególną uwagę uczestników zwróciły również piękne, subtelne ilustracje autorstwa Iwony Chmielewskiej, które doskonale dopełniają tekst i pomagają jeszcze głębiej przeżyć historię. Ich symboliczny i pełen emocji charakter sprawił, że książka wywarła jeszcze większe wrażenie.

Spotkanie przy lodach przebiegło w serdecznej atmosferze i stało się okazją do wymiany spostrzeżeń oraz wspólnego przeżywania literatury, która porusza i pozostaje w pamięci na długo.

W pierwszym spotkaniu uczestniczyły dzieci ze Szkoły Podstawowej oraz Przedszkola w Barczygłowie, a także przedszkolaki ze Starego Miasta. Drugie spotkanie zgromadziło przedszkolaków i uczniów klas 0-III ze Szkoły Podstawowej w Modle Królewskiej oraz kolejną grupę przedszkolaków ze Starego Miasta.

Pan Poeta w niezwykle barwny i humorystyczny sposób zaprezentował swoją twórczość, angażując dzieci do wspólnej zabawy, rozmów i wykonywania różnych zadań. Uczestnicy mieli okazję poznać bohaterów jego książek, wysłuchać ciekawych historii oraz aktywnie uczestniczyć w przygotowanych atrakcjach. Nie zabrakło śmiechu, ruchu i dobrej zabawy, które sprawiły, że spotkania na długo pozostaną w pamięci najmłodszych.

Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność i wspólnie spędzony czas. Mamy nadzieję, że spotkanie z Panem Poetą zachęciło dzieci do częstszego sięgania po książki i odkrywania świata literatury.

Zrealizowano w ramach zadania "Literacka Przystań" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Tak zaczyna się niezwykła historia, która swój finał miała wczorajszej nocy. Wtedy to bowiem jedna z grup poszukiwawczych odnalazła skrzynie ze szczątkami zmarłej Zofii i skarb. 

Oczywiście zarówno skarb jak i szczątki nie były prawdziwe, ale emocje jakie towarzyszyły uczestnikom zorganizowanej przez naszą biblioteki Nocy Zagadek jak najbardziej tak. Trzy drużyny rozwiązywały przeróżne zagadki, które powoli zbliżały do rozwiązania tajemnicy sprzed wieków. Za scenariusz tej wyjątkowej gry odpowiadał Krzysztof Petek i jak zawsze postawił wysoko poprzeczkę dla uczestników. Niepowtarzalny klimat stworzyło też miejsce rozgrywki – Pałac Bronikowskich i jego piękne ogrody udostępnione przez ZSEU w Żychlinie   

A ten Pałac kryje jeszcze wiele tajemnic … 

Zrealizowano w ramach zadania "Literacka Przystań" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Takim równaniem można streścić wczorajsze spotkanie w naszej bibliotece. Ale o takim wydarzeniu chce się pisać więcej. 

Pani Kasia zabrała nas do swojej historii. Historii pełnej humoru, zakrętów życiowych i mistrzów którzy wskazywali jej drogę. Zaczynała bardzo niezwykle bo od pracy woźnej. Zresztą nasza bohaterka żadnej pracy się nie boi bo wykonywała… prawie 50 różnych zawodów. Każdy dawał jej jakąś inną lekcje , która kształtowała naszą bohaterkę. Opowiedziała nam o burzliwym rozstaniu z Kabaretem Moralnego Niepokoju, swoich książkach, miłości do Gruzji i podniebnym spotkaniu z Sophią Loren. W jej opowieściach swoje miejsce znalazł też pewien mężczyzna ze słomkowym kapeluszem, który był tam gdzie powinien być. 

Takich spotkań sobie i Państwu życzymy jak najwięcej!

Zrealizowano w ramach zadania "Literacka Przystań" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej zaprasza do udziału w wyjątkowym konkursie, który łączy miłość do książek z kreatywnością i nowoczesnymi technologiami!

Lubisz czytać? Chcesz podzielić się książką, którą warto znać? Nagraj krótki filmik i pokaż światu swoją polecajkę!

Na czym polega konkurs?

Zadanie jest proste:

Nagraj krótki, pomysłowy filmik polecający wybraną książkę. Może to być tytuł, który Cię zachwycił, wzruszył, rozbawił albo po prostu zapadł w pamięć. Pokaż innym, dlaczego warto go przeczytać!

Forma nagrania jest dowolna – możesz wystąpić przed kamerą, przygotować scenkę, animację lub kreatywną prezentację. Ważne, aby książka pojawiła się w filmie i zachęcała widzów do lektury.

Kto może wziąć udział?

Do udziału zapraszamy:

• młodzież w wieku 14-18 lat
• dorosłych i seniorów           

Dlaczego warto?

To świetna okazja, aby:

• podzielić się swoją pasją do czytania 
• rozwinąć kreatywność i wyobraźnię
• spróbować swoich sił w tworzeniu filmów 
• pokazać, że książki mogą inspirować do twórczych działań   

Nagrody

Na laureatów czekają dyplomy oraz atrakcyjne nagrody rzeczowe 

Jak wziąć udział?

1. Nagraj krótki film polecający książkę (np. telefonem).
2.  Zadbaj o kreatywną formę i przekaz.
3. Prześlij swoje zgłoszenie zgodnie z wytycznymi zawartymi w regulaminie.

Termin nadsyłania prac

Prace konkursowe można dostarczać od 08 maja 2026r. do 26 czerwca 2026r. do Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej

Szczegóły dotyczące terminu oraz sposobu zgłoszenia dostępne są w regulaminie konkursu.

Nie czekaj – pokaż swoją ulubioną książkę w nowoczesny sposób i zainspiruj innych do czytania!

Dyskusja dotyczyła przede wszystkim trudnej tematyki książki — niewolnictwa, pamięci oraz traumy, która pozostaje z człowiekiem na całe życie. Uczestnicy zwracali uwagę na niezwykle emocjonalny język powieści oraz sposób, w jaki autorka łączy realizm z elementami symboliki i świata nadprzyrodzonego.

Wiele emocji wzbudziła postać Sethe oraz jej dramatyczne decyzje. Klubowicze zastanawiali się nad granicami miłości matki i ceną wolności. Rozmawiano również o historycznym tle utworu oraz o tym, jak literatura pomaga lepiej zrozumieć doświadczenia ludzi żyjących w czasach niewolnictwa.

Powieść Toni Morrison okazała się książką wymagającą, ale jednocześnie bardzo poruszającą i skłaniającą do refleksji.

Zapraszamy do przeczytania recenzji naszej klubowiczki Wiesi.

Na następnym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki omawiać będziemy książkę „Mama zawsze wraca”

RECENZJA INTRYGUJĄCEJ KSIĄŻKI „UMIŁOWANA” TONI MORRISON

Mam w ręku estetyczną książkę Wydawnictwa Poznańskiego. Na okładce widnieje nazwisko autorki powieści i jej tłumaczki – Kai Gucio. Obie panie wydawnictwo krótko przedstawiło czytelnikowi na wewnętrznej stronie okładki.  Piękną i intrygującą stronę tytułową zaprojektował Łukasz Zbieranowski.  Zaczynam więc czytać książkę z przekonaniem, że kolejna propozycja klubowa jest ważna i przemyślana.     

Jak wynika z przedmowy książka była ważna dla autorki, gdyż stała się owocem decyzji w roku 1983, by zostać pisarką w pełnym wymiarze i wieść życie kogoś, kto utrzymuje się z tantiem i pisania.  Jej zamysłem było podjąć temat ważny społecznie i nośny – a mianowicie kwestia wolności kobiet. Nic więc dziwnego, że chciała powiązać kwestię niewolnictwa z życiem Amerykanek w latach 80. XX wieku. Pomysł ciekawy acz trudny. Potrzebowała bowiem bohaterki, która udźwignęłaby temat. Znalazła takową kobietę. Gdzie? W wycinku prasowym zamieszczonym w Black Book, gdzie przeczytała historię o Margaret Garner. Była to młoda matka, która po ucieczce z niewoli została aresztowana za to, że zabiła jedno ze swoich dzieci ( i próbowała zabić pozostałe), bo nie chciała dopuścić do ich powrotu na plantację właściciela. To wstrząsające prawdziwe wydarzenie stało się motorem pisarskiej wyobraźni. Toni Morrison postanowiła jednak napisać powieść, w której kluczową postacią jest zamordowana, a nie – morderczyni. Intrygująca i zaskakująca decyzja! Temat na tyle dziwny, że zaintryguje współczesnego czytelnika, który nie chciałby czytać kolejnej pozycji o niewolnictwie. Ujęcie tematu też jest dziwne i intrygujące. Fabuła bowiem przypomina labirynt, w którym przeszłość i teraźniejszość splatają się ze sobą w skomplikowany sposób. Czytelnik jest zmuszany przez autorkę do rekonstrukcji przebiegu zdarzeń w sytuacji odraczania rozwiązania kolejnych wątków. Ponadto autorka tak wykreowała świat przedstawiony, by czytelnik był niezwykle uważny i skupiony. Narracja prowadzona jest w różnych momentach czasowych i z kilku różnych perspektyw, co sprawia, że każda z postaci ma własne spojrzenie na rozwój wypadków.                                      

Najtrudniejszym wyzwaniem dla mnie była postać tytułowa. Owa Umiłowana. Powstała z grobu, wyszła z wody, by zamieszkać w domu nr 124, który kiedyś był azylem dla zbiegłych niewolników. Dziś jest miejscem życia trzech kobiet: Dzidzi Suggs ( teściowej Sethe i kaznodziejki bez kościoła), Sethe ( żony Halla i matki czworga dzieci), Denver ( córki Sethe i siostry Umiłowanej). Czwarta kobieta to właśnie Umiłowana: tajemnicza, piękna, lecz groźna i potworna jak postać z horroru. Jak pisze recenzent z portalu Wielki Buk to ktoś jak bluszcz, „który oplata, dusi, zamyka w czterech ścianach, by słuchać. Ona dosłownie i symbolicznie przywraca byłym niewolnikom język. Zwraca im ich słowa, których bali się wypowiedzieć całymi latami. Zrzuca z nich narzucone jarzmo milczenia, z którego sami nie potrafili się wyzwolić. Wszystko to, do czego ta dziewczyna doprowadza w domu, wszystkie wydarzenia w powieści, cała rozpaczliwa przeszłość – finałem jest ostateczne oczyszczenie”. 

Wiesława Kozłowska  DKK

Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto

W spotkaniach uczestniczyli uczniowie klas I–III ze Szkoły Podstawowej w Żdżarach, klasy I ze SP w Liścu Wielkim oraz klas II i III, a także VII i VIII ze SP w Starym Mieście. Tematem przewodnim dwóch spotkań skierowanych do młodszych dzieci była książka autora „Spokojne wakacje”. Autor opowiadał o jej bohaterach, przygodach oraz inspiracjach do napisania historii, podkreślając, że nawet z pozoru spokojne wakacje mogą zamienić się w pełną emocji i niespodziewanych wydarzeń przygodę. Rozmawiał z dziećmi o odwadze, przyjaźni, wzajemnej pomocy oraz odpowiedzialności, zachęcając młodych czytelników do sięgania po książki rozwijające wyobraźnię i ciekawość świata.

Natomiast podczas spotkania z młodzieżą pisarz skoncentrował swoje opowieści wokół pracy reportera i autora książek podróżniczo-przygodowych. Opowiadał o pracy dziennikarza śledczego – o wyzwaniach, odpowiedzialności i kulisach zbierania materiałów do reportaży, a także o swoich wyprawach po świecie. Uczniowie z dużym zainteresowaniem słuchali także o tym, jak powstają jego powieści, skąd czerpie inspiracje oraz jak wygląda proces tworzenia książki. 

Autor opowiadał również o szkoleniach survivalowych, organizowanych wyprawach i szkołach przetrwania. Dużym zainteresowaniem uczestników cieszył się pokaz podstawowych technik samoobrony, do którego zaprosił ochotników spośród publiczności.

Podczas wszystkich spotkań uczniowie z dużym zaciekawieniem słuchali opowieści pisarza i oglądali przygotowane przez niego materiały. Niestety, z przyczyn technicznych dwa spotkania odbyły się bez prezentacji multimedialnej. Mimo to autor w niezwykle ciekawy sposób opowiadał o swoich podróżach i przygodach, spotkaniach z odmiennymi kulturami oraz wyprawach do Puszczy Amazońskiej, przytaczając liczne anegdoty i ciekawostki. Jego historie wywoływały wśród uczniów żywe reakcje – od podziwu i zaskoczenia po salwy śmiechu. 

Spotkania były niezwykle interesujące i pouczające. Dla wielu uczniów była to cenna lekcja o sile pasji, wytrwałości oraz o tym, jak ważna jest odwaga w realizowaniu swoich marzeń. Po zakończeniu spotkań uczestnicy mieli możliwość zakupu książek wraz z dedykacją autora.

Zadanie zostało dofinansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

12.06.2026 godz. 18.00. Zapraszamy!

Bilety w cenie 10 zł do nabycia w bibliotece lub na ekobilet.pl

https://ekobilet.pl/e/spotkanie-z-katarzyna-pakosinska-629231?evt=629231

Nasza biblioteka zaprasza do udziału w literackiej zabawie „Book Traf”, w której czytelnik zdaje się na… szczęśliwy traf!

W ramach akcji przygotowaliśmy książki niespodzianki – każda z nich została starannie zapakowana i opatrzona krótką, intrygującą podpowiedzią lub kilkoma hasłami, które jedynie delikatnie zdradzają klimat ukrytej historii.

Celem akcji jest zachęcenie do spontanicznych wyborów, odkrywania nowych gatunków oraz sięgania po tytuły, które mogłyby umknąć podczas codziennego przeglądania półek. „Book Traf” to świetna okazja, by przełamać czytelnicze przyzwyczajenia i pozwolić, aby to książka znalazła czytelnika.

Udział jest bardzo prosty:

Wybierz jedną z zapakowanych książek
Wypożycz ją – bez podglądania!
Otwórz w domu i sprawdź, czy traf był udany
Czy trafisz na swoją nową ulubioną lekturę?

Duże i małe paczki, skrywające ciekawe propozycje z naszego księgozbioru, już na Was czekają!

Sprawdź i daj się zaskoczyć – zapraszamy do biblioteki! 

Zrealizowano w ramach zadania "Literacka Przystań" dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Uczestnicy zgodnie podkreślali, że powieść jest dziełem wielowarstwowym i otwartym na różne odczytania. Autorka w niezwykle artystyczny sposób prowadzi czytelnika przez odmienne drogi życia bohaterów, ukazując ich wybory, dylematy oraz konsekwencje podejmowanych decyzji. Każda z tych historii wnosi coś nowego, budując bogaty i złożony obraz ludzkiej egzystencji.

Szczególne uznanie wzbudziła umiejętność kreowania klimatu różnych epok. Od XIV wieku aż po współczesność – Martyna Bunda z dużą wrażliwością oddaje realia historyczne, nie tracąc przy tym uniwersalnego wymiaru opowieści. Przenikanie się czasów i perspektyw sprawia, że książka staje się nie tylko opowieścią o jednostce, ale także swoistą refleksją nad historią Polski.

Dodatkowym, bardzo ciekawym elementem spotkania była prezentacja przygotowana przez klubowiczkę Wiesię, która opracowała dwie recenzje książki – jedną w formie pisanej, drugą zaś „czytaną obrazem” / zobacz na zdjęciach/. Obie interpretacje spotkały się z dużym zainteresowaniem uczestników.

Uczestnicy zgodzili się, że „Kot niebieski” to książka wymagająca, ale jednocześnie inspirująca do głębszych przemyśleń.

Zapraszamy na kolejne spotkanie 20 maja 2026r. Omawiać będziemy następną wspólną lekturę „Umiłowana” Toni Morrison.

RECENZJA WIELOWYMIAROWEJ KSIĄŻKI MARTYNY BUNDY „KOT NIEBIESKI”

Martyna Bunda to dziennikarka społeczna, która ma na swoim koncie trzy książki, które toczą się na Kaszubach.  Powieść „Kot niebieski” z 2019 roku rozgrywa się w Kartuzach i jego okolicach. Jest to wg zapewnień autorki powieść historyczna – jakby kronika dziejów kontemplacyjnego zakonu kartuzów. Okres 700 lat! Od 1378 do 2015 roku. Z tego długiego okresu autorka wybrała wydarzenia koncentrujące się wokół kwestii związku wiary i nauki. Jak sama pisarka mówiła - w wywiadzie z Tomaszem Słomczyńskim – jest to książka o potrzebie szukania, o głębokiej ludzkiej potrzebie kontaktu z transcendencją. Nie jest to jednak podręcznik historii klasztoru kartuzów. Czytelnik bowiem poznaje i zakonników, i postacie świeckie. Chociaż zakon kartuzów wydaje się być miejscem pogłębionej religijności, to zakonnicy w swej żarliwości religijnej przypominają ludzi, którzy wpadli w obłęd. Szaleńcami okazują się postacie, wokół których autorka snuje opowieść w części I. Są to: rycerz Jan z Rusocina i jego nieślubny syn Mestwin, matka Alma – czasowa opiekunka porzuconego chłopca, Joanna – córka Mestwina kata. Część II osnuta jest wokół wykształconego mnicha Rajnolda Zapperta, mnicha Idema Navy oraz małżeństwa Majkowskich. Wymienione wykreowane postacie są ciekawe, zadziwiające, przyciągające uwagę czytelnika. Służą one Martynie Bundzie do snucia wątku sygnalizowanego tajemniczo przez dwa  kluczowe pojęcia : „czas fali” i „czas materii”. Nie od razu i nie do końca wiem, czy dobrze odczytałam przesłanie autorki. Jej koncept polega na zestawieniu wynurzeń teologicznych zakonników i rozważań naukowców.  Istotnym momentem fabuły jest scena, w której wykształcony mnich Rajnold Zappert zadaje pytanie astronomowi Janowi Heweliuszowi, gdzie jest miejsce dla Boga w świecie zmierzonym i policzonym przez uczonych. Od tego momentu zaczyna się ciąg znamiennych zdarzeń: ojciec Dadassios w chwili śmierci wyznaje, że Boga nie ma; Zappert redaguje traktat o tym, że świat jest naprzemiennie to materią, to falą; mnisi uciekają z klasztoru; Heweliusz po przeczytaniu traktatu Zapperta w liście oznajmia: „Nie wydaje się, aby struktura świata mogła być dualna – zbudowana raz z materii, raz z fali.” W zgodzie z przemyśleniami Kartezjusza sławny astronom kończy list stwierdzeniem: „Warto oddać nauce jej prawo do zgłębiania tajemnic świata.” Narrator zaś tak oto komentuje dylemat mnicha: „A więc ośmieszył się. Tak myślał o sobie ojciec Rajnold Zappert, przyjmując wyrok z pokorą. Prosty mnich z podupadłego klasztoru za dużo sobie wyobrażał. Sądził, że można wiarę łączyć z wiedzą? To się mylił.”  Nie dziwi więc, że przed sądem świeckim, w którym oskarżano chłopca Tomaszka o czary, jasno zadeklarował: „Boga nie ma.”

Próbowałam jasno połączyć różne zdarzenia ze świata przedstawionego w powieści – skupione wokół tylko jednego wątku o zakonniku Zappercie. Nie jest to łatwe zadanie, bowiem autorka wprowadza zarówno przeróżne nowe epizody, jak i za sprawą mowy pozornie zależnej, przekazuje przemyślenia, spekulacje, obserwacje różnych postaci. Dodatkowo  obraz sytuacji czasami gmatwa łacińska terminologia. Na przykład zastanawiam się, co to znaczy „murmuratio”. Jak się dowiedziałam z Internetu, chodzi o zjawisko synchronizacji ruchu tysięcy ptaków w chmarze przypominającej ławicę ryb. Dla tego fikcyjnego zakonnego badacza było to zjawisko, mające potwierdzić jego tezę o dualnej naturze świata. Dla czytelnika jest to jednak przykład spekulacji, prowadzących na manowce. Natomiast autorka nakłada na religijne dywagacje prawdziwe stwierdzenia z realnego świata. Chodzi o hipotezę de Broglie’a, zakładającej, że każda cząstka materii może być opisana jako cząstka, jak i fala. Hipotezę o dualizmie korpuskularno – falowym potwierdzono doświadczalnie. Naprawdę niemiecki noblista Werner Heisenberg głosił teorię świata prawdopodobnego. Muszę przyznać, że wątpliwości mam jeszcze więcej. Nie do końca umiem rozpoznać granicę między ironią i  sarkazmem autorskim a przekazem narratora. Zastanawiam się, jak zinterpretować symbol niebieskich kotów, przyglądających się ludzkim poczynaniom. Nie jestem pewna, jak ocenić obraz działacza kaszubskiego Aleksandra Majkowskiego w ostatniej części  powieści.     

Podsumowując mogę stwierdzić, że książka „Kot niebieski” to powieść ciekawa, intrygująca, poruszająca, o ludziach żyjących w kartuskim zakonie i w jego okolicach. Słowami recenzentki Jelenki (www.jelenka.pl) mogę powiedzieć, że powieść „namieszała” mi w głowie i pokazała „cienką granicę między cudem a nauką”.

Wiesława Kozłowska

DKK Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej

Nasze mażoretki SIGMA mają szczęście do  takich przyjaciół - mecenasów kultury. Ich pomoc pozwala jeszcze lepiej rozwijać talenty tych wspaniałych dziewczyn.Zwykłe dziękuje tu nie wystarczy. Nasze dziewczyny postanowiły więc odwiedzić  darczyńców i osobiście podziękować. Były kwiaty, dyplomy, dużo ciepłych słów, a nawet  pokazy umiejętności tanecznych.Firmy, angażując się w życie kulturalne regionu, przyczyniają się do tworzenia przestrzeni dla kultury  i integracji mieszkańców. Ma to ogromne znaczenie dla rozwoju społeczności lokalnej. Jest też motywacją dla młodych artystów, że ich trud jest doceniany.

Jeszcze raz pragniemy podziękować tym wyjątkowym firmom:

Bank Spółdzielczy w Koninie

Centrum Ubezpieczeń i Leasingu Wiktorski/Wielgórecki

Konińskie Centrum Ubezpieczeń

Miejski Zakład Gospodarki Odpadami Komunalnymi w Koninie   

Marina Gaj

InterMarche Stare Miasto

Centrum Handlowe FERIO

Market Adria Stare Miasto

Zakład Usługowy Janiak

Zakład Usługowy Janiak II

Piotr Walczak

Ewa i Jacek Walczak  Zakład Ciesielsko-Dekarski

Podczas warsztatów kulinarnych królowała wiosenna focaccia. Uczestnicy, korzystając z bogactwa warzyw, owoców i aromatycznych przypraw, tworzyli prawdziwe kulinarne dzieła sztuki – piękne kompozycje, które nie tylko cieszyły oko, ale także zachwycały smakiem Równie dużym zainteresowaniem cieszyła się część rękodzielnicza. Pod czujnym okiem Tomasza Polowczyka z firmy „Mówisz, masz” powstały urocze, wielkanocne kurczaki wykonane z drewna, filcu i materiałów dekoracyjnych.

Warsztaty stały się doskonałą okazją do rozwijania pasji, nauki nowych umiejętności oraz wspólnego spędzenia czasu w inspirującej atmosferze. Uczestników wydarzenia odwiedzili Wójt Gminy Stare Miasto Dariusz Puchała oraz Przewodnicząca Rady Gminy Ewelina Andrzejak, którzy złożyli mieszkańcom serdeczne życzenia wielkanocne. Miłym akcentem były również słodkie upominki – czekoladowe zajączki z lokalnego marketu Adria, przekazane przez radnego Alberta Stanisławskiego.

Warsztaty wielkanocne w bibliotece po raz kolejny pokazały, jak ważne są spotkania integrujące mieszkańców oraz pielęgnowanie lokalnych tradycji. To właśnie takie inicjatywy budują poczucie wspólnoty i wzmacniają więzi społeczne. Organizatorami wydarzenia była Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto we współpracy z Gminną Komisją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Wśród omawianych tytułów znalazło się „Osobiste doświadczenie” Kenzaburō Ōe – książka poruszająca trudne tematy odpowiedzialności, dojrzewania i konfrontacji z własnymi lękami. [Poniżej recenzja książki]

Zainteresowanie wzbudził także reportaż „Hotel Ziemia. Żyć i mieszkać dobrze” Jo Kurga, który skłonił uczestników do refleksji nad współczesnym światem i miejscem człowieka w globalnej rzeczywistości i jak niewiele potrzeba aby nasze życie stało się lepsze i piękniejsze. Wspomniano również książkę „Przyślę panu list i klucz” Marii Pruszkowskiej, której tematem są dzieje urzędniczej rodziny w przedwojennej Warszawie, zwariowanej na punkcie czytania. Bohaterowie od dzieciństwa karmieni książkami, zżyci z nimi na co dzień, wcielają się w kolejne postacie literackie, przemawiają ich językiem, recytują z pamięci całe partie "Trylogii" czy "Pana Tadeusza". Wszystkie te przygody i perypetie opisane są w sposób oryginalny i pełen wdzięku. Talent narracyjny autorki, optymistyczny pogląd na świat, bezpretensjonalny humor - to zalety, które czynią z książki Pruszkowskiej uroczą lekturę rozrywkową. Również książka „Zwykłe niezwykłe życie” Doroty Sumińskiej spotkała się z bardzo ciepłym przyjęciem –  podkreślano jej mądrość, wrażliwość i piękny sposób opowiadania o codzienności oraz relacjach ludzi ze zwierzętami.

Jedną z bardziej egzotycznych literackich podróży okazała się powieść „Sezon migracji na północ” At-Tajjiba Saliha o zderzeniu kultur, tożsamości oraz historii krajów arabskich.

Spotkanie miało także wyjątkowy, świąteczny charakter. O miły nastrój zadbała Magda, która przygotowała dla wszystkich piękne życzenia świąteczne ozdobione kolorowym motylkiem oraz poczęstowała uczestników pysznymi rogalikami. Z kolei Wiesia zatroszczyła się o piękną, świąteczną dekorację stołu, która wprowadziła wszystkich w nadchodzący, wielkanocny klimat.

Rozmowy o książkach i wspólne dzielenie się czytelniczymi wrażeniami sprawiły, że spotkanie upłynęło w bardzo przyjaznej atmosferze. Była to nie tylko okazja do wymiany literackich inspiracji, ale także do spędzenia razem miłego czasu.

Zapraszamy do przeczytania recenzji: 

„Osobiste doświadczenie” Kenzaburo Oe

„Osobiste doświadczenie” autorstwa noblisty Kenzaburo Oe, to przekład z j. japńskiego.  Oe stawia w niej pytania o odpowiedzialność za drugiego człowieka, za własne dziecko. Główny bohater-mężczyzna imieniem Ptak- zmaga się ze swoimi lękami i wątpliwościami wobec wychowywania niepełnosprawnego dziecka. Jest to opowieść o przemianie bohatera i jego stopniowym godzeniu się z sytuacją.

Z perspektywy głównego bohatera Ptaka rzeczywistość, na którą został skazany, można   porównać do klatki. Przerażony, rozpaczliwie chwyta się wszystkiego, co przyniosłoby  mu choć chwilowe złudzenie wolności. Sięga po alkohol, wdaje się w romans- szuka tak ubłaganego poczucia bezpieczeństwa i komfortu. Przytłoczony powagą sytuacji  i wynikającymi z niej konsekwencjami, nie wytrzymuje i decyduje się na radykalny czyn - skazuje własne dziecko na śmierć, wierząc, że jest to jedyne wyjście z tego więzienia. Zatraca nie tylko moralność, ale przede wszystkim samego siebie. Lecz nawet po dokonaniu takiego wyboru i pozornym pozbyciu się przyczyny cierpienia, nadal nie zaznaje on spokoju. Wciąż targają nim sprzeczne emocje, odczuwa wewnętrzne rozdarcie i…pustkę. Uświadamia sobie, że klatka, z której tak desperacko próbował uciec, jest tylko złudzeniem w jego głowie.  Historia kończy się szczęśliwie. Dziecko zostaje uratowane, a operacja kończy się pomyślnie.

Polecam tę książkę wszystkim zainteresowanym tematem dochodzenia do akceptacji bardzo trudnych sytuacji, jakie nas w życiu dotykają. Często  bowiem dopiero wtedy budzą się w nas „demony”. Bardzo prawdziwie w tym kontekście brzmią słowa polskiej noblistki Wisławy Szymborskiej, że: „Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono. Mówię to Wam ze swego nieznanego serca”.

Wanda Majchrzak

Dla licznie zgromadzonej publiczności zaśpiewały  dwie artystki o różnym temperamencie, ale mające jeden wspólny mianownik - wspomniały głos.

Koncert otworzyła  Julia Wasielewska – zdolna, młoda wokalistka, ćwierćfinalistka ubiegłorocznej edycji The Voice of Poland, jej  energia i charyzma  doskonale wprowadziły publiczność w muzyczny klimat tego wyjątkowego wieczoru.

Później na scenie pojawiła się Kasia Popowska a wraz z nią  subtelne brzmienie, autentyczność i muzyka, która porusza. Zaśpiewała największe swoje przeboje oraz te z najnowszej płyty Toast

Koncert był podróżą przez różne odcienie kobiecej wrażliwości – od siły, pasji i radości po delikatność  i refleksję. Charyzmatyczne wokalistki, autentyczność wykonania oraz bliski kontakt z publicznością sprawiły, że koncert stał się nie tylko wydarzeniem muzycznym, ale również pięknym świętem kobiecej siły, wrażliwości i artystycznej ekspresji.

Półkolonie  rozpoczęły się od zajęć integracyjnych w bibliotece i seansów filmowych w naszym Kinie za Rogiem. W programie znalazła się także wycieczka edukacyjna do Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi w Koninie. Podczas wizyty dzieci dowiedziały się, jak wygląda proces segregacji i przetwarzania odpadów oraz dlaczego tak ważna jest troska o środowisko naturalne.

Wielkie zainteresowanie wzbudziła również wirtualna podróż po świecie z wykorzystaniem gogli VR. Piramidy w Gizie, wieża Eiffla w Paryżu, opera w Sidney – to wszystko za sprawą cyfrowej magii było na wyciagnięcie ręki.

Jednak od cyfrowej ważniejsza jest aktywność w realu. Dlatego zorganizowaliśmy dla naszych podopiecznych zajęcia w parku trampolin Jump Planet oraz  w klubie łuczniczym Reduta Ordona. Tam dzieci poznały podstawy łucznictwa, uczyły się koncentracji oraz bezpiecznego posługiwania się sprzętem sportowym.

Na zakończenie pełnych wrażeń dni uczestnicy odwiedzili aquaparki w Kaliszu i Poznaniu, gdzie mogli korzystać z basenów, zjeżdżalni i wodnych atrakcji. Był to czas pełen śmiechu, ruchu i wspólnej zabawy.

Główną bohaterką powieści jest Iris – kobieta w średnim wieku, zmagająca się z przewlekłym bólem fizycznym będącym następstwem dawnego zamachu. Uczestnicy spotkania zwracali uwagę na to, w jaki sposób autorka splata doświadczenie bólu cielesnego z cierpieniem psychicznym oraz kryzysem tożsamości bohaterki. Dyskutowano o granicy między chorobą a emocjami, a także o wpływie traumy na codzienne funkcjonowanie i relacje z innymi ludźmi.

Klubowiczki przygotowały własne recenzje książki, którymi podzieliły się podczas spotkania, wzbogacając dyskusję o osobiste refleksje i ciekawe interpretacje tekstu.

Miłym akcentem spotkania była inicjatywa pani Wiesi, która przygotowała dla wszystkich uczestników zakładki z cytatami o miłości. Ten drobny upominek został bardzo ciepło przyjęty przez klubowiczów i stał się sympatycznym dopełnieniem literackiego spotkania.

Zapraszamy do przeczytania recenzji napisanych przez klubowiczki.

                         ZERUYA SHALEV „BÓL”- POWIEŚĆ, KTÓRA OTWIERA CZYTELNIKA

Powieść izraelskiej powieściopisarki Zeruyi Shalew/ Zeruji Szalew to doskonała propozycja na spotkanie członków klubu dyskusyjnego. Dlaczego? Utwór gwarantuje rozmowę w oparciu o własne doświadczenia radzenia sobie z życiem w perspektywie pełnionych różnych ról społecznych. Główną bohaterką jest Iris – kobieta w wieku ok. 47 lat. Jest matką dwojga nastolatków, żoną babilońskiego Żyda, kochanką dwukrotnego rozwodnika i jednocześnie jej pierwszej miłości. Jest przyjaciółką Dafne. Jest córką wdowy po izraelskim żołnierzu. Jest dyrektorką szkoły, otwartą na dzieci imigrantów. Jest  osobą zmagającą się z traumą po przeżytym ataku terrorystycznym i uciążliwym leczeniu ran po wybuchu bomby. Jest wreszcie kobietą, która w lecznicy niespodziewanie dla siebie odnalazła swą pierwszą miłość – docenianego  lekarza Ejtana Rozenfelda. Siła młodzieńczej miłości pcha ją w ramiona mężczyzny, który ją kiedyś odepchnął. Teraz mogą być razem. Iris jednak nie jest pewna, jaką drogę wybrać. Zdrada? Rezygnacja z uczucia? Rozwód? Nic dziwnego, że w połowie powieści jest scena rozmowy z przyjaciółką. Ta radzi:

 „Mówię, żebyś używała życia, ale nie robiła głupstw. Przeżywaj swój romans, ale zachowuj się rozsądnie, nikogo nie rań i nie rób zbyt wielkiej rewolucji.”

 Po tych słowach wydawało mi się, że zdarzenia potoczą się jak w typowym melodramacie. Tak się jednak nie dzieje. Okazuje się, że autorka prowadzi czytelnika w inną stronę. Tak buduje narrację, by pokazać, że bohaterka zmaga się z bagażem dziecięcych doświadczeń córki chłodnej matki i brakiem obecności zbyt wcześnie zmarłego ojca. Przeszłość jednak i w szerszym zakresie ją prześladuje.  Wciąż jest tą siedemnastolatką, która słyszy z ust ukochanego, że musi odejść, bo zbyt mocno kojarzy mu się z chorobą i śmiercią matki. Wciąż jest też tą dojrzała kobietą, która roztrząsa ciąg drobnych, codziennych sytuacji,  doprowadzających  ją do autobusu, w którym terroryści zdetonowali ładunek wybuchowy.  W jej mniemaniu przeszłość jest jak garb. Nic dziwnego, że zadałam sobie w toku lektury pytanie: czy można uwolnić się od przeszłości i żyć tylko teraźniejszością? Sugestię odpowiedzi odnalazłam w kreacji zdarzeń.  Pisarka bowiem wymyśliła, że Iris odkrywa uwikłanie córki w sieć toksycznej relacji z właścicielem restauracji – jej pracodawcy. Matka podejmuje walkę o Almę. Wówczas ma okazję dokonać ważnego odkrycia:

„Po raz pierwszy przychodzi jej do głowy, że także ona była w niewoli przez te wszystkie lata, w niewoli okrutnego tyrana, własnej przeszłości, która rzucała długi, gorzki cień na jej życie.” 

Powieść jest tak skonstruowana, że zgodnie z zapowiedzią wydawcy kończy się terapeutycznym katharsis. Wielowymiarowość zdarzeń podkreśla okładka książki. Myślę, że w toku klubowej dyskusji odkryjemy metaforyczny wymiar kobiety z okładki i sensów, kryjących się za tytułowym słowem „ból”.

Wiesława Kozłowska

DKK  Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej

Ból – Zeruya Shalev

To powieść izraelskiej pisarki wielokrotnie nagradzanej za swoje dotychczasowe dzieła, wielokrotnie tłumaczone na wiele języków, wydawanych w wielu edycjach zagranicznych. 

Z pozoru to historia o cierpieniu kobiety bardzo strasznie poturbowanej w wypadku terrorystycznym, po którym na zawsze pozostał jej fizyczny ból istnienia, a po dekadzie odezwał się nagle ze zdwojoną dotychczas siłą.

Ale to nie tylko o ten ból chodzi. Autorka zapoznaje nas z bólem, który Iris nosi w sobie od trzydziestu lat związany ze zdradą jej pierwszej wielkiej miłości. Tamto doświadczenie również przypłaciła ogromnym cierpieniem prowadzącym ją aż do marzenia o śmierci, marzenia by już nic nie czuć, myśleć, by po prostu nie żyć. I ostatnie cierpienie duszy, to pojawienie się niespodzianie jej byłej miłości w momencie, kiedy ból fizyczny powrócił wraz z problemem utraty porozumienia z dorosłą już córką. Jej wyprowadzenie się z domu do Tel Awiwu i popadnięcie w groźne relacje z pracodawcą stwarza ogromne zamieszanie w jej życiu rodzinnym, zawodowym, zawirowanie w sercu i umyśle. Stanęła przed dylematem wyboru, co ważniejsze, dobro swojego dziecka czy trzymanie się nadziei, że dawna, odzyskana miłość to jej dalsza, szczęśliwsza droga. Jej miłość była ważna, ale KIEDYŚ, a miłość do dzieci i ich dobro okazało się decydujące, szczególnie, gdy najbliżsi odkryli przed nią co za ból w sercu każdy z nich nosił i w sobie ukrywał. 

Wynotowałam ważne w życiu Iris :

Str,=.42 „są rozmaite rodzaje bliskości……”  ”..są rozmaite rodzaje oddalenia…”

Str.59   … „stopniowo pogłosce wyrosną skrzydła…”

Str.73   „Inny to ja …..”      to projekt szkolny bohaterki do wychowania w tolerancji.

Str. 283 „Bliskość rodzi tyle bolesnych i drażliwych punktów, ran i blizn, aż w końcu każdy temat staje się zbyt obciążony emocjonalnie…”

Str.428 „może już czas, abyś pozbyła się lęku przed porzuceniem…”.    diagnoza jej męża Mikiego skąd u niej ten niszczący lęk, przez który ucierpiało jej całe dorosłe życie.

Jadwiga Kuna

DKK Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej

W związku z realizacją projektu dofinansowanego ze środków Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla Wielkopolski 2021-2027 Dyrektor Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej ogłasza rozpoczęcie postępowania o udzielenie zamówienia na:

• roboty remontowe pomieszczeń przeznaczonych na utworzenie Izby Pamięci
• szczegółowa treść zapytania, dokumentacja techniczna i fotograficzna dołączone w załącznikach.

Uczestnicy spotkania dzielili się swoimi wrażeniami na temat przedstawionego w książce obrazu Nowego Jorku – miasta kontrastów, różnorodnych kultur i odmiennych stylów życia. Osoby, które zapoznały się z lekturą, zwracały uwagę na reporterski charakter książki oraz osobiste spojrzenie autorki na metropolię. Pozostali uczestnicy aktywnie włączali się do dyskusji, odnosząc się do fragmentów omawianych podczas spotkania oraz do własnych wyobrażeń i doświadczeń.

Szczególnie dużo emocji wzbudził temat wielokulturowości. Rozmowa na ten temat była burzliwa i pełna różnych opinii, co pokazało, jak ważne i aktualne są kwestie związane z różnorodnością kulturową, tolerancją oraz współistnieniem ludzi o różnych tradycjach i poglądach. Dyskusja momentami przybierała bardzo żywy charakter, jednak przebiegała w atmosferze wzajemnego szacunku i otwartości.

Spotkanie okazało się inspirujące i pokazało, że nawet niepełna znajomość lektury może stać się punktem wyjścia do wartościowej rozmowy. Dyskusja zachęciła część klubowiczów do sięgnięcia po książkę Magdaleny Rittenhouse i kontynuowania refleksji nad tematami poruszonymi podczas spotkania.

Na następnym spotkaniu DKK omawiać będziemy książkę „Ból”  Zeruya Shalev.

Informacja szczegółowa z otwarcia ofert w załączniku

Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia, sposób przygotowania oferty, formularz ofertowy i projekt umowy znajdują się w załączniku.

Termin złożenia ofert upływa 19.01.2026 r.

Zapraszamy do złożenia oferty.

W związku z realizacją projektu dofinansowanego ze środków Programu Regionalnego Fundusze Europejskie dla Wielkopolski 2021-2027 Dyrektor Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej ogłasza rozpoczęcie postępowania wo udzielenie zamówienia na:

• dostawę materiałów i usług w trybie zapytania ofertowego o wartości poniżej 130 000,00 zł netto.
• poszczególne zapytania dołączone w załączniku.

Tematem przewodnim spotkania była książka „Null” Szczepana Twardocha, która spotkała się z bardzo dużym uznaniem uczestników. Powieść wzbudziła wiele emocji i skłoniła do pogłębionej refleksji. Klubowicze podkreślali jej intensywność, bezkompromisowy styl oraz odważne podejmowanie trudnych tematów, takich jak samotność, tożsamość, poczucie pustki i zagubienie współczesnego człowieka. Dyskusja była żywa i pełna emocji, a swoje wrażenia klubowicze pogłębiali, czytając wybrane fragmenty powieści na głos. Pozwoliło to jeszcze lepiej uchwycić klimat książki i spojrzeć na nią z różnych perspektyw.

Całości dopełniał bogato zastawiony stół – było ciasto i słodycze, które umilały rozmowy i sprzyjały integracji. Spotkanie upłynęło w serdecznej atmosferze, łącząc radość przedświątecznego bycia razem z pogłębioną refleksją nad literaturą i współczesnością.

Każda wizyta w bibliotece była nagradzana pieczątką z datą wypożyczenia, co stanowiło dodatkową motywację do częstych wizyt i sięgania po kolejne lektury. Wielu seniorów potraktowało akcję jako przyjemne wyzwanie oraz okazję do ćwiczenia pamięci i koncentracji, a także sposób na urozmaicenie jesiennych wieczorów.

„Zaczytani Seniorzy” kolejny raz udowodnili, że starsi czytelnicy stanowią jedną z najaktywniejszych i najbardziej zaangażowanych grup korzystających z bibliotecznych zasobów. Dla wielu uczestników odwiedzanie biblioteki to nie tylko wypożyczanie książek, ale również element codziennej rutyny i forma spędzania czasu w przyjaznym otoczeniu.

Na zakończenie akcji wyróżniono najbardziej aktywnych seniorów, którzy otrzymali nagrody książkowe i niespodzianki. Wszyscy uczestnicy podkreślali, że wyzwanie było dla nich nie tylko przyjemnością, lecz także inspiracją do częstszej lektury oraz okazją do większego zaangażowania w życie kulturalne lokalnej społeczności.

Akcja zakończyła się dużym powodzeniem i pokazała, jak istotne są działania zachęcające seniorów do aktywności czytelniczej oraz dbające o ich dobre samopoczucie.

Zrealizowano w ramach projektu: „Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Obu naszych gości słuchało się doskonale, również za sprawą prowadzącego spotkanie Bartka Nowakowskiego. Pani Ewa i Pan Piotr to wyjątkowy duet sceniczny i życiowy. Czuć między nimi ciepło, miłość i serdeczność, która udzielała się publiczności. Artyści dzielili się historiami ze swojego życia, opowieściami z planu filmowego i scen teatralnych. Rozmowa toczyła się również w oparciu o książkę pt: „Ranczo. Kulisy serialu wszech czasów" która jest skarbnicą anegdot z tego kultowego serialu telewizyjnego.

Posłuchaliśmy też jakimi talentami wokalnymi dysponują nasi goście. Bądź co bądź Pan Piotr startuje niedługo w preselekcjach do Eurowizji.

Z tego  wydarzenia  wyszliśmy naładowani pozytywną energią, optymizmem i humorem. Po prostu dobrze jest spotkać takich ludzi na swojej drodze.

Zrealizowano w ramach projektu: „Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Widzimy się 29 listopada o godz. 17:00

Bilety do kupienia na ekobilet.pl i w naszej bibliotece.

https://ekobilet.pl/e/spotkanie-z-piotrem-pregowskim-i-ewa-kurylo-612051?evt=612051

Klubowicze docenili, że autor przedstawia historię z różnych punktów widzenia – Johannesa, jego matki Moni oraz ojca Lennarta. Dzięki temu ukazuje rozdźwięk między intencjami rodziców, a doświadczeniem dziecka.

Wielu uczestników podkreśliło, jak mocno książka akcentuje temat wyobcowania, niezrozumienia oraz jak niewiele trzeba, by człowiek znalazł się poza społecznością. Otoczenie Johannesa często nie dostrzega jego dobra, lecz widzi jego „inność” lub problemy. 

Spotkanie pokazało, że „Przyjaciele zwierząt” to książka, która nie jest łatwa — zmusza do refleksji nad tym, jak traktujemy „innych”, jak działają mechanizmy społecznego wykluczenia, i jak często ignorujemy sygnały czy cierpienie. 
Podsumowując, uczestnicy stwierdzili, że to była wartościowa lektura — choć wymagająca — i że spotkanie wzbogaciło ich spojrzenie na temat.

Na kolejne spotkanie DKK zapraszamy już w przyszłym miesiącu!

Zrealizowano w ramach projektu: „Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Czytaj chwilę – to hasło tegorocznej kampanii, które przypomina, że nawet krótki, wspólny moment z książką to chwila, która zostaje z Wami na zawsze! 

Jesteś rodzicem przedszkolaka? Przyjdź do biblioteki i odbierz Wyprawkę Czytelniczą!

Każde dziecko w wieku przedszkolnym, które wraz z opiekunem odwiedzi bibliotekę i dołączy do akcji, otrzyma Bezpłatną Wyprawkę Czytelniczą oraz Kartę Małego Czytelnika - wyjątkowy zestaw, który stanie się początkiem jego czytelniczej przygody. W tym roku najmłodsi czytelnicy mogą otrzymać aż trzy zupełnie nowe książki:

„Rita i koń” Marty Kopyt (Wyd. Muchomor),
„Przywitanie Lata” Marii Dek (Wyd. Bernardinum),
„Bobuś” Martyny Skibińskiej (Wyd. Dwie Siostry).

Każda wizyta w bibliotece zakończona wypożyczeniem minimum jednej książki to kolejna naklejka na Karcie Małego Czytelnika. Po zebraniu 10 naklejek dziecko otrzyma specjalną nagrodę! A to dopiero początek - można odebrać kolejną kartę i kontynuować zabawę w czytanie przez cały rok.

Co otrzymuje każdy rodzic? Broszurę w formie kreatywnej miarki, w której znajdzie m.in. pomysły na czytelnicze wyzwania dla całej rodziny.

Zapraszamy wszystkich małych czytelników (i ich rodziców) do udziału i odbioru swoich książeczek w bibliotece!

Program „Mała książka – wielki człowiek” jest realizowany przez Instytut Książki ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Konkursy adresowane były do uczniów staromiejskich szkół podstawowych i przedszkoli. Cieszyły się ogromną popularnością, wpłynęło bowiem aż 143 prac.

Jury długo obradowało, by ocenić i wybrać najlepsze i najciekawsze prace. Przy ocenie wzięto pod uwagę samodzielność wykonania pracy, zgodność z tematem i jakość wykonania.

Komisja w konkursie „Moja ulubiona bajka lub postać z bajki” w wyniku przeprowadzonej oceny przyznała 3 nagrody równorzędne i 8 wyróżnień:

 Nagrody:

       Kałużny Franciszek – kl. O  – „Mały traktorek i wielka tajemnica”

       Przystańska Zuzanna – kl. III – „Pamiętnik Czarnego Noska” J. Porazińska

       Kwiatkowska Zofia – kl. II – „Afryka Kazika” – Łukasz Wierzbicki

Wyróżnienia:

      1. Wyrostek Maja – kl. III – „Jesteś ważny Pinku” V. Młódnicki, A. Waligóra

      2. Żabierek Lena – kl. O - „Ania Robaczek ratuje pszczoły” C. Jacob, L. Fleming

      3. Waleriańczyk Liwia – kl. II – „Mała syrenka” – H.Ch. Andresen

      4. Rybarczyk Madzia – kl. O – „Jaś i Małgosia” J.i W. Grimm

      5. Marciniak Zuzanna – kl. III – „Hania Humorek. Osiem i pół dnia dookoła świata” – M. MacDonald

      6. Ciesielska Lilia – kl. I – „Roszpunka” J. i W. Grimm

      7. Hypki Zofia – kl. III – „Królewna Śnieżka” J. i W. Grimm

      8. Mochalska Hanna – kl. I – „Nierozłączki Lilka i Pestka” – A.  Barrows, S. Black

W konkursie „Lapbook – moja ulubiona książka” przyznano następujące nagrody:

 I miejsce - Woźniak Marcel – kl. V  - „Opowieści z Narnii” C. S. Lewis

 II miejsce - Wyrostek Lena – kl. VIII – „Wody tajemne” Pascale Lacelle

 III miejsce Bachera Agata – kl. VI – „Harry Potter” – J.K. Rowling

Oraz 1 wyróżnienie: Kobus Mikołaj – kl. V  – "Zaczarowana zagroda" - A. Cz. Centkiewiczowie

Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za udział w naszym konkursie, a dyrektorom szkół i przedszkoli oraz nauczycielom za pomoc w rozpropagowaniu konkursów.

Zachęcamy do oglądania wystawy pokonkursowej w siedzibie Biblioteki.

Zrealizowano w ramach projektu: „Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

W październikowe popołudnie odbyło się kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki. Tym razem uczestnicy rozmawiali o biograficznej opowieści Angeliki Kuźniak „Boznańska. Non finito”, poświęconej jednej z najwybitniejszych polskich malarek przełomu XIX i XX wieku – Oldze Boznańskiej.

Już sam tytuł książki, „non finito”, czyli niedokończone, stał się punktem wyjścia do refleksji o życiu i twórczości artystki. Klubowicze zgodzili się, że to idealne określenie zarówno dla stylu malarstwa Boznańskiej, jak i dla jej życia – pełnego pasji, tajemnicy i niedopowiedzeń. Dyskusja szybko przerodziła się w rozmowę o samotności artystki, jej odwadze i niezależności w czasach, gdy kobietom trudno było zaistnieć w świecie sztuki. Wspólnie zastanawiano się, czy Boznańska była artystką spełnioną, czy raczej osobą zmagającą się z własnymi emocjami i światem, który nie zawsze ją rozumiał.

Spotkanie upłynęło w wyjątkowo ciepłej i serdecznej atmosferze. Klubowiczka Urszula przygotowała pyszne imieninowe ciasto, którym wszyscy mogli się delektować podczas rozmowy, a Magdalena obdarowała każdego uczestnika własnoręcznie upieczonym chlebkiem – gest, który wzruszył i wprowadził jeszcze więcej domowego ciepła.

Nie zabrakło także miłej niespodzianki od biblioteki – dla uczestników przygotowano torby z logo Dyskusyjnego Klubu Książki, które wywołały wiele uśmiechów.

Wspólna rozmowa, zapach kawy, smak słodkości i podarunki od serca sprawiły, że to ciepłe, jesienne popołudnie stało się naprawdę wyjątkowe. 

Kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki zaplanowano na 18 listopada, a omawianą lekturą będzie książka „Przyjaciele zwierząt” Anton Marklund.

https://ekobilet.pl/e/spotkanie-z-pawlem-malaszynskim-608043?evt=608043

Już od pierwszych chwil uczestnicy wiedzieli, że czeka ich coś niezwykłego. Autor wciągnął wszystkich w świat zagadek, szyfrów i detektywistycznych łamigłówek, które wymagały sprytu, logicznego myślenia i współpracy. Każdy, kto choć raz spróbował swoich sił w rozszyfrowywaniu ukrytych haseł, poczuł dreszczyk emocji i satysfakcję z odkrycia tajemnicy.

Podczas Nocy uczestnicy m.in. odgadywali tytuły, cytaty z książek oraz nazwiska autorów i bohaterów literackich, a także wykonywali ilustrację do jednego z fragmentów książki. Z zapałem rozwiązywali kolejne szyfry i łamigłówki, robili portrety pamięciowe i łamali szyfry udowadniając, że czytanie może być prawdziwą przygodą! W trakcie zadań uczestnicy imprezy mieli możliwość zdobycia nagrody – książki autora z dedykacją.

Po zakończeniu zmagań konkursowych odbyła się przerwa na poczęstunek, po której nastąpiły zabawy muzyczno-ruchowe.

Wieczór minął w mgnieniu oka, a uczestnicy zgodnie przyznali, że była to noc pełna inspiracji, śmiechu i nieskończonej ilości zagadek. Spotkanie z Dariuszem Rekoszem z pewnością na długo pozostanie w pamięci wszystkich obecnych.

Noc z książką odbyła się w ramach projektu „ Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

W roku 2025 nasza biblioteka otrzymała dofinansowanie w wysokości 5734,00 zł.

Zachęcamy czytelników do korzystania z zasobów staromiejskiej książnicy i zgłaszanie bibliotekarzom propozycji tytułów do zakupu.

Akcja „Zaczytani Seniorzy” to forma czytelniczego wyzwania skierowanego do seniorów, polegająca na przeczytaniu jak największej liczby książek w ciągu dwóch miesięcy i regularnym wypożyczaniu tytułów z biblioteki. Za każdą wizytę w bibliotece  senior otrzyma pieczątkę z datą odwiedzin, co stanowi element motywujący do udziału w wyzwaniu i zachęca do aktywności czytelniczej. 

Jak działa taka akcja? 

1.    Wyzwanie skierowane jest do seniorów/czytelników Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto w wieku powyżej 60 lat.

2.    Czas trwania: od 01.10.2025 r. do 30.11.2025 r.

3.    Warunki uczestnictwa w wyzwaniu:

·         wypełnienie karty zgłoszenia udziału, załącznik nr 1 do niniejszego Regulaminu,

·         pobranie w bibliotece przygotowanego karnetu na pieczątki,

·         przeczytanie jak największej liczby książek w ciągu dwóch miesięcy;

·         uczestnicy regularnie odwiedzają bibliotekę;

·         za każde odwiedziny w bibliotece senior otrzymuje pieczątkę z datą;

·         zbieranie pieczątek stanowi element mobilizujący i wizualizuje postępy w wyzwaniu.

4.    Korzyści: 

·         promocja czytelnictwa wśród osób starszych, 

·         zachęta do aktywności umysłowej, 

·         możliwość interakcji z biblioteką i jej zasobami. 

5.    Po zebraniu pieczątek najbardziej aktywni seniorzy otrzymają nagrodę książkową i niespodziankę.

Pan Michał dzielił się z publicznością swoimi uczuciami. Opowiadał o walce z uzależnieniem, piekle życia z ojcem alkoholikiem i własnej drodze w przepaść. I był w tej opowieści szczery, prawdziwy nie oszczędzał drastycznych wspomnień. Wiele było też  mowy o wierze w boga i znaczeniu religii w trzeźwieniu. Gość dzielił się również swoimi doświadczeniami z życia aktorskiego. Roli wielkich aktorów z którymi miał szczęścia grać w kształtowaniu jego warsztatu. Przygotowaniach do ról filmowych, blaskach i cieniach zawodu aktora. A to wszystko okraszone ogromną dawką humoru i dystansu do siebie.  To był wyjątkowy wieczór w staromiejskiej bibliotece.

Spotkanie zrealizowano w ramach projektu „Zanurzeni w literaturze”. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Zapraszamy na NOC z KSIĄŻKĄ  10 października 2025!

Zapisy w Bibliotece!

Obowiązuje kolejność zgłoszeń, które przyjmowane będą do 08.10. 2025 r.

Poniżej karta kwalifikacyjna oraz regulamin na noc w bibliotece.

Tym razem omawialiśmy powieść Carlosa Ruiza Zafóna Cień wiatru. Książka wywołała wśród klubowiczów wiele emocji i refleksji. Dyskusja toczyła się wokół tajemniczej atmosfery Barcelony oraz niezwykłego splotu losów bohaterów. Zafón w mistrzowski sposób łączy wątki historyczne, obyczajowe i sensacyjne, tworząc powieść pełną napięcia i literackiej magii.

Pani Magdalena zadbała o piękną oprawę spotkania. Przygotowała niespodzianki – woreczki z cytatami z książki, które każdy z uczestników mógł wylosować i zabrać ze sobą jako pamiątkę.

Nie zabrakło też smakołyków: aromatycznej kawy, ciasta drożdżowego, babeczek i całej góry słodyczy, które umilały nam rozmowy.

To było niezwykle ciepłe i inspirujące spotkanie – pełne literackich wrażeń, uśmiechów i wspólnego czasu w pięknej, ogrodowej atmosferze.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za ten piękny dzień! 

Celem konkursu jest popularyzacja czytelnictwa i rozwijanie wyobraźni plastycznej inspirowanej przeczytanymi książkami wśród dzieci i młodzieży z terenu gminy Stare Miasto.

Prace konkursowe można dostarczać w terminie 22 września do 24 października 2025r. do Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto (w godzinach otwarcia placówki) wraz z wypełnioną i podpisaną kartą zgłoszeniową.

Regulamin konkursu oraz karta zgłoszenia i zgoda dostępne poniżej.

Najlepsze prace wybierze komisja konkursowa, która zdecyduje, kto z uczestników konkursu otrzyma atrakcyjne nagrody.

Konkurs organizowany jest w ramach projektu „Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Celem konkursu jest popularyzacja czytelnictwa i rozwijanie wyobraźni plastycznej inspirowanej przeczytanymi książkami wśród dzieci i młodzieży z terenu gminy Stare Miasto

Prace konkursowe można dostarczać w terminie 22 września do 24 października 2025r. do Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto (w godzinach otwarcia placówki) wraz z wypełnioną i podpisaną kartą zgłoszeniową.

Regulamin konkursu oraz karta zgłoszenia i zgoda dostępne poniżej.

Najlepsze prace wybierze komisja konkursowa, która zdecyduje, kto z uczestników konkursu otrzyma atrakcyjne nagrody.

Konkurs organizowany jest w ramach projektu „Zanurzeni w literaturze” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

W ramach tego działania odbyły się warsztaty ekologiczne dedykowane młodym miłośnikom przyrody. Omówiliśmy na nich tematy związane z ogrodnictwem, uprawą roślin oraz recyklingiem. Zajęcia były pełne radości, śmiechu i przede wszystkim – nauki przez zabawę. Dzieci miały okazję zobaczyć prawdziwe narzędzia ogrodnicze oraz nasiona roślin. Dużym zainteresowaniem cieszyła się również część poświęcona owocom tropikalnym i warzywom. Zgadywanki "Jaki to owoc lub warzywo?" okazały się świetną zabawą – uśmiechy nie schodziły z twarzy uczestników! Na zakończenie warsztatów dzieci zasadziły swoje własne roślinki, które zabrali ze sobą do domów. Własnoręcznie wykonana praca i odpowiedzialność za małą roślinkę to nie tylko wspaniała pamiątka, ale i okazja do dalszej nauki i troski o przyrodę.

Zadanie zrealizowano w ramach projektu "Sąsiedzka radość bez barier, czyli fajne lato w Sołectwie Stare Miasto Zachód" dofinansowane ze środków Działaj Lokalnie.

29.09.2025 godz. 18.00. Zapraszamy!

Bilety w cenie 10 zł do nabycia w bibliotece lub na ekobilet.pl

https://ekobilet.pl/e/spotkanie-z-michalem-koterskim-605187?evt=605187

Spotkanie zrealizowano w ramach projektu „Zanurzeni w literaturze”. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Warsztaty odbywają się w ramach projektu EtnoLABORATORIUM.  Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury EtnoPolska. Edycja 2025.

Pod okiem instruktorki Pani Beaty Woźniak z Pracowni Beta Art powstały piękne wianki z juty, suszu i … starych książek. Okazuje się że zczytana, zniszczona książka może zyskać nowe życie i być piękną ozdobą. Okazuje się również, że nasze seniorki mają artystyczny talent, który zaowocował wyjątkowej urody wiankami. 

Dzisiejsze spotkanie to początek naszej współpracy z CKIS Konin w ramach projektu SREBRNE POKOLENIE. Mając tak zdolne uczestniczki i wyjątkowych instruktorów ta współpraca po prostu musi być kontynuowana. 

Ruszyły za sprawą wspaniałych roześmianych dzieciaków, które spędziły z nami tydzień pełen przygód. Był czas na kąpiele w jeziorze – w końcu u nas ich nie brakuje, był czas na seanse w kinie i szaleństwa w bibliotece. 

Jednak to zwierzaki wypełniły głównie czas naszym podopiecznym. Zaczęliśmy do stadniny koni w Trojce gdzie uczyliśmy się jak pielęgnować te majestatyczne zwierzęta i oczywiście jak ich dosiadać. Wybraliśmy się też do zoo Borysew – aby spotkać przedstawicieli fauny z całego świata od białych tygrysów po malutki jeże madagaskarskie. Jednak nasze serca podczas półkolonii skradły bezapelacyjnie alpaki. W Alpakarni Ślesin jest ich ponad 80 i każda z nich cudowna. Na dodatek były też kozy, króliki ,kury, świnki morskie. 

Było po prostu świetnie !! Dziękujemy że byliście z nami.

Chwile odpoczniemy i już niedługo rozpoczniemy kolejny turnus półkolonii. 

Złożony w ramach konkursu projekt pt: Sąsiedzka radość bez barier, czyli fajne lato w Sołectwie Stare Miasto Zachód otrzymał dofinansowanie w wysokości 6000 zł. Dzięki temu mieszkańcy tego sołectwa już wkrótce będą uczestnikami i twórcami różnorodnych wydarzeń – przejażdżek rowerowych, warsztatów, kursów pierwszej pomocy, spotkań integracyjnych. To właśnie ta społeczność jest autorem projektu, nam przypadła rola podmiotu wnioskującego i organizacyjnego. 

Cieszymy się, że współpraca z sołectwem Stare Miasto Zachód zaowocowała projektem, który będzie tego lata integrował społeczność lokalną. 

Dyskusja rozpoczęła się od wymiany pierwszych wrażeń na temat książki. Większość uczestników była już zaznajomiona z tą klasyczną pozycją, ale dla niektórych była to pierwsza lektura – i, jak się okazało, bardzo udana. Rozmowa szybko przerodziła się w analizę głównych postaci, zwłaszcza Elizabeth Bennet i Fitzwilliama Darcy'ego. Uczestnicy podkreślali, jak ponadczasowe są przedstawione w powieści konflikty i relacje społeczne.

Poruszono również temat roli kobiet w epoce regencji oraz tego, jak Jane Austen z ironią i przenikliwością komentowała ówczesne normy społeczne. Nie zabrakło odniesień do adaptacji filmowych, które wzbudziły wiele emocji i pozwoliły porównać wizje różnych reżyserów z literackim pierwowzorem.

Spotkanie odbyło się przy domowych wypiekach, kawie i aromatycznej herbacie. Pani Magdalena przygotowała pyszne rogaliki, ciasto z galaretką i owocami, które idealnie dopełniły angielski klimat rozmowy.

Czerwcowe spotkanie DKK było nie tylko literackim doświadczeniem, ale również okazją do odpoczynku, refleksji i wspólnego spędzenia czasu w pięknym, zielonym otoczeniu. 

Na kolejne spotkanie zapraszamy we wrześniu.

Pierwsze spotkanie odbyło się z udziałem uczniów klas I i III Szkoły Podstawowej w Starym Mieście. Dzieci z ogromnym zainteresowaniem słuchały opowieści o bohaterce książek – Cecylce, jej piesku Wafelku i codziennych przygodach pełnych dobrego wychowania, kulinarnych niespodzianek i pozytywnych wartości. Autorka z wielkim zaangażowaniem wciągała dzieci w rozmowę, zadawała pytania i wspólnie z nimi odkrywała tajniki książkowego świata. Spotkanie pełne było śmiechu, entuzjazmu i inspiracji do sięgnięcia po książkę.

Drugie spotkanie, przygotowane dla uczniów klas II, miało charakter nie tylko literacki, ale i warsztatowy. Po wprowadzeniu w świat książek i bohaterów Joanny Krzyżanek, dzieci przystąpiły do warsztatów plastycznych, podczas których w grupach tworzyły ilustracje domu. Prace były pełne kolorów, pomysłowości i dziecięcej kreatywności – uczestnicy zabrali swoje dzieła do szkoły jako pamiątkę po spotkaniu.

Oba wydarzenia pokazały, że kontakt z literaturą może być nie tylko edukacyjny, ale przede wszystkim radosny i angażujący. Dzieci z entuzjazmem reagowały na obecność autorki, chętnie dzieliły się swoimi przemyśleniami i doświadczeniami związanymi z czytaniem.

To było wspaniałe, radosne i bardzo kreatywne spotkanie z literaturą! Dziękujemy Pani Joannie i wszystkim uczestnikom!

Spotkania autorskie zrealizowano w ramach projektu „Zanurzeni w ;literaturze”. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego 

Dla uczniów takie warsztaty były nie tylko świetną zabawą, ale kreatywną i inspirującą lekcją historii, która zaangażowała ich poprzez praktyczne działania i eksperymentowanie. Dlatego jesteśmy przekonani, że to spotkanie z historią drukarstwa pozostanie w pamięci uczestników na długo.

Serdecznie dziękujemy firmie Kalander za pasjonującą podróż w czasie oraz wszystkim uczestnikom i nauczycielom za aktywny udział!

Warsztaty zorganizowano w ramach projektu „Zanurzeni w literaturze”. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z  Funduszu Promocji Kultury  – państwowego funduszu celowego”

Film wzbudził wiele emocji. Klubowicze zgodnie podkreślali, że ekranizacja w piękny sposób oddała klimat powieści, atmosferę niewielkiego miasteczka oraz niezwykłe relacje między bohaterami. Dla wielu z nas było to wyjątkowe doświadczenie – porównać własne wyobrażenia z wizją reżysera i zobaczyć, jak literatura może ożyć na dużym ekranie.

Cieszymy się, że możemy łączyć różne formy kontaktu z kulturą – nie tylko czytanie, ale również wspólne oglądanie i rozmowy o tym, co nas porusza i inspiruje. Dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność, zaangażowanie i serdeczną atmosferę.

Zapraszamy na kolejne spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki – niech literatura towarzyszy nam w różnych odsłonach!

Książka „Sen o okapi” bardzo przypadła uczestniczkom do gustu. Opowieść o małej niemieckiej miejscowości, jej mieszkańcach oraz dziewczynce Luise i jej niezwykłej babci Selmie, która po zobaczeniu okapi zwiastuje czyjąś śmierć – okazała się poruszającą, pełną ciepła i humoru refleksją o życiu, śmierci i codzienności.

Omawiając tę lekturę nie można było pominąć warstwy graficznej – bardzo pięknej okładki zaprojektowanej przez Elizę Luty. Mogłyśmy zobaczyć kilkanaście okładek z tytułami w różnych językach, a to dlatego, że powieść Mariany Leky stała się bestsellerem nie tylko w Niemczech. Podczas dyskusji zachwycały nas nie tylko nietuzinkowi bohaterowie, ale również filozoficzne i poetyckie spojrzenie na świat, jakie proponuje autorka. Rozmowa była niezwykle żywa i pełna ciekawych interpretacji.

Świąteczny klimat spotkania i wiosenna atmosfera sprawiły, że rozmowa o książce była nie tylko literackim przeżyciem, ale też wyjątkowym czasem wspólnej refleksji i radości. To spotkanie na pewno zostanie z nami na długo – podobnie jak niezwykła powieść Mariany Leky. 

A już teraz zapraszamy na kolejne spotkanie DKK, które odbędzie się 13 maja o godz. 16.30 w Kinie za Rogiem gdzie wspólnie obejrzymy film „Sen o okapi”

Zapraszamy do przeczytania recenzj powieści Mariany Leky „Sen o okapi”   Wiesławy Kozłowskiej

Motto: „Dobrze jest tak sobie trochę pokłamać, człowiek się rozluźnia, zwłaszcza kiedy wie, że oto nadciąga zatajona prawda”(s. 78)

Jest to książka zaskakująca w każdym wymiarze!            

Przepiękna okładka Elizy Luty zapowiada oniryczną atmosferę, wyśnioną baśniowość. Jest obietnicą powieści dla dzieci lub o dzieciach. Chociaż narratorką jest dziewczynka o imieniu Luiza, to snuje ona opowieść z perspektywy i dziecięcej, i dorosłej. W kolejnych trzech częściach powieści ma lat 10, 22, 25. Opowiada ona o mieszkańcach małej wioski, o babci Selmie, przyszywanym dziadku, o zmarłym przyjacielu Martinie, o swojej wielkiej miłości do Frederika. Koleje wydarzeń nie mają w sobie nic z baśni. Nie ma czarów, krasnoludków czy wróżek. Jest za to przewodni motyw snu o okapi, przepowiadającym śmierć kogoś z Westerwaldu w ciągu 24 godzin. Zabieg ten nie służy jednak budowaniu atmosfery grozy. Wręcz przeciwnie. Autorka za jego pomocą kreuje świat pełen zaskakujących, dziwnych, czasem niedorzecznych zachowań i spraw ludzi na pozór zwyczajnych. Poznajemy wdowę Selmę, adorowaną od lat przez Optyka, jest szwagierka Elspeth znająca i praktykującą wszelkiej maści zabobony, jest smutaska i abnegatka Marlies, jest niemiecki buddysta, jest olbrzymi pies Alaska, jest absurdalny psychoanalityk, jest rozsypujące się małżeństwo rodziców Luizy, jest agresywny ojciec, myśliwy i pijak w jednej osobie. Każdy z nich ma jakąś „zadrę” psychiczną. Autorka nie rozstrzyga, z jakiego powodu tak jest. Przykładowo czytelnik nie dowie się, dlaczego Ojciec Luizy  leczy u psychoanalityka „swój ból istnienia” i dlaczego w którymś momencie podejmuje decyzję o podróżach po całym świecie, bo ponoć „Jedynie z dala od domu człowiek może się stać sobą.” Pisarka pisze o swoich postaciach językiem nasyconym personifikacjami i metaforami. I tak na przykład głosy wewnętrzne Optyka toczą z nim rozmowy nocne o różnych jego lękach i pretensjach do siebie, a Elspeth nosi na karku bubaka – uosobienie jej leków i zawodów. Wszyscy mieszkańcy wioski piszą listy z zatajonymi prawdami, które w obliczu lęku przed zapowiadaną śmiercią chcą wyjść na jaw. Natomiast Luiza czasem czuje się „zacukana”. Więc pewnej miłosnej nocy gdy Frederik wolno rozpinał guziki sukienki, dało to sposobność jej zacukaniu na rozgoszczenie się obok zakochanej pary na parapecie. Jest jeszcze jedna cecha stylu powieści Mariany Leky. Potrafi pisać o śmierci z rozbawieniem i ze wzruszeniem. W pierwszej części utworu jest zabawna scena, gdy wszyscy boją się śmierci, a stuletni rolnik Haube z kurtuazją zaprasza nieśmiałą Śmierć, by weszła do jego pokoju. W ostatniej zaś części książki jest wzruszająca scena, gdy umierającą starą Selmę przeprowadza na drugi brzeg jej młody od dawna już nieżyjący mąż. Dwie śmierci, dwie różne tonacje! 

 Właśnie różnorodność, oryginalność, dziwność, zaskoczenie to słowa dobrze oddające reakcje czytelnika na pomysły autorki. Z jej książką nie można się nudzić.  Za to można się zgodzić z pisarką, że „Ludzie znają się na wylot, a mimo to pozostają dla siebie największymi zagadkami.

Oferty należy składać w budynku Biblioteki Publicznej Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej, w zamkniętych kopertach z dopiskiem „Oferta na sponsoring Dni Staromiejskich” w terminie do dnia 22 kwietnia 2025 r. do godz. 12.00  zgodnie ze wzorem oferty.

Wyboru oferty na sponsoring  imprezy dokona zespół pracowników Biblioteki  w składzie Jacek Matusiak, Dorota Wiatrowska, Iwona Król.

Przed złożeniem oferty należy szczegółowo zapoznać się z Regulaminem oraz wzorem oferty na sponsoring Dni Staromiejskich.

Spotkanie miało wyjątkowy charakter, ponieważ zbiegło się z obchodami Światowego Dnia Poezji, przypadającego na 21 marca. Z tej okazji nasza klubowiczka Wiesia przygotowała specjalną zabawę poetycką /warsztaty pisania wiersza/. Każdy z uczestników miał za zadanie stworzyć krótki wiersz inspirowany innym wierszem. Było to nie tylko świetne ćwiczenie twórcze, ale też okazja do wspólnej zabawy i odkrywania poetyckich talentów w naszym gronie. Powstały utwory pełne emocji i refleksji, a sama zabawa dostarczyła wielu radości. 

Dodatkowo każdy klubowicz miał możliwość zaprezentowania swojego ulubionego lub ciekawego wiersza. Była to niezwykle inspirująca część spotkania, pozwalająca odkryć różnorodność poetyckiego świata oraz podzielić się osobistymi literackimi fascynacjami.

Spotkanie, jak zawsze, było pełne inspirujących rozmów i dobrej atmosfery. Już nie możemy się doczekać kolejnej książkowej dyskusji! 

Poniżej przedstawiamy wiersze klubowiczów napisane na  warsztatach z okazji Światowego Dnia Poezji:

Wiersz zredagowany techniką recyklingu w oparciu o wiersz Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej „Miłość”

                          SMUTEK MIŁOŚCI

 Patrzysz w okno i smutek masz w oku.

Patrzysz w okno uparcie i skrycie…

Patrzysz w okno – czy kochasz mnie nad życie?

Patrzysz w okno – śmiejesz się…

Patrzysz w niebo – jestem niebem i światem?

Patrzysz w okno – jestem sama?

napisała W. Kozłowska

Nowy tekst wiersza na podstawie wiersza K.Iłakowiczówny „Zła wróżba”

           Wieczorną porą jak we śnie

          Wciąż chodzę drożyną i widzę

          Róże 

          Wydzielające teraz cudowne  zapachy       

          ale raniące boleśnie kolcami niestety       

nowy tekst na podstawie wiersza M. Pawlikowskiej- Jasnorzewskiej „Miłość"

         Uparcie, a nawet skrycie patrzysz w okno

         Udajesz, że kochasz, śmiejesz się,

         Patrzysz w niebo

         A ja ciągle chcę wierzyć

         Że to ja jestem twoim światem i niebem

         Na całe życie

Napisała – J. Kuna

Nowy tekst na podstawie wiersza H. Poświatowskiej „Zawsze kiedy chcę żyć”

„Zostań”

Krzyczę

Mówię

Szepczę

„Nie odchodź

 umrę jeśli odejdziesz”

Napisała – H.Terebińska

"Rzeczywistość"

Błądzisz wzrokiem,
omijasz moją postać.
Byliśmy blisko przez moment,
żeby zacząć się oddalać.

Napisała -  Ł. Jaroszewska

Koncert otworzyła nasza orkiestra pod batutą Krzysztofa Pydyńskiego i pokazała wspaniały kunszt muzyczny. Na scenie towarzyszyła im równie zdolna wokalistka Jola Kowalczyk. Druga część koncertu to już spotkanie z gwiazdą wieczoru – Łukaszem Zagrobelnym. Przy akompaniamencie orkiestry zabrał nas w podróż po swoich największych przebojach. Artysta pokazał też, że ma świetny kontakt z publicznością, którą raczył anegdotami ze swojego życia zawodowego. Było nostalgicznie, energetycznie i z humorem – to był po prostu piękny koncert. 

 „Zawsze coś” przedstawia perypetie Tereski Trawnej, która wraz z synem Maciejką udaje się na rodzinne spotkanie z okazji 90. urodzin babci. Niespodziewanie uroczystość zamienia się w pogrzeb, a seria nieprzewidzianych zdarzeń prowadzi do odkrycia rodzinnych tajemnic i... kolejnych nieboszczyków. Styl Marty Kisiel, pełen humoru i ironii, został doceniony przez uczestników spotkania za lekkość i błyskotliwość.

Klubowicze zwrócili uwagę na barwne i przerysowane postacie, które dodają powieści charakteru. Relacje między członkami rodziny Jędrzejczyków zostały przedstawione w sposób komiczny, ale jednocześnie skłaniający do refleksji nad dynamiką rodzinnych więzi. Niektórzy uczestnicy podkreślali, że mimo licznych bohaterów, autorka zdołała nadać każdemu z nich unikalne cechy, co ułatwiało ich rozróżnienie.

Humor sytuacyjny oraz zabawne dialogi były często chwalone podczas dyskusji. Chociaż wątek kryminalny nie dominuje w fabule, stanowi interesujące tło dla rozwijających się wydarzeń. Niektórzy klubowicze zauważyli, że proporcje między komedią a kryminałem są 

Spotkanie zakończyło się wspólnym wnioskiem, że „Zawsze coś” to udana powieść o Teresce Trawnej, która dostarcza czytelnikom zarówno rozrywki, jak i materiału do przemyśleń na temat rodzinnych relacji i nieoczekiwanych zwrotów życiowych. Uczestnicy wyrazili chęć sięgnięcia po kolejne książki Marty Kisiel, doceniając jej unikalny styl i poczucie humoru.

Zapraszamy do przeczytania recenzji naszej klubowiczki:

Wiesława Kozłowska 

DKK_  Biblioteka Publiczna Gminy

Stare Miasto

 Recenzja powieści Marty Kisiel „Zawsze coś”   

Mój kontakt z książką Marty Kisiel rozpoczął się od rozpoznania komediowej konwencji, gdyż autorka jako motto do powieści wybrała wypowiedź Clarka Griswolda – postaci z amerykańskiego cyklu komediowego, który swoją światową premierę miał w 1989 roku. Filmowy Clark Griswold chciał dla swojej rodziny zorganizować idealne Boże Narodzenie. Przeszkadzał mu w tym jednak prześladujący go pech. Determinację Clarka odzwierciedla zacytowana przez pisarkę wypowiedź :„Nikt nie odchodzi. Nikt nie odchodzi z tej zabawnej, staromodnej rodzinnej Wigilii. Nie, nie. Wszyscy jesteśmy w tym razem.”    

Zatem mogłam się spodziewać zabawnej historyjki o perypetiach licznej rodziny w obliczu świąt Bożego Narodzenia. Fikcja książkowa zaskoczyła mnie jednak! Ponieważ to nie temat świąt jest najważniejszy i  to nie męska głowa rodziny jest postacią pierwszoplanową w powieści. Jest nią pełna temperamentu  Tereska Trawna. Przyjeżdża z synem do wiekowej babuni na jej 90. urodziny. Myślała, że będzie jeden dzień w gronie niewidzianej od 25 lat rodziny. Była przekonana, że spędzi święta u siebie w domu. Okazało się jednak, że tak naprawdę przyjechała na stypę i że spędzi w wielorodzinnym domu na skraju Czarnego Boru aż 5 dni z Wigilią włącznie.   Tereska jest wciąż zaskakiwana przez nowe okoliczności. Ja jako czytelniczka bawię się doskonale, śledząc jej poczynania. Początek lektury to uczucie podziwu dla pisarki za jej styl – niepowtarzalny, bogaty w stylizacje środowiskowe, niebanalny, obrazowy, dowcipny, pełen nieoczekiwanych skojarzeń, zaskakujących i zabawnych konkluzji. Przy czym nieoczekiwanie autorka potrafi przejść od śmiechu do lirycznego wzruszenia czy trafnej refleksji na temat rodziny. Mało tego czasem czytelniczkę w wieku 60+ zadziwi młodzieżowym slangiem czy pomysłem, że Agniesia potrafi mówić wielkimi literami!        

Marta Kisiel z powodzeniem stosuje stylizację humorystyczną. Jej giętka i bogata polszczyzna tak mocna przykuwała moją uwagę, że nie od razu skoncentrowałam się na fabule. Kluczem do fabularnych wydarzeń jest słowo ZASKOCZENIE. Pisarka bowiem na różne sposoby korzysta z zabiegu qui pro quo. Tworzy zabawne sytuacje, wynikające z faktu wzięcia jednej osoby za inną czy niewłaściwym zrozumieniu czyichś słów. Dzięki temu uwaga czytelnika skupia się na wątku kryminalnym skoncentrowanym wokół dwóch testamentów: sprytnego pradziadunia i jeszcze bardziej przebiegłej prababuni. Pozornie prosty zapis, że dom jednorodzinny przypada najstarszemu żyjącemu potomkowi zrodzonemu ze związku małżeńskiego, otwierał przed czytelnikiem drogę do bycia detektywem. Pytania „Kto zabił?”, „Komu przypada dom?” motywowały mnie do uważnej lektury. Co nie było łatwe, bo wielość postaci była gąszczem zaciemniającym sprawę.    

Gdy skończyłam czytać, mogłam z pełnym przekonaniem powiedzieć: Było ciekawie! Było zabawnie! Chcę poznać inne powieści autorki. Dlatego z ulgą odkryłam na portalu autorskim, że Marta Kisiel ma za sobą 20 powieści. Będę miała, co czytać!!  

Informacja szczegółowa z otwarcia ofert w załączniku

Dyskusja była ożywiona – klubowicze dzielili się swoimi wrażeniami z książki, podkreślając jej lekkość, humor i głęboki przekaz. Wielu z nas zwróciło uwagę na piękne opisy przyrody oraz sposób, w jaki autorka skłania do refleksji nad miejscem człowieka w świecie pełnym fascynujących stworzeń. Książka, choć pełna anegdot, niesie w sobie przesłanie szacunku i empatii wobec zwierząt, co bardzo poruszyło uczestników spotkania.

Niespodzianką wieczoru była przepyszna uczta – piernik upieczony przez naszą  klubowiczkę Magdę, który swoim aromatem wprowadził nas w prawdziwie świąteczny nastrój. Magda dla każdego z uczestników przygotowała też mały upominek mikołajkowy, co było miłym i wzruszającym akcentem. Dziękujemy!

Spotkanie zakończyło się wspólnymi życzeniami świątecznymi i noworocznymi oraz zapowiedzią kolejnej ciekawej książki, którą będziemy omawiać w styczniu. Grudniowe spotkanie, pełne ciepła i serdeczności, potwierdziło, że Dyskusyjny Klub Książki to nie tylko miejsce rozmów o literaturze, ale także przestrzeń przyjaźni i wspólnego celebrowania ważnych chwil.

Występy muzyczne przeplatane były opowieściami o tradycjach bożonarodzeniowych. Dodawały one kolorytu niedzielnemu spotkaniu, uczyły i bawiły  jednocześnie.

Koncert był sukcesem artystyczny ale i frekwencyjnym. Nasza sala dosłownie pękała w szwach, a dla wielu naszych widzów zabrakło nawet krzeseł. To utwierdza nas w przekonaniu, że z artystami z Famy spotkamy się jeszcze nie raz.

Spotkania zostały zorganizowane w ramach realizacji projektu ,,Cztery Pory Roku z Biblioteka" dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Nasz gość opowiedział licznie zgormadzonej publiczności o swojej drodze od młodego chłopaka recenzującego filmy  mamie do najpopularniejszego   krytyka filmowego  w Polsce. Oczywiście w tej opowieści nie mogło zabraknąć Zygmunta  Kałużyńskiego i kuluarów ich wspólnego programu Perły z Lamusa. Pan Raczek z dużym entuzjazmem opowiadał o zaletach kinoterapii. Za to z dużą dozą krytycyzmy mówił o polskim dubbingu.

To spotkanie było też sentymentalną podróżą po życiorysie Pan Raczka, o tym co dodawało mu sił aby mieć odwagę iść pod prąd. O tym jak każdy z nas inaczej może odbierać sztukę i oczywiście o jego ulubionych filmach.

Takiego  eksperta od kina nie mogliśmy wypuścić  póki nie pokazaliśmy mu naszego Kina za Rogiem Stare Miasto. Tak jak na to po cichu liczyliśmy – był zachwycony.

Spotkanie zostało zorganizowane w ramach realizacji projektu „Czas na… czytanie” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Karolina Bednarz, dziennikarka i japonistka, w swojej książce z niezwykłą wrażliwością odkrywa nieoczywiste oblicze Japonii, skupiając się na doświadczeniach kobiet w tym kraju. Klubowicze byli zgodni, że autorka mistrzowsko łączy osobiste historie bohaterek z szerokim kontekstem społecznym i kulturowym. Dyskusja dotyczyła przede wszystkim trudności, z jakimi mierzą się kobiety w patriarchalnym społeczeństwie, presji społecznej oraz różnic między idealizowanym obrazem Japonii a rzeczywistością.

Podczas rozmowy wywiązała się żywa wymiana zdań na temat współczesnych ról społecznych kobiet – zarówno w Japonii, jak i w innych kulturach, w tym naszej rodzimej. Porównywaliśmy wyzwania opisywane w książce z doświadczeniami kobiet w Polsce, co doprowadziło do głębokiej refleksji na temat stereotypów, barier kulturowych oraz uniwersalnych dążeń do równości.

Książka wywołała mieszane emocje – od zachwytu nad warsztatem literackim i rzetelnością autorki, po poruszenie spowodowane dramatycznymi historiami kobiet, które znalazły się w sytuacjach bez wyjścia. Wielu uczestników zwróciło uwagę, że Kwiaty w pudełku to pozycja, która zmusza do myślenia i długo nie daje o sobie zapomnieć.

Już teraz z niecierpliwością czekamy na grudniowe spotkanie, podczas którego będziemy omawiać kolejną wyjątkową książkę!

Ci artyści zabrali nas w piękną, liryczną podróż. Wybrzmieli tacy poeci jak Asnyk, Miłosz, Szymborska, Szymon Babuchowski, ale i nie zabrakło znanych coverów  takich jak „Dziwny jest ten Świat” czy „Wielka Miłość” Seweryna Krajewskiego. To była wspaniała muzyczna uczta  - współbrzmienie harfy, skrzypiec i wspaniałych wokalistów zostanie w nas na długo.

Zadanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Kolejna odsłona niepodległości w naszej bibliotece miała miejsce 11 listopada. Biblioteka zmieniła się wtedy w multimedialne i interaktywne muzeum. Stało się tak za sprawą fundacji Eskadra Kościuszkowska, a w szczególności Dariusza Wilczewskiego. Były gry i zabawy, kreatywna strefa plastyczna,  wyprawa w cyfrową rzeczywistość, filmy 3 D i wiele innych atrakcji. To było żywe spotkanie z historią lotnictwa polskiego, które uczyło i jednocześnie bawiło uczestników w każdym wieku. Festyn był kolejnym akcentem obchodów  Święta Niepodległości celebrowanych  na terenie naszej gminy. Później przenieśliśmy się pod Pomnik Ofiar Wojny aby tam oddać hołd tym którzy polegli w walce za Ojczyznę.   

Warsztaty zostały zorganizowane w ramach realizacji projektu „Czas na… czytanie” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

W czerwcu wszystkie szkoły z terenu gminy Stare Miasto wzięły udział w akcji, mającej na celu promowanie czytelnictwa. Na zdjęcie nr 5 - oddano największą liczbę głosów, które to przyczyniły się do zwycięstwa. Każde dziecko otrzymało nagrodę indywidualną - książkę Joanny Papuzińskiej "Asiunia" , a bogaty zestaw książek przekazanych dla uczniów wzbogaci bibliotekę szkolną.

Dziękujemy wszystkim uczniom oraz nauczycielom za zaangażowanie i ogromną kreatywność. Mamy nadzieje, że ta akcja to kolejny krok do budowania pasji do czytania.

Zrealizowano w ramach zadania „Czas na... czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury

Mając takiego gościa  musieliśmy zacząć akcentem muzycznym. W pięknym stylu zadbali o to Bartosz Kałek, Kasia Tadeusz oraz Kornelia Pawłowicz – wokaliści z Szkoły Wokalno- Aktorskiej  Fama. Następnie poprosiliśmy Pana Roberta o jego interpretacje "Kordiana" Juliusza Słowackiego i pokazał tu prawdziwy kunszt aktorski.

A później nasze spotkanie wyrwało się z zaplanowanych przez nas ram. Robert Janowski okazał się wyjątkowo ekspresyjnym mówcą i niemal trenerem rozwoju osobistego. Anegdoty ze swojego życia przekuwał w rady, drogowskazy  dla licznie zgromadzonej publiczności. Mówił o tym, że każdy powinien obrać w życiu swój cel, że nie należy brać na siebie problemów innych, żeby nie bać się wyjść ze swojej strefy komfortu. Czyli mówił rzeczy właściwie oczywiste dla wszystkich. Jednak sposób przekazu sprawiał, że trafiały one do każdego i zostaną w każdym na długo. A to wszystko okraszone było jeszcze dużą dawką humoru i szczyptą sarkazmu.

Spotkanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Tak o książce pisze wydawca : ,,Pierwsza tak szczera historia buntu dorastającego chłopaka, opowiedziana przez ojca, który za wszelką cenę próbuje walczyć z uzależnieniem syna. Porywająca i rozdzierająca serce opowieść o miłości rodzica do dziecka, studium zdobywania życiowej mądrości. Przejmujące świadectwo ojca, który zadaje sobie pytanie, co zrobił (albo czego nie zrobił), że jego wspaniałe, zdolne i wrażliwe dziecko zaczęło się buntować, popełniać błędy i pogrążać w uzależnieniu. David bezustannie zadaje sobie pytanie, czy jest odpowiedzialny za nałóg syna. Czy zawinił rozpad małżeństwa rodziców Nica? Czy można było jakoś zapobiec zbliżającemu się dramatowi? Czy cała rodzina musi cierpieć z powodu uzależnienia najstarszego dziecka?’’ 

Opisana w książce historia poruszyła Klubowiczów. Pokazała nam czym są narkotyki, jak to jest mieć w życiu osobę uzależnioną i to, jak ważne jest, aby mimo wszystko nie obwiniać się za uzależnienie swoich bliskich, pamiętając przy tym, jak ważna jest determinacja i wspieranie takiej osoby. Jak zauważyli klubowicze - już nigdy nie spojrzą na żadne uzależnienie tak jak kiedyś. Wiele faktów naukowych i samego doświadczenia autora naprawdę otwiera oczy. Jest to bardzo wzruszająca, wstrząsająca i poruszająca książka, dająca do myślenia.  To książka, którą po prostu warto przeczytać. Polecamy!

Zapraszamy do przeczytania recenzji książki:

David Sheff   Mój piękny syn

To książka oparta na autentycznej historii, przedstawiająca z perspektywy Ojca, wykształconego człowieka, z amerykańskiej klasy średniej, przebieg walki o wyjście z uzależnienia od narkotyków przez Syna. Jest to także opis silnego współuzależnienia Ojca. Jednak pewnie większość osób w podobnej  sytuacji staje się współuzależniona.

Spodziewałam się raczej historii życia głównych bohaterów, podczas, gdy dostałam ją poprzetykaną dużą ilością tekstu o charakterze naukowym i informacyjnym. Trzeba przyznać, że autor książki posiadł ogromną wiedzę w temacie leczenia, wspomagania i szeroko pojętego problemu narkomanii w USA. Umiejętnie wplata zdobyte informacje do tekstu, jednak w moim odczuciu w pewnym momencie było ich za dużo. Czytając po raz kolejny opis wyników badań czy eksperymentów, czułam znużenie. Była to pierwsza przeczytana przeze mnie książka podejmująca szczegółowo tak tragiczny temat, napisana z perspektywy rodzica chorego. Poznanie tego punktu widzenia bardzo dużo mi dało; sprawiło, że mogłam jeszcze mocniej wczuć się w ten problem. Sposób, w jaki ojciec portretuje chorego syna rzuca się jego subiektywny, pełen miłości i troski opis ukochanego, zagubionego dziecka.

Polecam tę książkę wszystkim zainteresowanym tym trudnym tematem oraz tym, którzy chcą poczuć, jak wielka i nieograniczona potrafi być miłość rodzica do własnego dziecka.

                        DKK Wanda Majchrzak

Na spotkaniu nasza klubowiczka pani Alicja zaprezentowała swoją najnowszą książkę „Czasy lwowskie Witolda Friemanna na podstawie dziennika „Słowo Polskie” (lata 1920-1929)”. Autorka - muzykolog, absolwentka UJ  w Krakowie,  w latach 1974-1983 pracownik naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Muzykologii UA.M w Poznaniu, obecnie na emeryturze, pełni funkcję wiceprezesa Konińskiego Towarzystwa Muzycznego i nadal pracuje naukowo. Jest autorką licznych prac naukowych dotyczących sylwetek kompozytorów barokowych. Współpracując z Konińskim Towarzystwem Muzycznym wydała liczne artykuły (w tym obszerny: Historia budynku, obecnej siedziby Państwowej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Ignacego Jana Paderewskiego w Koninie, 2014) i dwie samodzielne publikacje dotyczące Witolda Friemanna. 

Premiera najnowszej książki "Czasy lwowskie Witolda Friemana" odbędzie się 8 listopada w KTM w Koninie. Gratulujemy!

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Zrealizowano w ramach zadania „Czas na … Czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Zrealizowano w ramach zadania „Czas na … Czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

W czerwcu wspólnie ze szkołami podstawowymi z terenu naszej gminy zaprosiliśmy uczniów do udziału w happeningu „Wyzwanie czytanie”   

Tak jak w poprzednich latach i w tym roku głosowanie wzbudziło duże zainteresowanie. Post dotyczący wyboru najlepszego zdjęcia z akcji czytanie – wyzwanie dotarł do wielu użytkowników Facebooka bo w głosowaniu udział wzięło blisko 500 z nich! 

No więc mieliśmy co liczyć. Ale udało się  i możemy ogłosić, że zwycięzcą jest zdjęcie nr 5 – uczniowie ze Szkoły Podstawowej im. Powstańców Wielkopolskich w Modle Królewskiej /105 głosów/. Tym samym niedługo przyjedziemy do Was z prezentami – wybranymi przez Was i Waszą Panią książkami o wartości 600,00 zł do szkolnej biblioteczki. Dodatkowo każdy z uczniów otrzyma nagrody indywidualne.

Dziękujemy wszystkim uczniom oraz nauczycielom za zaangażowanie i ogromną kreatywność. Mamy nadzieje, że ta akcja to kolejny krok do budowania pasji do czytania.

Zrealizowano w ramach zadania „Czas na … Czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Zrealizowano w ramach zadania "Czas na... czytanie" dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Pisarz w swoich kryminałach nie ogranicza się do anatomii zbrodni, zabiera również głos na tematy polityczne i społeczne. Taka też jest problematyka jego powieści ”Chińczyk”. Makabryczna zbrodnia, której źródła sięgają wydarzeń sprzed stu kilkudziesięciu lat. Intryga na globalną skalę, rozciągająca się od Chin po Stany Zjednoczone oraz Szwecję. Wielka polityka i tragedia małych ludzi. Oprócz wątku kryminalnego jest dramatyczna opowieść o Chińczyku imieniem San, który sto lat wcześniej przyjechał do Stanów w poszukiwaniu pracy, jest także spojrzenie na współczesne Chiny, w których komunizm Mao ściera się z chińską odmianą kapitalizmu, jest wizja uzależnienia i kolonizacji państw afrykańskich przez chińskie mocarstwo oraz trochę obserwacji socjologicznych o lewicującej młodzieży w Skandynawii lat 60. i 70. XX wieku. Wszystko to zręcznie i logicznie połączone.

„Chińczyk” okazał się fascynującą lekturą  dla większości uczestników. Autor zgrabnie buduje napięcie, sprawiając, że czytelnik pozostaje w nieustannym stanie niepewności i ciekawości. Fabuła pełna tajemnic, intryg i zagadek zaskakuje czytelników wieloma zwrotami akcji. 

Klubowicze  szczególnie podziwiali główną bohaterkę /Birgittę Roslin - doświadczoną sędzię/ uznając ją za jedną z najbardziej intrygujących i najciekawszych postaci. Jej konsekwencja i odpowiedzialne podejście do pracy wzbogacają historię, a osobiste powiązania z ofiarami dodają emocjonalnego wymiaru. 

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za zaangażowanie i ciekawe spostrzeżenia! 

Zachęcamy również do przeczytania książki „Orient” Macieja Siembiedy, ponieważ jak zauważyła nasza klubowiczka, napisana jest ona w podobnym klimacie i na pewno zainteresuje czytelników. Powieść łączy fakty i fikcję, ujawnia tajemnice chińskiej mafii i jej powiązania z komunistycznym państwem, zdradza sekrety wywiadów oraz – z wyjątkowym poczuciem humoru – branży złomiarskiej.

Mamy nadzieję, że kolejne spotkania przyniosą równie ciekawe lektury. Do zobaczenia na kolejnym spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki!

 
Publikujemy zdjęcia z konkursu, w tym nagrodzonych osób (Maroko, Tunezja, Cypr) - zapraszamy po odbiór nagród. A wszystkich Państwa zapraszamy do naszej biblioteki po wspaniałe książki.

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

W roku 2024 nasza Biblioteka na realizację zadania „Dofinansowania dla bibliotek publicznych na zakup nowości wydawniczych oraz usługi zdalnego dostępu do książek w formatach e-booków i/lub audiobooków i/lub synchrobooków - Priorytet 1, Kierunek interwencji 1.1. w ramach NPRCz 2.0” uzyskała środki finansowe Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w wysokości 6750 zł.

Pozyskane środki zostaną wydane na uzupełnienie i powiększenie księgozbioru o nowości wydawnicze oraz usługi zdalnego dostępu do książek w formatach e-booków i audiobooków.

Zachęcamy czytelników do korzystania z zasobów staromiejskiej książnicy i zgłaszanie bibliotekarzom propozycji tytułów do zakupu.

Rozpoczęliśmy tradycyjnym  korowodem dożynkowym, który otwierały mażoretki Sigma i Orkiestra Staromiejska, a zamykało kilkanaście maszyn rolniczych dumnie prezentowanych przez mieszkańców Rumina.

Na scenie piękny bochen chleba wręczyli gospodarzowi gminy Dariuszowi Puchale starostowie dożynek Grażyna Pawlicka i Andrzej Juszczak.

Za tegoroczne zbiory dziękowaliśmy wspólnie podczas mysz świętej i wspólnie jedliśmy chleb wypieczony z tegorocznych zbóż.

Mieszkańcy Rumina dekorując swoje posesje pokazali, że mają doskonałe poczucie humoru i zmysł artystyczny -  najpiękniejsze z tych dekoracji nagrodzono na scenie.

Nagrodzenie zostali również  rolnicy z terenu gminy:  Agnieszka Trocha, Krystyna Klejna, Henryka Staszak, Paweł  Brzęcki , Lesław Bocian,  Emilia Bryl, Witold Boguszewski. Doceniając bowiem   ich prace  Minister Rolnictwa przyznał im Odznakę Zasłużony dla Rolnictwa.

Na placu imprezy stoły uginały się od jadła. Gospodynie z Rumina pokazały swój ogromny talent kulinarny.  Wielostanowiskowy plac zabaw, trampoliny,  animatorzy, alpaki, zabytkowe auta, fotobudka – to i wiele innych atrakcji czekały również  na naszych gości.

Oczywiście dożynki nie mogą się obyć bez sprawnościowego turnieju wsi. Dojenie krowy i bieg z workiem ziemniaków dostarczył zarówno zawodnikom jak i publiczności mnóstwo zabawy. Najlepsza w tym roku okazała się Krągola.

Święto plonów to również uczta muzyczna. Orkiestra Staromiejska i Mażoretki Sigma wprowadziły publiczność w doskonały nastrój. Szkoła wokalno-aktorska Famy po raz kolejny udowodniła, że ma wyjątkowo utalentowanych wokalistów w swoich szeregach. Podobnie Kapela podwórkowa z kopyta zapewniła wspaniałą rozrywkę. Gwiazda wieczoru – Zespół Exaited zgromadził przed sceną prawdziwe tłumy. I z  pewnością przybyła publiczność się nie zawiodła. To było piękne zwieńczenie pięknego dnia ‼

Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji tych dożynek. Szczególne podziękowania należą się mieszkańcom sołectwa Rumin. Razem stworzyliśmy wyjątkowe wydarzenie !

Spotkanie miało formę wywiadu, w którym na pytania Pani Moniki odpowiadał Pan Robert. Rozmowa dotyczyła anegdot z bogatej kariery pana Górskiego, o tym skąd czerpie inspiracje do swojej pracy i koegzystencji świata polityki oraz sceny kabaretowej. Nie brakował też tematów z prywatnego życia tej pary. Oboje naszych gości cechuje ogromne poczucie humoru i dystans do siebie. Dlatego licznie zgromadzona publiczność doskonale się bawiła słuchając o perypetiach Państwa Górskich.

Zrealizowano w ramach zadania "Czas na... czytanie" dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

W  Polsce występuje ich aż 7 tyś.  gatunków, a las bez grzybów dosłownie udusi się w ciągu kilku lat. Tego wszystkiego i mnóstwa innych ciekawostek o ekosystemach leśnych dowiedzieli się uczestnicy spotkania z naszym gościem.

Pan Justyn to wyjątkowe połączenie ogromnej wiedzy, skromności i doświadczenia życiowego. Dzielił się wiedzą mykologiczną, anegdotami z jego działalności jako grzyboznawcy, ale też nie unikał opowiadania o trudnych momentach  ze swojego prywatnego życia. Kiedy po spotkaniu w bibliotece uczestnicy ruszyli  do lasu czuli  się niemal jak starzy znajomi.

W lesie zgodnie z oczekiwaniami zbiory były bardzo mizerne, ale za to otrzymaliśmy kolejną dawkę wiedzy niezbędną grzybiarzowi w ternie. Więc wyprawa była jak najbardziej udana.

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Początek wypoczynku to spokojny czas na zapoznanie, gry i zabawy w bibliotece, wyjście do kina. Ale już drugiego dnia zaczęła się prawdziwa zabawa. Nasi odważni podopieczni z zaskakującą sprawnością pokonywali kolejne trasy Parku Linowego w Ślesinie czy wodnego toru przeszkód na jeziorze ślesińskim.

W kolejnym dniu w  Park Miniatur w Koninie, dzieci miały wyjątkową okazje podpatrzeć jak powstają makiety ze świata filmu, czy słynnych wydarzeń historycznych.

Kolejny wycieczki z naszymi podopiecznymi  to Żartownia w miejscowości Zbiersk. Cudowne miejsc na skraju lasu pozwalające obcować z naturą, rozwijać wyobraźnie i umiejętności artystyczne. Na zakończenie tej wizyty ruszyliśmy w podróż kolejką wąskotorową wśród malowniczych pól i lasów.

Ostatni dzień każdego turnusu naszych półkolonii to wodne szaleństwa w AquaParku Kalisz. Zjeżdżalnie, baseny małe i duże, sztuczna rzeka, animatorzy i walka na wodne bomby.  Ach, będzie co wspominać!!

Dziękujemy za wspólne wakacje wszystkim naszym podopiecznym. To była ogromna przyjemność Was gościć.

Spotkanie rozpoczęło się od wspólnego czytania książeczki o tematyce ogrodniczej i ekologicznej. Dzieci z uwagą słuchały historii, który wprowadził je w temat ogrodnictwa w sposób przystępny i interesujący. Po przeczytaniu bajki, przyszedł czas na prezentację narzędzi ogrodniczych. Pokazane zostały dzieciom różne narzędzia, takie jak łopatki, grabki, haczki, konewki i rękawiczki ogrodnicze. Każde narzędzie zostało dokładnie omówione, a dzieci mogły je dotknąć i obejrzeć z bliska. Było to również świetną okazją do zadawania pytań i wymianę zdań. 

Następnie przyszedł czas na zabawę w zgadywanki. W koszyku uszykowane zostały różne warzywa, a zadaniem dzieci było odgadnięcie, jakie to warzywo. Było tam ponad 15 różnych warzyw tj. marchewki, pomidory, ogórki, sałata itd. Największa zagadkę stanowił dla dzieci patison i bób. 

Ostatnim punktem warsztatów było sadzenie warzyw tworząc eko-ogródek. Dzieci zobaczyły, że można użyć przedmiotów przeznaczonych do recyklingu tj. tacki, patyczki od lodów czy słomki.  Dzieci otrzymały również doniczki, ziemię i nasionka różnych warzyw. Pod okiem Pani bibliotekarki i pań przedszkolanek, dzieci samodzielnie sadziły nasionka, a następnie podlewały je przy użyciu konewki. Dzieci były bardzo zaangażowane i z dumą prezentowały swoje małe ogródki. Warsztaty były niezwykle udane i z pewnością na długo pozostaną w pamięci dzieci. Mamy nadzieję, że już wkrótce będą mogli zobaczyć wzrastające warzywa i zioła takie jak: rzodkiewka, fasola, rzeżucha czy melisa. Było to nie tylko edukacyjne doświadczenie, ale także wspaniała zabawa, która nauczyła najmłodszych odpowiedzialności i miłości do przyrody.

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

W sierpniu odwiedzi nas Robert Górski – artysta kabaretowy, satyryk, lider i autor większości tekstów Kabaretu Moralnego Niepokoju, niezapomniany prezes w  serialu „Ucho Prezesa”. 

Z Moniką Sobień-Górską porozmawia o swojej bogatej karierze, anegdotach z życia scenicznego, książce pt. "Jak zostałem prezesem"  oraz  wielu innych poważnych i tych nieco mniej tematach.

Bilety do nabycia w bibliotece lub na ekobilet.pl

https://ekobilet.pl/biblioteka--stare-miasto/spotkanie-z-robertem-gorskim-53695/564549-bilety

Nie może Was tam zabraknąć - Prezesowi się nie odmawia. 

20 sierpnia 2024 godz. 18.00

Trzech niesfornych, kudłatych, trochę plujących chłopaków - czyli alpaki jak się patrzy.     
Przyjechały do nas z gospodarstwa Alpaki u Agi i szybko wszystkich oczarowały. Dzieci i rodzice z ochotą zaczęli karmienie zwierzaków – a apetyt mają naprawdę ogromny. Kiedy już pochłonęły całe wiadro marchewek nabrały ochoty na spacer wokół biblioteki. Znalazły soczysty trawnik, który skwapliwie zaczęły podjadać. Dzieci w tym czasie udały się do naszej sali konferencyjnej. Tam zorganizowaliśmy warsztaty plastyczne, których tematem przewodnim były oczywiście alpaki. Po warsztatach nasi młodzi goście wrócili do wełniastych zwierzaków. Znów były spacery, trochę plucia i dużo śmiechu. Nam szczególnie do gustu przypadł Czarek – ciekawska i niezwykle „gadatliwa” alpaka, która zajrzała nawet do Urzędu Gminy.  
To był wyjątkowo słodki dzień w naszej bibliotece.   

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Tym razem poszukiwaliśmy skarbu ukrytego pod koniec II wojny światowej. Trzy drużyny wyruszyły w ciemną noc szukać kolejnych wskazówek prowadzących do zakopanej fortuny. Zanim rozpoczęliśmy tą niezwykłą wędrówkę przeszliśmy szybki kurs samoobrony, który też dostarczył mnóstwo zabawy. Później zaczął się wyścig po skarb. Każda z drużyn mierzyła się z szyframi, łamigłówkami i presją czasu. Trzeba było się wykazać naprawdę bystrym umysłem i dobrą kondycją. Każda kolejna poszlaka kierowała nas w inne miejsce w Starym Mieście. W końcu nasz trud został wynagrodzony - skarb hrabiny Bernadetty został odnaleziony!

Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział w Nocy Zagadek. Kolejny raz wspólnie z Wami pokazaliśmy, że nasza biblioteka to naprawdę niezwykłe miejsce. 

Wydarzenie odbyło się w ramach projektu „Czas na… czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

Dla małych i dużych wielbicieli literatury przygotowaliśmy książkową niespodziankę. Wszyscy uczestnicy akcji będą mogli poszperać wśród książek przekazanych przez naszych czytelników, wybrać interesujące tytuły i zabrać je do domu, przeczytać i zostawić ją dla siebie lub podać dalej. Nie chcemy, by książki zastygły w domowych biblioteczkach i tym samym odeszły w zapomnienie. Akcja ma na celu promocję czytelnictwa poprzez ideę Bookcrossingu, przekazania przeczytanych książek i zachęcenia mieszkańców do częstych odwiedzin w Bibliotece, w poszukiwaniu ciekawych historii i ulubionych autorów.

Poniżej prezentacja książki ( w załączniku)

Na kolejne spotkanie zapraszamy we wrześniu!

Dzieci pod okiem specjalistów tworzyły  papier czerpany przy użyciu specjalnej prasy, odbijały  pieczęcie lakowe i pisały  gęsim piórem. Te zwyczajne dla średniowiecznej kancelarii  czynności w obecnych  czasach wydają się czymś niemal z pogranicza magii. Wywołały wśród naszych młodych gości dużo śmiechu i zapewniły wspaniałą rozrywkę.

Nie od dziś wiadomo, że empiryczne nauczanie jest najlepszą metodą. Dlatego jesteśmy przekonani, że to spotkanie z historią papieru zastanie w pamięci uczniów na długo.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z  Funduszu Promocji Kultury.

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Nasze dziewczyny debiutowały na tej rangi imprezie. Jednak pomimo stresu i ogromnej konkurencji odniosły wspaniały sukces. Zdobyły tytuł Mistrza Polski w kategorii kadetki mażoretki klasyczne.

Wielkie gratulacja dla Was dziewczyny i dla instruktora zespołu Pani Justyny Tomczak

Wyjątkowi artyści, ogromna scena z imponującym nagłośnieniem, wesołe miasteczko, stoiska kulinarne, animacje dla małych i dużych to wszystko czekało na mieszkańców naszej gminy.

Imprezę rozpoczęliśmy efektownym tanecznym show  w wykonaniu zespołu Lawina. Później sceną zawładnęli młodzi i bardzo utalentowani wokaliści ze Studio My Voice - studio nauki śpiewu i rehabilitacji głosu.  Zresztą ten dzień obfitował w wielu bardzo młodych ale bardzo zdolnych artystów. Przykładem tego są mażoretki Sigma. Jeszcze klika godzin przed występem w Starym Mieście dziewczyny zdobyły tytuł Mistrza Polski Tańca Mażoretkowego w Kędzierzynie-Koźlu. Pomimo odległości i zmęczenia zdążył do nas przyjechać i jak na mistrzynie przystało dać wspaniały pokaz przed naszą publicznością.

Kolejne występy również były na mistrzowskim poziomie. Orkiestra Staromiejska wspólnie z  Jolantą Kowalczyk , Zuzanną Juszczak, Zuzanną Wojtysiak czy Babskie Granie Abba są tego najlepszym przykładem. Wędrowne Gitary zabrały nas w nostalgiczną, ale niezwykle piękną podróż po największych przebojach Krzysztofa Klenczona i Seweryna Krajewskiego.  

Ostatnim muzycznym akcentem naszego sobotniego święta był koncert Eweliny Lisowskiej. Jak na gwiazdę wieczoru było to spektakularne widowisko, które porwało do zabawy tysiące zgormadzonych widzów.

Dni Staromiejskie miały swój finał w Liścu Wielkim. Rozpoczęliśmy go od Gminnego Dnia Dziecka, więc atrakcji dla najmłodszych było mnóstwo. Darmowe dmuchańce, animatorzy, spotkanie z leśnikami, malowanie twarzy, kiermasz książek  i uwielbiana przez dzieci Kicia Kocia gwarantowały godziny doskonałej zabawy.

Wieczór z kolei należał do Uśmiechu. Właśnie wtedy odbył się wyjątkowy pod każdym względem koncert tego zespołu, który już od 50 lat tańczy na scenach polskich i zagranicznych. Było to wydarzenie, które pokazało ile piękna kryje się w kulturze ludowej i jak ważnym jest ona spoiwem społeczności Liśca Wielkiego. Z pewnością na dług zostanie on w pamięci uczestników.

Pani Monika wprawiła dzieci w znakomity nastrój podczas kreatywnych warsztatów wypełnionych ogromną dawką pozytywnej energii. Mali fani przygód książek Anity Głowińskiej wykazali się dużą znajomością bohaterów tej serii. Przypomnieli sobie jak brzmią magiczne słowa: dzień dobry, przepraszam, proszę, dziękuję. Tańczyli, zgadywali, układali kocie puzzle, robili tatuaże i doskonale się bawili. W zajęciach edukacyjno-animacyjnych aktywnie uczestniczyli też rodzice i opiekunowie. Spotkanie z Kicią Kocią na żywo, było okazją do rozmowy, przybicia piątki i zrobienia pamiątkowego zdjęcia z rezolutną kotką. Mali uczestnicy, oprócz sporej dawki kreatywnej aktywności, otrzymali drobne upominki. 

Celem Pikniku z Książką było promowanie książki i czytelnictwa wśród całych rodzin, uświadomienie uczestnikom korzyści płynących z czytania oraz integracja międzypokoleniowa. Nie zabrakło też dodatkowych atrakcji:  „dmuchańców” i zabaw ruchowych. Z kolei kiermasz książki przygotowany przez Księgarnię i Hurtownię Taniej Książki BOOKS pozwolił zaprezentować książki z najnowszej literatury, gdzie każdy czytelnik mógł znaleźć coś dla siebie.

Wydarzenie odbyło się w ramach projektu „Czas na… czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Pani Sonia zaczarowała staromiejską publiczność humorem, dystansem do siebie i barwnymi opowieściami ze swojego życia zawodowego. Karierę sceniczną zaczęła dość szybko – sama siebie obsadzała w przedstawieniach teatralnych już w wieku 3 lat. Prawdziwego bakcyla  złapała na studiach aktorskich i jest wierna tej sztuce do dzisiaj. W świetnie prowadzonej przez Bartka Nowakowskiego rozmowie opowiedziała o swoich początkach w Teatrze Starym w Krakowie, o początkach na dużym ekranie. Zdradziła nam jak wyczerpująca fizycznie i psychicznie jest praca przy serialach i ile radości może dostarczyć zgrana ekipa filmowa.

Wisienką na torcie teho spotkania w naszej bibliotece był pokaz umiejętności wokalnych  Pani Soni. Jej jazzowy kawałek zaśpiewany a cappella … na klatce schodowej był po prostu genialny.

Tak wspaniałego gościa żal jest wypuszczać do domu. Dlatego już umówiliśmy się na kolejne spotkanie. Sonia Bohosiewicz odpowiedzi nas w październiku ze swoim monodramem „Domówka”. Szczegóły już wkrótce.

Zrealizowano w ramach zadania „Czas na… czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

Tym razem na spotkania filmowe zaprosiliśmy przedszkolaków ze Szkoły Podstawowej w Żdżarach oraz uczniów klas I i II ze szkoły podstawowej ze Starego Miasta. Dzieci wysłuchały baśniowej opowieści autorki, która w ciepły i ciekawy sposób podzieliła się z nimi swoimi marzeniami i przygodami z dzieciństwa, które stały się dla niej inspiracją do pisania książek dla dzieci. Razem zaśpiewały piosenkę edukacyjną promującą czytelnictwo wśród dzieci, która opowiada o wartościach zawartych w książkach i zachęca do odwiedzania biblioteki.

Po emisji wideo – spotkań przeprowadzone zostały dla dzieci zajęcia plastyczne. 

Spotkania przebiegły w miłej atmosferze i były okazją do zainteresowania małych czytelników Biblioteką i czytelnictwem.

Zrealizowano w ramach zadania „Czas na… czytanie” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego. 

Większość klubowiczów była zadowolona z lektury. Uczestnicy spotkania stwierdzili, że opowieść jest lekka i przyjemna w odbiorze oraz w humorystyczny sposób ukazuje mnóstwo czeskich przywar. Autor z dużą dozą ironii i dystansu opisuje kontrast między nowoczesnym światem a tradycyjnymi wartościami. Jego styl jest lekki, żywy i dowcipny. Powieść czyta się szybko i przyjemnie.

Pani Wiesia przygotowała na spotkanie dla klubowiczów „Zgaduj zgadulę” - pytania sprawdzające ile zapamiętaliśmy z  powieści. Za dobre odpowiedzi uczestnicy nagradzani byli żetonami. Następnie każdy uczestnik mógł zadać też swoje pytanie. Największą wiedzą wykazała się pani Halinka, która zebrała największa liczbę żetonów.

Na następnym spotkaniu omawiać będziemy książkę Agaty Kołakowskiej „Ballada o dwóch miastach”.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego. 

Zrealizowano w ramach zadania „Cztery pory roku z Biblioteką” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

W ramach projektu „Czas na… czytanie" Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto rozpoczęła cykl spotkań autorskich wideo ze „Śpiewającą Biblioteką”-  spotkań literacko-muzycznych z Edytą Zarębską /zwaną jako Babcia Grunia/ – autorką książek dla dzieci i ilustratorką oraz Robertem Zarębskim – muzykiem i kompozytorem. 

W dniach 15, 16 i 17 maja zorganizowaliśmy cztery spotkania, na które zaprosiliśmy „Zajączki” i „Misie” z przedszkola Kosmatek, „Zajączki” i  „Niedźwiadki” z przedszkola ze Starego Miasta oraz przedszkolaków ze Szkoły Podstawowej z Barczygłowa. 

Dzieci z zainteresowaniem słuchały baśniowej opowieści autorki, która w ciepły i ciekawy sposób podzieliła się z nimi swoimi marzeniami i przygodami z dzieciństwa, które stały się dla niej inspiracją do pisania książek dla dzieci. Maluchy z ciekawością słuchały jak mała dziewczynka od jej marzenia aby być „pisaczką” została autorką „Opowieści babci Gruni” i kolejnych książek. W nagraniu wideo malownicze obrazy i dźwięki pobudzały wyobraźnię dzieci i budowały fajną atmosferę tajemniczości. Opowieść autorki momentami przybierała formę rozmowy kierowanej, skupiającej uwagę dzieci, które miały wrażenie kontaktu z autorką i często próbowały odpowiadać na pytania. Zachwyt wzbudził również pan Robert, który przeczytał fragment książki „Opowieści babci Gruni”. Na koniec najmłodsi wysłuchali wspaniałej piosenki pt. „Mądra rzeka”.  Słowa do  piosenki  „Mądra rzeka” napisała Pani Edyta, a muzykę skomponował jej mąż. Należy podkreślić, że piosenka napisana została specjalnie dla bibliotek i jest o bibliotekach.

Spotkania przebiegły w miłej atmosferze i były okazją do zainteresowania małych czytelników Biblioteką i czytelnictwem. A kolejne spotkania już niebawem….

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego. 

Podczas obu spotkań uczestnicy z zaciekawieniem słuchali pisarza i oglądali materiały przez niego przygotowane. Autor w ciekawy sposób opowiadał o swoich podróżach i przygodach, spotkaniach z niezwykłymi kulturami, pokazywał zdjęcia z Puszczy Amazońskiej, przytaczając liczne anegdoty i ciekawostki. Opowieści pisarza budziły żywe reakcje wśród uczniów - podziw, zaskoczenie, czy salwy śmiechu. 

Po spotkaniach uczniowie mieli możliwość zakupienia książki z dedykacją autora. Ogromnym wabikiem okazała się tajemnicza kulka oraz latareczka, którą wydawnictwo dołączyło do książki.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Dofinansowano ze Środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z  Funduszu Promocji Kultury.

Historia Polski napisana z kobiecej perspektywy przez znaną dziennikarkę i blogerkę okazała się fascynująca. Autorka opisuje losy i dokonania Polek oraz cudzoziemek zamieszkujących ziemie polskie od czasów przedchrześcijańskich aż po współczesność. Opowiada o życiu codziennym, domowym, rodzinnym, dziejach emancypacji kobiet, warunkach życia oraz funkcjach społecznych, przywracając historii jej ważną, niekiedy pomijaną część.

Członkowie Dyskusyjnego Klubu Książki z uznaniem wyrazili się o lekturze. Autorka wykonała naprawdę wspaniałą pracę. Jest to solidna porcja wiedzy. Ciekawa książka, można się dowiedzieć wiele interesujących rzeczy. Książka  zdecydowanie warta polecenia.

Zapraszamy do przeczytania prezentacji naszej klubowiczki

Na następnym spotkaniu 21 maja omawiać będziemy książkę „Ostatnia arystokratka” Evžen Boček.

To już kolejna nagroda w DKK w Starym Mieście za recenzje więc jest się czym cieszyć. Na marcowym spotkaniu naszego Klubu przyznaną nagrodę książkową z Instytutu Książki wręczyła laureatce Sekretarz naszej gminy pani Luiza Kędracka.

Recenzję można przeczytać na stronach https://instytutksiazki.pl/literatura,8,recenzje,25,klubowiczow,1,makowa-spodnica-kamien-w-wode,284.html  

https://wbp.poznan.pl/biblioteka/aktualnosci/makowa-spodnica-kamien-w-wode-zofia-makosa-2/

Podczas spotkania uczestnicy podzieli się również wrażeniami po przeczytaniu książki „Beksińscy. Portret podwójny” Magdaleny Grzebałkowskiej. 

Członkowie Dyskusyjnego Klubu Książki z uznaniem wyrazili się o lekturze. Autorka wykonała naprawdę wspaniałą pracę. „Beksińscy. Portret podwójny” to jedna z lepszych biografii jakie czytaliśmy. Bogata w opisy, fakty, wspomnienia, fragmenty wywiadów, listy, okazała się wciągającą opowieścią o dwu pokoleniach rodziny Beksińskich, ojca i syna. 

Ponieważ wyjątkowe miejsce w życiu artysty Zdzisława Beksińskiego /ojca/ zajmowała muzyka poważna, która nie tylko była jego inspiracją, ale stanowiła niezbędny element składowy w procesie tworzenia prac, dlatego nasza klubowiczka Alicja Wardęcka /profesor muzyki/ zadbała o oprawę muzyczną naszego spotkania i w trakcie dyskusji słuchaliśmy poematu symfonicznego Mieczysława Karłowicza. Na uczestników czekała też prezentacja multimedialna przygotowana przez klubowiczkę Wiesławę Kozłowską. Staraliśmy się zrozumieć relacje panujące między ojcem- modnym wówczas malarzem, a synem - tłumaczem, dziennikarzem muzycznym, zafascynowanym nie tylko muzyką i filmem, ale też (a może przede wszystkim) śmiercią. Wydawałoby się, że obydwaj artyści byli ludźmi sukcesu, ale ich skrajne osobowości nie pozwoliły im się zbliżyć. Obydwaj byli na swój sposób pokręceni, pełni różnych fobii, niezaradni, nieprzystosowani do rzeczywistości, żyli we własnych światach. Można powiedzieć, że to cechy wielu artystów, ale to właśnie one nie pozwoliły nawiązać dobrej relacji między ojcem a synem. Łączy ich fakt, że obydwaj zginęli w tragicznych okolicznościach chociaż w innym czasie i z innego powodu.

A na następnym spotkaniu 16 kwietnia godz. 16.30 omawiać będziemy „Brakująca połowa dziejów. Krótka historia kobiet na ziemiach polskich” Anny Kowalczyk.

Imprezę otworzył występ Krzysztofa Miętkiewicza – muzyka z naszego regionu, znanego szerzej publiczności z takich programów telewizyjnych jak Szansa na Sukces czy The Voice of Poland. Poza ogromnym talentem wokalnym, pokazał również talent komediowy. Dość powiedzieć, że za jego sprawą usłyszeliśmy m.in. utwory Wodeckiego, Zakopower i .. kopie Zenka Martyniuka.

Rozbawiona w ten sposób publiczność była gotowa na spotkanie z naszą gwiazdą – Arturem Andrusem. I z pewnością na to miano on zasługuje.  Piosenka kabaretowa i anegdota to mistrzostwo w jego wykonaniu. W ręku Pana Andrusa  nawet lokalna gazeta może stać się humorystyczną bombą. Drobne gesty ciała, mimika twarzy, subtelny taniec to wszystko wywoływało salwy śmiech publiczności.  

To był wspaniały Dzień Kobiet. Dziękujemy, że byliście Państwo z nami. Dziękujemy również Szkole Podstawowej w Starym Mieście i Zakładowi Gospodarki Komunalnej w Starym Mieście – ich pomoc przy organizacji naszych marcowych koncertów jest nieoceniona.

Podsumowując ferie z biblioteką  były pełen śmiechu, zabawy, kilku małych siniaków i mnóstwa wspaniałych wspomnień.

Ta historia, o miłości, kruchości uczuć i „poplątanych” ludzkich losach wywołała wiele emocji wśród klubowiczów. Polecamy!

Spotkanie podsumowała rozmowa na temat książek, które będziemy czytać w tym roku w  naszym DKK.

Lutowe spotkanie klubu na pewno na długo pozostanie w naszej pamięci.

Na kolejne spotkanie miłośników dobrej książki zapraszamy 19 marca 2024 r.  Omawiać będziemy książkę Magdaleny Grzebałkowskiej „Beksińscy. Portret podwójny”

Recenzja

„Wszystkie róże świata” to powieść obyczajowa, która ujęła mnie bardziej niż inne ze względu na umiejscowienie  fabuły na terenie współczesnej Wielkopolski, głównie w nieodległym Ciążeniu i Słupcy. Fabuła obejmuje najgłębsze ludzkie emocje takie, jak miłość, lojalność, zdrada, zasady moralne i etyczne, jakimi się ludzie kierują. Bohaterkę książki  Różę poznajemy, jako młodą dziewczynę po studiach polonistycznych, mającą jasny plan na życie. Ma zamiar przeżyć dalsze życie zgodnie z tym planem, w który wpisuje się m.in. zakup wspólnego mieszkania ze swoim chłopakiem, małżeństwo z nim, dzieci itd.  

Zupełnie niespodziewanie dziewczynie zawala się świat, gdy doznaje głębokiego zranienia ze strony obiektu miłości, Patryka, który rzuca ją pod wpływem nagłego uczucia, w dodatku dla jej siostry, a tym samym burzy wszystko w co wierzyła i na czym budowała swoje życie. Symbolem rozpadu jej dotychczasowego życia staje się w powieści pęknięcie na kawałki jednej z jej ulubionych filiżanek.

Dziewczyna  zmuszona jest do dokonania ogromnych zmian w swoim życiu, czego skutkiem jest przeprowadzka do Ciążenia, podjęcie pracy nauczycielki i weryfikacja przekonań na temat miłości. Dalej akcja powieści rozgrywa się na prowincji. Życie w realiach niewielkiej społeczności dostarcza bohaterce wielu nowych doświadczeń i w sumie okazuje się dla niej zbawienne.

Powieść czyta się dobrze. Polecam

Wanda Majchrzak DKK 

Prezentacja poniżej

Główną bohaterkę życie nie rozpieszczało. Wychowywana przez babcię, później przez niezrównoważoną matkę, trafia do sierocińca. Kolejny etap to rodzina zastępcza, gdzie poznaje uroki życia z zupełnie innej strony. Zaczyna dojrzewać - ze ślicznego dziecka staje się piękną dziewczyną. Zwraca coraz większą uwagę mężczyzn. W wieku 16 lat wychodzi za mąż. Małżeństwo trwa jednak bardzo krótko. Potem wkracza w świat Hollywood, który wykorzystał ją jako maszynę do robienia pieniędzy i potraktował brutalnie. W pewnym momencie życia pogubiła się co doprowadziła jej życie do okrutnego finału. Mężczyźni postrzegali Marilyn  jako symbol seksu, a ona cały czas poszukiwała miłości. Lgnęła do mężczyzn, szukała miłości na siłę, wchodziła w trudne i szkodliwe związki. Była bóstwem dla tłumów, a tak naprawdę nieustannie brakowało jej akceptacji, piękna i miłości.

Dla klubowiczów było to trudne doświadczenie czytelnicze, ponieważ książkę czytało się bardzo ciężko. Raz druk rozstrzelony, raz mała czcionka, przeplatana kursywą - niesamowicie to było męczące. Autorka nie szczędzi też realistycznych opisów i nieraz brudnych szczegółów. Samą bohaterkę raz gloryfikuje, jako niesamowity geniusz aktorstwa, mimo braku formalnego wykształcenia - mądrą, zaczytującą się w dziełach filozofów i guru teatralnych. Kilka akapitów niżej przedstawia ją jako głupią bezwolną blondynkę, niepotrafiącą sklecić zdania, gdzie jej jedynym atrybutem jest ciało. Ciało - gładkie, nieskazitelne, piękne, ponętne ... a za chwile cuchnące, spocone, odrażające. Dużo w tej książce też szczegółowych opisów nieistotnych drobiazgów, niczego nie wnoszących do treści. Pewne fakty autorka ubarwiła w swój pisarski sposób. Może właśnie oto chodziło, żeby książkę czytało się z takimi emocjami, nie zawsze pozytywnymi.

Na następnym spotkaniu omawiać będziemy książkę „Wszystkie róże świata” Jagody Wochlik.

  
Co zyskujesz dzięki niej ??
- Informacje o naszym bogatym księgozbiorze znajdziesz teraz na ekranie swojego smartfona,
- Wyszukiwarka i filtry w aplikacji pomogą Ci dokonać szybkiego wyboru,
- Aplikacja przypomni Ci o wypożyczonych zbiorach, które będziesz musiał niebawem zwrócić do biblioteki.
- Zaproponuje Ci też możliwość przesunięcia daty zwrotu, gdybyś jeszcze nie skończył czytać.

Co trzeba zrobić ??
1.Pobierz Sowa Mobi z Google Play (dla systemu Android) oraz z App Store (dla systemu iOS).
2.Znajdź Bibliotekę Publiczną Gminy Stare Miasto w pobranej aplikacji.
3.Zaloguj się i gotowe – możesz korzystać z Sowa Mobi  

Występy muzyczne przeplatały się z opowieściami konferansjera o zapomnianych już tradycjach bożonarodzeniowych. Te opowieści dodawały kolorytu sobotniemu spotkaniu, uczyły i bawiły  jednocześnie. Artyści wciągli do wspólnego muzykowania również publiczność – okazało się, że kolędy można nie tylko wspólni wyśpiewać ale również wytańczyć.

To było  piękne, muzyczne wprowadzenie do pięknych świąt.

Klubowiczom przypadł do gustu sposób opowiedzenia historii oraz przystępny język. Można było się wczuć w klimat tamtego okresu, bo został przez autorkę bardzo dobrze dopracowany. Wszyscy z niecierpliwością oczekują drugiego tomu, zaciekawieni, jak potoczą się dalej losy bohaterów.

Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 16 stycznia 2024 r. o godz. 16.30. Omawiać będziemy książkę „Blondynkę” Joyce Carol Oates.

Zapraszamy do przeczytania recenzji klubowiczek

"Makowa spódnica"  Zofii Mąkosa

To czasy siedemnastowieczne. Historia wydarzeń dziejących się na granicy Śląska i Brandemburgii. To czasy wojen i klęsk targających ziemiami ówczesnej Rzeczpospolitej. Informacje historyczne zawarte w tej powieści tak zajmują czytelnika, że nieomalże nie są tak ważne losy jej bohaterów, co opisywane tło dziejących się wówczas wydarzeń. To opisy życia ludzi, zależności i podległości między nimi, wartości przez nich wyznawane i kultywowane, a nawet kuchnia codzienna i od święta poszczególnych warstw społeczności małej miejscowości, której właściciel zaplanował sobie nawet przekształcać ten zakątek w miasto. Współczesny człowiek miałby nie lada kłopot, by podołać trudom tamtego czasu. Tak wówczas, jak i w obecnie, życiu nadaje sens wzajemna przyjaźń, miłość, zgoda i wspólna praca. Jest to ważne aby budować, ale jak dzieje się przez wszystkie wieki, dobro i zło ciągle prowadzi ze sobą walkę. Czytając książkę nasuwają się skojarzenia, że ówczesne wierzenia i zabobonne lęki ludzi prostych i „szlachetnie urodzonych” mają i w obecnych czasach odbicie. I oczywiście na poczesnym miejscu role kobiet i mężczyzn, oraz ich nierówne prawa i totalna niesprawiedliwość wtedy, kiedy czymkolwiek różnimy się od innych. Mądrość, prawda, sprawiedliwość nie mają do wielu umysłów dostępu. I tak jak konstatuje Wiga po niesprawiedliwych atakach i posądzeniach o czary „cokolwiek jest twoim piętnem, garb, brzydota, nieprawe pochodzenie, zawsze znajdzie się ktoś, kto ci o tym przypomni i by samemu poczuć się lepiej, rzuci kamieniem, albo nienawistnym słowem”. A największą szkodę i zło czyni słowo judzące, szerzenie nienawistnych opinii przeciw drugiemu człowiekowi, często tylko po to by osiągnąć swój brudny, egoistyczny cel. A czy tylko tamten czas rodził takie postawy, a nasz czas, gdy mamy dostęp do spraw całego świata czy zmienił ludzi? Oto jest pytanie!!!  Książka opowiada, że już w siedemnastym wieku żyły kobiety, które „chciały więcej”, to znaczy chciały więcej od życia, niż oferował im świat mężczyzn. Chciały posiąść wiedzę i mieć do niej dostęp, chciały nie być szarymi, biednymi i całkowicie podległymi mężczyznom i ich prymitywnemu, egoistycznemu w znacznej części rozumieniu dobra i sprawiedliwości społecznej. Tytułowa  makowa spódnica, to nieśmiały symbol dążenia kobiet posiadających większą od innych świadomość wolności osobistej, gdzie zamiana szarej, roboczej spódnicy na bardziej kolorową wyraża wolę i odwagę aby przeciwstawić się choć w ten sposób wykluczającym, niesprawiedliwym normom świata.

Książka wciąga na tyle, że każda wolna chwila jest dobra by śledzić losy bohaterów. Ułomna fizycznie Wiga, zielarka, która każdemu choremu nie odmawiała pomocy jest główną postacią, która zachwyca, zadziwia i zmusza do głębokich refleksji nad ponadczasowymi prawdami, a szczególnie nad źródłami powstawania zła, bo człowiek przecież zawsze rodzi się nagi i niewinny!!

Jadwiga Kuna DKK  Stare Miasto

Zofia Mąkosa 

„Makowa spódnica. Kamień w wodę”

Zamierzchłe czasy XVII-wiecznej Europy to chyba nie mój rodzaj literatury, ale historia została opowiedziana na tyle ciekawie, że dałam się wciągnąć.

Wspaniale przedstawiona została w niej historia Polski i polskich zwyczajów, jakie panowały w tamtych czasach. Wieś Karge, w której toczy się akcja, odsłania przed nami swoje uroki, z okresu, jakiego doznała po wejściu w posiadanie przez ród Unrugów. Autorka opisuje w powieści nie tylko historie ludzkie, ale i krajobrazy; sroga zima, prace leśne, zabawy dzieci, wygląd gospód, dworu i domów, sposób ubierania i zapachy ówczesnych ludzi oraz spożywanych przez nich napoi i posiłków, zwyczaje i przekonania ludowe.        To nimi potrafi przekonać i zaciekawić. Autorka fabułę swojej powieści umieściła w tle historycznym zgodnym z prawdą historyczną. Dane jest nam nawet poznać w powieści bohaterów historycznych, odgrywających trzecio i drugoplanowe role, takich jak Christoph II von Unruh czy Balthasar von Unruh. Zarówno postacie historyczne, jak i fikcyjne są bardzo dobrze dopracowane. Pisarka dopracowała i stworzyła osobowości bohaterów. Pokazała też problemy żyjącej wówczas w Karge i okolicach społeczności. Są to konflikty religijne, traktowanie kobiet, jako istot gorszych od mężczyzn, brak wykształcenia, wiara w zabobony i łatwość wykluczania innych. Szukano mądrości w byciu pobożnym, ale ludzka wścibskość, zazdrość, wiara w zabobony potrafiły stworzyć otoczenie naprawdę wrogie i niebezpieczne. Autorka opisuje potęgę przyjaźni i miłości dającą wytchnienie w właśnie takim świecie  (Agata –Wiga, Baltazar – Agata). Społeczeństwo boryka się z wojną, „morowym” powietrzem i realiami podziałów społecznych na dwór i wieś. Z powieści bezsprzecznie wynika, że dla człowieka, zarówno największym wytchnieniem, jak i największym zagrożeniem jest drugi człowiek. Wiele w niej też tak różnych od siebie spojrzeń na macierzyństwo. Jeden z  ciekawych wątków dotyczy wartości i znaczenia ziołolecznictwa. Główna bohaterka, Wiga zdobyła moją sympatię za siłę i wytrzymałość, mądrość oraz dobroć serca (pomagała wszystkim potrzebującym). Polecam tą powieść. 

          Wanda Majchrzak DKK Stare Miasto

Tematyka śmierci wywołuje w nas jakiś naturalny niepokój, a jednak podczas tego koncertu  dało się odczuć ukojenie i nadzieje. Repertuar, dojrzałość sceniczna i talent wokalistów budowały takie właśnie emocje.  

Było to też spotkanie muzyczne o wyjątkowo osobistym charakterze. Artyści  na naszej scenie  wspominali  członków rodzin, przyjaciół, ludzi  ważnych  których już w ich życiu nie ma. W tych momentach każdy z nas biegł myślami do swoich bliskich, aby powspominać.  Było naprawdę wzruszająco.

Pan Jarosław znany  jest przed wszystkim jako prezenter pogody ale to człowiek wielu talentów i o ogromnej wiedzy – egiptolog, znawca kultury antyku, podróżnik i ekolog. Trzeba jeszcze do tego zestawu dodać talent gawędziarza. Usłyszeliśmy wiele anegdot z  jego życia  -  początki w telewizji, jak dostał w niej prace dosłownie na piękne oczy. Jak może pomóc łacina  w zaimponowaniu dziewczynom i jak przypadkiem można zostać egiptologiem.

To spotkanie było również wyprawą po Indiach, Ziemi Świętej, Madagaskarze. Każdy ten zakątek świata ma swoją historie, kulturę i zwyczaje które odkrywał przed staromiejską publicznością nasz gość. Ta wspólna podróż bawiła i jednocześnie uczyła jak piękny i różnorodny jest nasz świat

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

Zdania klubowiczów o powieści były podzielone. Nie wszystkim przypadła do gustu. Powieść ma w sobie jednak coś, co powoduje, że pomimo (a może właśnie dlatego) zagęszczenia wielu historii pobocznych, ma się ją ochotę czytać dalej. Autor zachęca do refleksji nad życiem i miłością. Warto przeczytać również dla języka jakim się posługuje.

O recenzję powieści pokusiła się jedna z naszych klubowiczek.

 Łukasz Orbitowski  „Chodź ze mną”

Powieść pt. „Chodź ze mną” jest mi bliska klimatem, bo urodziłam się w Polsce pod koniec lat pięćdziesiątych, a jednak żyłam w  innych nieco realiach, bo na wsi. Bohaterka powieści, gdynianka Helena była już w tym czasie piękną studentką stomatologii. O historii życia Heleny opowiada na podstawie jej ustnego przekazu, syn Dustin.  Mężczyzna dopiero tuż przed śmiercią Mamy ma okazję poznać historię jej życia i swoje pochodzenie oraz zmierzyć się z pozyskanymi w wyniku zwierzeń informacjami na temat swojego Ojca. W powieści są dwie główne warstwy: obyczajowa i szpiegowska z elementami  sf. Dziewczyna spotyka w rodzinnej Gdyni szarmanckiego rosyjskiego oficera, starszego  od niej o 15 lat , który jest dowódcą statku, niszczyciela cumującego w porcie, w Gdyni. Wybucha namiętna miłość między Heleną, a Kolą Naumowem, mężczyzną żonatym i mającym dziecko z córką moskiewskiego admirała. W środowisku i rodzinnym otoczeniu bohaterki  wybucha skandal, bo w tym czasie Rosjanie są postrzegani jako okupanci, w wyniku którego zakochani uciekają z Polski do Szwecji, a potem do USA, gdzie Kola  zostaje szpiegiem. Jednym z wątków powieści jest historia o pozaziemskim kosmicie, o którego „biły” się wywiady mocarstw.  

Historia została zakończona w sposób dla mnie niezrozumiały. Wydaje się, że  to jakby „kosmici” porwali Dustina, bo zniknął. Dziwne to, zwłaszcza w kontekście tego, jak pisał o miłości do swojej żony i syna. Czyżby jego przeznaczeniem miało być powielenie losu swojego Ojca, a autor chciał pokazać, jak w gruncie rzeczy jesteśmy podobni do swoich Rodziców ?  Dustin przecież na pozór był przeciwieństwem, wydawało się, że lubił swoje stabilne życie, nie lubił podróżować i nie cierpiał niespodzianek.  

Według mnie mimo  pewnych  niedoróbek, jak np. zakończenie, książka warta przeczytania.

DKK Wanda Majchrzak

Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 12 grudnia 2023 r. o godz. 16.30. Omawiać będziemy powieść Zofii Mąkosy „Makowa spódnica. Kamień w wodę”

Celem konkursu było zaprezentowanie twórczości społeczności lokalnej, ukazanie interesujących miejsc Gminy Stare Miasto oraz zachęcenie do rozwijania pasji i zainteresowań fotograficznych. Wszechstronna prezentacja gminy w formie obrazu miała za zadanie szeroko pojętą promocję naszej „Małej Ojczyzny.”

Serdecznie gratulujemy zwycięzcom i dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział w konkursie.

Spośród nadesłanych zdjęć/ nie tylko nagrodzonych i wyróżnionych/ przygotowana została wystawa pokonkursowa, którą można obejrzeć w Bibliotece. 

Prace są naprawdę piękne, pokazują w urokliwy sposób przyrodę i architekturę naszej gminy. Zresztą zobaczcie sami …

Jak przystąpić do projektu „Mała książka - wielki człowiek”?
(informacja dla rodziców)

•    Odwiedź z dzieckiem jedną z bibliotek biorących udział w akcji.
•    Poinformuj bibliotekarza, że chcecie przystąpić do projektu MAŁA KSIĄŻKA – WIELKI CZŁOWIEK.
•    Zapisz dziecko do biblioteki, wypożyczcie książkę i odbierzcie Wyprawkę Czytelniczą w prezencie!
Znajdziecie w niej książkę Krasnal w Krzywej Czapce, broszurę Książką połączeni, czyli Mały Czytelnik w bibliotece oraz Kartę Małego Czytelnika, na której Twoje dziecko będzie zbierało naklejki – jedną za każdą wizytę zakończoną wypożyczeniem książki z księgozbioru dziecięcego.
•    Pozwól dziecku samodzielnie dokonać wyboru książki, nawet jeśli wydaje Ci się nietrafiony. Jeśli będzie to książka wybrana przez dziecko, to z pewnością chętniej po nią sięgnie po powrocie do domu.
•    Przeczytajcie wspólnie wypożyczoną książkę. Postaraj się poświęcić czas całkowicie na wspólne czytanie. Odłóż telefon, wyłącz radio / telewizor, usiądźcie wygodnie i przy-tulcie się do siebie. Spraw, by ten czas był wyjątkowy i tylko Wasz. Niech wspólne czytanie stanie się rytuałem, z którego oboje będziecie czerpać wielką przyjemność.
•    Oddajcie książkę do biblioteki w terminie i wypożyczcie kolejne. Pamiętaj o zabraniu Karty Małego Czytelnika i pozwól maluchowi przykleić na nią naklejkę. Po uzbieraniu 10 naklejek Twoje dziecko otrzyma imienny dyplom. To potwierdzenie nie tylko jego aktywności czytelniczej, ale także Waszych wspólnych przygód z książką.

Biblioteka to instytucja kultury, w której życie może włączyć się dziecko niezależnie od wieku. Regularne odwiedzanie biblioteki uczy dziecko samodzielności, pozwala podejmować pierwsze własne wybory, rozwija myślenie oraz kształtuje na całe życie nawyk czytania i pogłębiania wiedzy. Biblioteka to miejsce, gdzie rodzic wspólnie z dzieckiem może spędzić czas w sposób twórczy, a gdy już opuszczą jej mury, przeżyć nową, fantastyczną przygodę z wypożyczoną książką.

Po spotkaniu przyszedł czas na autografy, jednak z Panią Marzeną nic nie przebiega według utartych schematów. Nasz gość zaczął sypać anegdotami, a uczestniczki spotkania ochoczo włączyły się do tej rozmowy. I kolejna godzina upłynęła na drugim już nieformalnym spotkaniu. 

Trzecie nieformalne spotkanie przeniosło się pod nowe konińskie centrum handlowe Dekada. Tam Pani Marzena spotkała się z jedną ze swoich fanek, która przez obowiązki zawodowe nie mogła przyjechać do biblioteki. … I jak tu nie kochać Marzeny Rogalskiej?

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

Zdania klubowiczów o książce były podzielone. Nie wszystkim przypadła do gustu i opinie były różne. Powieść Barysa napisana została bardzo poetyckim stylem, przesyconym realizmem magicznym i duchami przeszłości. Dziwna i mroczna. Krótka historia dorastania i dojrzewania głównej bohaterki, bo opowiedziana na zaledwie 140 stronach, przepełniona jest codziennym dramatem smutnego życia Uli, jej babci, mamy i rodzeństwa. Biedna rodzina bez ojca, troje dzieci i matka, która stale próbuje złapać nowego faceta. Według niektórych klubowiczów jest tu próba ukazania tej biednej rodziny, ale czyta się źle, dlatego, że autor ukazuje tu obrzydzenie do ludzi do świata i to nie wszystkim się podobało. Różnie można mówić o nędzy, ale zabrakło tu szerszego humanistycznego spojrzenia na człowieka. 

Dziękujemy za przybycie i za pełną emocji dyskusję!

Zapraszamy na kolejne spotkanie DKK 14 listopada 2023 r. godz. 16.30. Omawiać będziemy książkę Łukasza Orbitowskiego „Chodź ze mną”.

Recenzja

„Kości, które nosisz w kieszeni” autorstwa Łukasza Barysa to w moim odczuciu  książka stylizowana na pamiętnik współczesnej nastolatki z prowincji. W treści    jest emocjonalną karuzelą i kalejdoskopem drobnych zdarzeń, wzbogaconych wątkiem na granicy realizmu magicznego,  rodem z nekropolii. Barys potrafi klimatycznie pisać o dojrzewaniu. Warsztat pisarski autora jest ciekawy.

Książka jest baśnią-niebaśnią. Małomiasteczkowa trochę, a wszystko jakoś zgrabnie poukładane i mimo, że nie ma początku, ta historia, i nie ma wyraźnego końca, a więc toczy się w Pabianicach, dalej i nie jest to w zasadzie złe. Czytam o autorze , że Łukasz Barys książkę poetycką ma również na swoim koncie i poetyka w „Kościach…”wybrzmiewa np. w takt klekotu wykopywanych kości, w martwych ustach gości, wspomnień i jęków umierającej babci, biadolenia matki i stękań jej kochanków. Przepełnione dźwiękami są „Kości…”, zjawami-duchami.Taka w sumie klasyczna historia o biedzie i braku perspektyw, z nawiązaniami do historii robotniczych Pabianic . 

Wanda Majchrzak

Młodzi detektywi poznali różne ciekawostki z dziedziny kryminalistyki. Zapoznali się z początkami powieści detektywistycznej i jej twórcami. Dowiedzieli się, która półkula mózgu odpowiada za zmysł detektywistyczny, jak uczą się wzrokowcy, słuchowcy i kinestetycy. Rozwiązywali również kryminalne zagadki logiczne, zadania na spostrzegawczość, odciskali swoje odciski palców na kartkach i klasyfikowali je – dopasowując do odpowiedniego wzoru. Zabawili się też w teatr, odgrywali scenki o temacie detektywistycznej wcielając się w postacie detektywów i oszustów. Nie zabrakło też opowieści o tym, jak powstawały książki Pani Małgorzaty oraz o codziennym życiu pisarza. Autorka zachęcała wszystkich do czytania książek, ponieważ słowo pisane, rozwija wyobraźnię i wrażliwość. Na koniec można było kupić wybrane książki autorki o otrzymać autograf. 

Dziękujemy uczestnikom za przybycie i aktywność. 

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Akcja powieści rozgrywa się jesienią 1939 roku w okupowanej przez Niemców Warszawie. Głównym bohaterem jest trzydziestoletni Konstanty Willemann von Strachwitz, warszawiak, syn niemieckiego arystokraty i spolszczonej Ślązaczki. Konstanty to cynik i łajdak, niewierny mąż i zły ojciec, któremu trudno odnaleźć sens życia w zaistniałej rzeczywistości. Głównym celem jego egzystencji jest zdobycie kolejnej buteleczki morfiny. Zrozumienie powodów postępowania i postawy Konstantego zmusza nas do spojrzenia na sprawy tożsamości narodowej, na relacje panujące pomiędzy despotyczną matką i synem, a w rezultacie nad rozterkami człowieka, który szuka odpowiedzi na pytania: kim jestem? jakim chcę być człowiekiem? obywatelem jakiego państwa?

Zdania klubowiczów o „Morfinie” były podzielone. Powieść nie wszystkim przypadła do gustu. Styl autora i sposób narracji nie każdemu się spodobał. Większość uczestników spotkania zwróciła uwagę na język powieści, który niejednokrotnie powodował niechęć do dalszej lektury, nie sprzyjał pozytywnemu odbiorowi książki. Ciągłe powtarzanie słów i całych zwrotów utrudniało przyjemność czytania. Te wszystkie przydługawe, mroczne opisy  bardzo irytowały, bo wlokły się jałowym rozgadaniem. Również za dużo tu wulgarności, brzydkich słów nie tylko w opisywanych scenach, ale i w używanym języku. Dlatego nie wszyscy klubowicze książkę przeczytali. Niemniej jednak część osób uznało, że „Morfina” to powieść, która opisuje i ukazuje wszystkie brudy wojny. Nie pozostawia czytelnikowi złudzeń i pokazuje bitewną Warszawę taką jaka była. Główny bohater, który jest antybohaterem, jest na tyle ciekawy, że chce się z nim podążać przez całą powieść. Wzbudza skrajne uczucia, jest morfinistą i kobieciarzem, który jednak radzi sobie w otaczającej go rzeczywistości i przykuwa uwagę czytelnika.

Rozpoczęliśmy tradycyjnym  korowodem dożynkowym, który otwierały mażoretki Sigma i Orkiestra Staromiejska, a zamykało kilkanaście maszyn rolniczych dumnie prezentowanych przez mieszkańców Liśca Małego. Na scenie piękny bochen chleba  wręczyli  gospodarzowi gminy Dariusz Puchała starostowie dożynek Emilia Bryl i Przemysław Kałużny. Za tegoroczne zbiory dziękowaliśmy wspólnie podczas mysz świętej i wspólnie jedliśmy chleb wypieczony z tegorocznych zbóż. Mieszkańcy Liśca Małego z okazji święta plonów przystroili swoje posesje, a najpiękniejsze z tych dekoracji nagrodzono na scenie. Nagrodzenie zostali również 4 rolnicy z terenu gminy:  Czesław Łusiaczyk, Anna Galor, Zofia Ziemniczak  i Jan Filpiak. Doceniając bowiem  ich prace  Minister Rolnictwa przyznał im Odznakę Zasłużony dla Rolnictwa.Na placu imprezy stoły uginały się od jadła. Gospodynie z Liśca Małego ale i z Ukrainy pokazały swój ogromny talent kulinarny.  Wielostanowiskowy plac zabaw, trampoliny i animatorzy zapewniły najmłodszym uczestnikom dożynek wiele godzin zabaw.

Jak ktoś chciał się przenieść nad brzegi pięknej rzeki Niemen i  poczuć klimat XIX-wiecznej wsi to też miał taką możliwość. Biblioteka z okazji Narodowego Czytania przygotowała multimedialny namiot poświęcony powieści Elizy Orzeszkowej.Oczywiście nasze dożynki nie mogą się obyć bez sprawnościowego turnieju wsi. Dojenie krowy, bieg z workiem ziemniaków i nowa konkurencja rzut oszczepem do smoka przyniosły zarówno zawodnikom jak i publiczności mnóstwo zabawy. Najlepsze w tym roku okazały się Janowice.

Święto plonów to również wspaniali artyści na scenie. Orkiestra Staromiejska i wokaliści My Voice pokazali jak zawsze jak wytrawnymi są muzykami. Doskonale zaprezentowali się również uczniowie i przedszkolaki z SP Lisiec Wielki. Publikę przed gwiazdą wieczoru miały rozgrzać instruktorki z My Voice, które stworzyły nowy projekt muzyczny Babskie Granie. One nie tylko rozgrzały publikę one pokazały że również są gwiazdami. Kiedy koncert rozpoczynał  Power Play przed scena były już tysiące ludzi.  Talent muzyczny, poczucie humoru, doskonały kontakt z publicznością to synonimy ich wczorajszego show.  To było piękne zwieńczenie pięknego dnia!

w kwocie 6 750,00 zł w ramach:

„Dofinansowania dla bibliotek publicznych na zakup nowości wydawniczych oraz usługi zdalnego dostępu do książek w formatach e-booków i/lub audiobooków i/lub synchrobooków - Priorytet 1, Kierunek interwencji 1.1. w ramach NPRCz 2.0”.

Pozyskane środki zostaną wydane na uzupełnienie i powiększenie księgozbiór o nowości wydawnicze oraz usługi zdalnego dostępu do książek w formatach e-booków i audiobooków.

Zachęcamy czytelników do korzystania z zasobów staromiejskiej książnicy i zgłaszanie bibliotekarzom propozycji tytułów do zakupu.

Dofinansowano ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach realizacji Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa 2.0 na lata 2021-2025

- gry i  zabawy w bibliotece

- seanse filmowe  w Kinie za Rogiem

- harce w sali zabaw Frajda

- szaleństwa na basenie i w kręgielni

- wizyta w gospodarstwie agroturystycznym Pradolina

-  Laser Zapp Kalisz – jedna z największych  w Polsce arena do laserowego paintballa

Miejsca  na nudę nie było, na pozytywne emocje jak najbardziej. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy i tygodniowy turnus półkolonii minął bezpowrotnie. Jesteśmy jednak przekonani, że dobre wspomnienia u naszych podopiecznych pozostaną na długo.

Potwierdziło się to,  co  już wiemy od dawna -  z naszą biblioteką w wakacje zdecydowanie nie da się nudzić! Włożyliśmy dużo wysiłku  aby 30 dzieci, które spędzały z nami ten czas dostarczyć  niezapomnianych przeżyć. Zaczęliśmy od gier i zabaw w bibliotece, kinie za rogiem i na orliku. Później rozpoczęły się wycieczki, tak lubiane prze naszych podopiecznych:

-  sala zabaw Frajda

- wodny tor przeszkód na jeziorze ślesińskim

– laserowy paintball na arenie o pow. 800 m2  w Kaliszu

- wycieczka do Pradoliny gdzie dzieci mogły pojeździć konno, postrzelać z łuku a nawet zjeść własnoręczni przygotowaną pizze.  

Zabawa udzieliła się też kadrze naszych półkolonii, która stawała chętnie do zawodów strzeleckich z łuku, mierzyła się z dziećmi na arenie paintball i ścigała się na torze wodnym. To był dla wszystkich wspaniały tydzień.  

Powitaliśmy  je radośnie w Żychlinie. Zaczęło się od występów przedszkolaków i uczniów z SP Żychlin. Kolorowe stroje, muzyka i taniec wprowadziły wszystkich w doskonały nastrój. Później ruszyła  zupełnie nowa letnia atrakcja  – czyli Piana Party. Kto był ten wie, że zabawa przy tym była doskonała. Po pianowym szaleństwie przyszedł czas na wspaniałych wokalistów. Zaczęła Jolanta Kowalczyk która wspólnie z Orkiestrą Staromiejską przygotowała wyjątkowy koncert. Później scenę przejęły piosenkarki Szkoła Wokalno-Aktorska Fama . Piękne, nastrojowe recitale  Bożeny  Wochny  i Igi Brzezińskiej na długo zapadną w pamięć.

Jednak ,,Powitanie Lata" w Żychlinie  to nie tylko scena. Efektowne stoisko przygotowało Nadleśnictwo Konin, o pyszności zadbało KGW Żychlin, Stowarzyszenie Zajezdnia zaprezentowała kilkanaście zabytkowych aut cywilnych i wojskowych, a wozy strażackie druhowie z OSP, natomiast  pokazowe rozgrywki piłkarskie Akademia Banacha. Dla najmłodszych były konkursy, animacje, dmuchańce i pyszne lody. Tego dnia w  Żychlinie było wesoło, kolorowo i słonecznie . Takie  właśnie powinno być całe lato.

W takiej letniej aurze rozmawialiśmy o przeczytanej książce „Enigma: liczba wszystkich liczb” Krzysztofa Koziołka. To powieść szpiegowsko-kryptologiczna oparta na faktach i stworzona na bazie zebranych przez autora materiałów historycznych. Odsłania kulisy złamania przez polskich kryptologów „niemożliwych” do złamania kodów niemieckiej maszyny szyfrującej Enigmy w okresie międzywojennym. Krzysztof Koziołek ukazując historię słynnych polskich matematyków: Mariana Rejewskiego, Henryka Zygalskiego i Jerzego Różyckiego, którzy współpracowali z Biurem Szyfrów przemyca sporo ciekawostek dotyczących tamtych czasów, przedstawia sylwetki oficerów, pracowników wywiadu i kontrwywiadu, ale także życie codzienne zwykłych obywateli. Jednym z głównych bohaterów książki jest też Edmund Lorenc, pracownik wywiadu wojskowego, podporucznik, który zmaga się z perypetiami życia rodzinnego. Niepostrzeżenie zostaje uwikłany w sam środek działań Abwehry. Edmund Lorenc to postać fikcyjna - ale w zestawieniu z faktami bardzo realistyczna  i prawdopodobna.

Książka wciąga od pierwszej strony, zapewnia czytelnikom fascynującą podróż w przeszłość, pokazując przede wszystkim czym jest miłość do ojczyzny. Co warto zaznaczyć, mimo iż jest to powieść beletrystyczna, niesie ona za sobą wielki walor edukacyjny.

Miła  i komfortowa atmosfera, przy kawie i herbacie oraz pysznym cieście i lodach (bombach lodowych) sprzyjała długim rozmowom. Bardzo dziękujemy pani Jagodzie za uprzejmość i zaproszenie do siebie!

Kolejne spotkanie DKK odbędzie się we wrześniu. Panie podzielą się na nim wrażeniami z lektury książki „Morfina” SzczepanaTwardocha.

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Gwiazdy na scenie, dobra muzyka, smakołyki przygotowane przez gospodynie z Polski i Ukrainy, a dla najmłodszych dmuchańce, wesołe miasteczko, animacje i konkursy.Już wczesnym sobotnim popołudniem plac przy kościele w Starym Mieście zaczął tętnić życiem. Przyciągały kolorowe stoiska, a na scenie swoje talenty prezentowali lokalni artyści ze Studia Piosenki Estradowej HIT, Szkoły Wokalno-Aktorskiej Fama oraz Zespołu Lawina.Po oficjalnym otwarciu imprezy  której dokonał wójt Dariusz Puchała na scenę powrócili artyści. Tym razem były to  Mażoretki SIGMA, które  pod kierownictwem Pani Justyny Tomczak  dały wspaniałe show. Zadanie rozgrzania publiki przed głównymi gwiazdami przypadło Julii Wasielewskiej. I trzeba przyznać że wywiązała się z tego doskonale.  Na koncertach Mezo,  a  później zespołu Defis bawiły się już  tysiące ludzi. Choć ci muzycy reprezentują różne gatunki to obaj są synonimem doskonałej zabawy i to było widać na placu imprezy. Ten emocjonujący  dzień zakończyliśmy efektownym pokazem pirotechnicznym. Niedzielne obchody Dni Staromiejskich rozpoczął Gminny Dzień Dziecka. Trudno wymienić wszystkie atrakcje jakie z tej okazji przygotowało nasze  Przedszkole Samorządowe. Uśmiech nie znikał z dziecięcych twarzy aż do wieczora.  Ostatni akcent Dni Staromiejskich to koncert jubileuszowy Orkiestry Staromiejskiej, która w tym roku obchodzi 15-lecie działalności.  Gwiazdą wieczoru była Danuta Błażejczyk obecna na polskiej scenie muzycznej od blisko 40 lat. Wspólnie z Mariuszem Urbaniakiem wokalistom pochodzącym ze Starego Miasta oczarowała publiczność. Doświadczenie sceniczne i piękny głos Danuty Błażejczyk, energia Mariusza Urbaniaka oraz żywiołowość Orkiestry Staromiejskiej stworzyły wyjątkową ucztę muzyczną. 

Dziękujemy że byliście z nami i już zapraszamy na XVIII Dni Staromiejskiej. 

Za scenariusz i realizację gry odpowiadał Krzysztof Petek znany podróżnik, dziennikarz, instruktor survivalu i pisarz.  Trzy drużyny składające się z osób dorosłych rywalizowały kto pierwszy odnajdzie skarb ukryty w Żychlinie pod koniec II wojny światowej. Ten co go ukrył nie chciał się dzielić tajemnicą więc zagadka do prostych nie należała. Wskazówki były rozrzucone w różnych zaskakujących miejscach. Zawodnicy przeszukiwali  m.in. kanał parkowy, stodoły, cmentarz ewangelicki, lapidarium czy piwnice pałacu Bronikowskich. Potrzebny był spryt, inteligencja  i dobra kondycja. W końcu wszystkie szyfry zostały złamane i po północy jedna z drużyn powróciła do sztabu ze skarbem.

Do realizacji Detektywistycznej Nocy Zagadek swoich pomieszczeń i  infrastruktury użyczyły Zespół Szkół Ekonomiczno-Usługowych w Żychlinie, Parafia Ewangelicko-Reformowana w Żychlinie  i sołtys wsi Żychlin. Dzięki temu powstał wyjątkowo ciekawy scenariusz gry, angażujący zawodników i budujący napięcie do samego końca.  

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego

„Banitka” to kobiecy western. W tej historii jest wszystko co powinno być w dobrym westernie. Ucieczka, strzelanina, krew, konne pościgi, szeryf, napad na bank oraz złoto w workach, a w tle marzenia o wielkim imperium. Natomiast postać głównej bohaterki, Ady, pełna woli walki i życia, tak zresztą jak i innych kobiet z buntowniczej bandy, nadaje tej historii drugiego, głębszego dna. 

Opinie o książce były różne. Motyw kobiecego westernu nie wszystkim czytelnikom przypadł do gustu. Klubowicze zastanawiali się czy taka sytuacja mogła występować w Ameryce pod koniec XIX wieku i czy jest wiarygodna. „Banitka”porusza jednak wiele ważnych i trudnych problemów, choroby psychiczne, homoseksualizm, traktowanie kobiet, jako wyłącznie narzędzie do rodzenia dzieci. Historia westernowa ma moc i sensowne przesłanie.

Polecamy! Czytajcie, jeśli szukacie przygody pełnej wyzwań i bohaterki pełnej wiary w nowy, lepszy świat.

Miłym akcentem spotkania były urodziny klubowiczki pani Urszuli, z tej okazji na stole pojawił się okolicznościowy tort. 

Kolejne spotkanie odbędzie się 20 czerwca (jeżeli dopisze pogoda spotkamy się w ogrodzie naszej klubowiczki pani Jagody), a dyskutować będziemy o książce Krzysztofa Koziołka „Enigma”.   

 Zapraszamy do przeczytania recenzji:

Wiesława Kozłowska  

DKK Stare Miasto

Recenzja powieści Anny North pt. „Banitka” w przekładzie Olgi Dziedzic

Wydawnictwo Cyranka zaproponowało polskim czytelnikom powieść jak western. Dla tych, którzy w młodości oglądali z przyjemnością filmowe westerny, jest to duże zaskoczenie. Zamiast bowiem odważnych mężczyzn świat przedstawiony zaludniają kobiety. Jest II połowa XIX wieku, jest Dziki Zachód, są Góry Skaliste, ale nie ma wspaniałych kowbojów i Indian. Są kobiety odrzucone przez swoje społeczności, bo są …. niepłodne. Spada na nie odium bycia napiętnowanym, naznaczonym podejrzeniem o czary, a w konsekwencji są ścigane przez bezwzględnych szeryfów, aby gnić w więzieniu za winę niezrozumiałą. Bo skąd bierze się niepłodność? To pytanie towarzyszy bohaterce powieści – Adzie. Ma ona 18 lat, jest córką położnej w małym miasteczku. Jest młodą mężatką, którą teściowa wyrzuca z domu, bo synowa jeszcze po roku zamążpójścia nie zaszła w ciążę. Taki jest początek długiej drogi po ucieczce z rodzinnej miejscowości. Tytuł powieści trafnie określa dziewczynę. Autorka pokazuje przedziwne koleje jej tułaczki. Każe swojej bohaterce być w klasztorze, a potem pokazuje ją jako członkinię kobiecej bandy. Tych kilka buntowniczek  ma swoją kryjówkę w miejscu zwanym Hole – in – the – Wall (dziura w ścianie). Każda ma swoje przezwisko i swoją historię. Przewodzi im ktoś o mylącym przezwisku Dzieciak. To córka/albo syn pastora. W dziedzictwie po swym ojcu przywódczyni kreśli przed kobietami biblijną wizję stworzenia Ziemi Obiecanej – przejęcia miasteczka, by zamieszkały w nim kobiety wyrzucone poza nawias społeczeństwa. Droga do realizacji planu jest długa, niepewna i kręta. Trzeba kraść, zabijać, oszukiwać, napaść na bank… Są to czyny przypisane realiom męskich bohaterów westernów. Dlatego niezręcznie się czułam, czytając, że czynią to kobiety. Za recenzentką z polityki.pl – Aleksandrą Żelazińską – mogę powtórzyć, że powieść mogłaby nosić tytuł „Western i gender”. Dla mnie są to niepasujące do siebie konwencje. Dlatego ze zdziwieniem przeczytałam w nocie od wydawcy, że w roku wydania powieści, czyli w roku 2021, książka została dobrze przyjęta w USA i była bestsellerem „New York Timesa”. Niechętnie bowiem czytałam o napadach, pościgach i strzelaninie. Więcej uwagi koncentrowałam na warstwie antropologicznej. Jak strzał w dziesiątkę przeczytałam słowa szeryfa z rodzinnego miasteczka Ady o mechanizmie kozła ofiarnego. Z zainteresowaniem też śledziłam jej dojrzewanie jako kobiety, która mimo przeciwności losu, odnalazła sens swego życia. Stała się kimś w rodzaju pani Schaeffer – kobiety, którą poszukiwała. Nie odnalazła jej, ale odkryła cel życia – bycia uważną i dociekliwą, pomocną i rozumiejącą położną. Ten happy end usatysfakcjonował mnie, był nagrodą za śledzenie wydarzeń w westernowym dystopijnym świecie.

Po spotkaniu dzieci miały możliwość zakupienia książki z dedykacją autora. Ogromnym wabikiem okazała się tajemnicza kulka, którą wydawnictwo dołączyło do książki.

Zrealizowano w ramach zadania „Ciekawi Świata” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Pan Marcin życie zawodowe ma przebogate: reporter, korespondent wojenny, dziennikarz telewizyjny i felietonista. Dzielił się więc z publicznością swoim doświadczeniem, nie zabrakło też zabawnych anegdot. Dowiedzieliśmy się jak wygląda jego praca nad kolejnymi książkami i jak sam znajduje wymówki aby tą prace odkładać na później. Jak wyglądały relacje z ojcem, a jak to się przekłada na realizowanie własnej ojcowskiej roli. No i oczywiście mnóstwo informacji o ukochanej przez Marcina Mellera Gruzji. Z humorem, optymizmem, dużym dystansem do siebie i otaczającego nas świata. Taki spotkań jak najwięcej.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Fundusz Promocji Kultury -państwowego funduszu celowego.

Impreza rozpoczęła się rodzinnym rajdem rowerowym. Była to już jego 19 edycja i  wciąż cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem.  Na starcie przy remizie OSP w Liścu Wielkim stanęło rekordowe 490 cyklistów. Ten rajd łączy pokolenia - najstarszy z uczestników  miał 85 lat, najmłodszy  8 miesięcy. Rajd przejechał malowniczymi drogami gminy Stare Miasta, a widok ponad kilometrowej kolumny rowerzystów robił naprawdę imponujące wrażenie.

Na mecie w Żychlinie czekał zasłużony majówkowy  posiłek regeneracyjny czyli  kiełbaska z grilla.  Czasu na nudę w tym dniu  nie było. Włodarze gminy oficjalnie otworzyli i zaprezentowali plac zabaw. Wybudowano go w 2010 roku, jednak przeszedł on w tym roku tak dużą renowacje, że właściwie należy mówić o powstaniu zupełnie nowego miejsca zabaw dla najmłodszych.                                                                                                           

Później nastąpiło tradycyjne losowanie  nagród  wśród cyklistów, nagroda główna czyli rower pojechał tym razem do Żdżar. Po emocjach związanych z losowaniem rozpoczęła się Eksplozja Kolorów. W górę wystrzeliły proszki holi, muzyka porwała do tańca - zabawa wciągnęła bez reszty. Ale ten dzień obfitował również w inne atrakcje: efektowny pokaz ratownictwa strażackiego OSP Żychlin i OSP Janowic, energetyczna zumba, animatorzy, dmuchańce,  konkursy wiedzy to wszytko czekało na uczestników naszej majówkowej imprezy.

Klubowicze byli książką zachwyceni, stwierdzili, że to wyjątkowe i osobiste opowieści,  przepełnione szczerością i wdzięcznością, w których poznajemy znane osobistości z całkiem innej strony, pogodnej i optymistycznej. Te wspaniałe i mądre rozmowy sprawiły nam ogromną frajdę z czytania. Zachęcamy do przeczytania książki!

Nasza klubowiczka Magda również sprawiła nam frajdę, przygotowała bowiem kuferek z magicznymi cukierkami z dołączonymi sentencjami. Panie losowały cukierki i każda  z nich zatrzymała sobie sentencje na pamiątkę. 

Na majowym spotkaniu omawiać będziemy „Banitkę” Anny North.

Początkowo wzory i kolory pisanek nie były przypadkowe  - miał znaczenie symboliczne. I tak motywy słoneczne odwoływały się do odrodzenia i wieczności, wzory geometryczne do nieskończoności natomiast czerwień to krew - znak esencji życiowej. Obecnie nie przywiązuje się aż tak uwagi do symboliki wzorów na ozdabianych jajach. Znamy wiele technik ich ozdabiania. Barwione na gładko, bez żadnych wzorów to kraszanki.  Najlepiej do uzyskania pięknych kolorów użyć naturalnych barwników. Aby zabarwić skorupkę na żółto wykorzystać należy łupiny cebuli lub kurkumę, kolor różowy uzyskamy dzięki burakowi, czarny da nam kora dębu natomiast zielony młody owies. Im jaśniejsza będzie skorupka jajka, tym ładniejszy otrzymamy kolor. Najbardziej rozpowszechnione w polskiej tradycji są jajka ozdabiane  wzorami. Takie jajka nazywamy pisankami. Często wzór zależy od regionu w którym powstaje pisanka. Najstarszą techniką w ich tworzeniu jest batik. Na umytym i ugotowanym jajku nanosi się wzory roztopionym woskiem. Później macza się je w zabarwionej wodzie. To właśnie tą metodą były ozdobione najstarsze znalezione pisanki z terenu Polski datowane na X oraz XII wiek.

Wszystkich tych informacji  mogli dowiedzieć się uczniowie klasy IIIa oraz IIIb na dwóch warsztatach wielkanocnych przeprowadzonych w Bibliotece w Filii w Liścu Wielkim. Dodatkowo każdy z uczniów własnoręcznie mógł przekonać się, że potrzeba dużej cierpliwości oraz precyzji aby wykonać estetyczne pisanki metodą batiku. Dobrze, że mogli liczyć na pomoc swoich wychowawczyń, Pani Doroty Kwiecińskiej oraz Pani Magdaleny Kwiecińskiej.

Agnieszka Adaszak

Ostatnia  niedziela marca upłynęła w bibliotece pod znakiem gliny, motanki  i zapiekanki. To właśnie wtedy biblioteka przy wsparciu GKRPA w Starym Mieście zorganizowała bowiem  drugą edycję Wielkanocnych Wariacji. Naszych gości zaprosiliśmy na 3 warsztaty: gliniarskie, wyrobu lalek motanek i wypieku pysznych ciast. Było gwarno, wesoło, a po całej bibliotece roznosił się aromatyczny zapach pieczonych babeczek i mazurków.  Każde warsztaty wymagały innych umiejętności,  ale wszystkie miały jedną cechę wspólną gwarantowały doskonałą zabawę dla uczestników. Spotkanie uświetniły również występy  młodych, ale bardzo utalentowanych wokalistek ze Studio My Voice.

Kto spędził to popołudnie z biblioteką ten zabrał do domu magiczne lalki motanki, garnuszki i inne gliniane ozdoby, babeczki, mazurki wielkanocne , ale przede wszystkim zabrał fajne wspomnienia.

Jacek Matusiak

Książka została oceniona pozytywnie, większości osób się podobała. Uczestnicy spotkania stwierdzili, że książka wywołuje wiele emocji i trudno się od niej oderwać, ale też jest przejmująco smutna i depresyjna. Docenili klimat powieści (akcja częściowo rozgrywa się na lodołamaczu) oraz psychologiczną głębię bohaterów.

Polecamy i zachęcamy do przeczytania recenzji!

Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 18 kwietnia. Podzielimy się na nim wrażeniami z lektury książki „Jak mieć w życiu frajdę” rozmowy Kasi Stoparczyk.

Majgull Axelsson „Lód i woda, woda i lód”

Autorka książki zaskoczyła mnie wielowarstwową i wielowątkową analizą następstw zaginięcia człowieka. Nieznane dla większości z nas uczucie, gdy nie wiemy co się stało z ukochaną osobą i nic nie możemy na to poradzić, jest dojmujące.

Proces radzenia sobie z traumą, pokazany na przestrzeni lat, przez bliskich Björna, zdolnego, uczuciowego nastolatka, który nagle staje się idolem dziewcząt w Szwecji i który po incydencie podczas koncertu znika, jest głównym motywem powieści.

Piętno, które jego zniknięcie odciska na życiu: Inez - matki zastępczej, Elsie – matki biologicznej (siostry bliźniaczki), kuzynki Susanne, opiekuna i wuja Birgera, dziewczyny Evy oraz członków zespołu, jest znacząca na tyle, że wpływa na cale późniejsze ich życie. 

Chcemy wierzyć, że czas leczy rany, lecz łatwiej by było, gdyby istniał grób, na którym można złożyć kwiaty, zamknąć rozdział.

Czy lodołamacz Odyn, na pokładzie którego dzieje się akcja współczesnych zdarzeń jest symbolem „nowej drogi”, rozbicia schematów, nadania nowego oblicza przyszłości bohaterów, którzy jeszcze żyją, „mają prawo być”?

Tytuł „lód i woda, woda i lód” to widok z dziobu statku, podczas rejsu badawczego, gdzie Susanne, dojrzała już pisarka, wspomina całe swoje życie, próbując  rozwikłać zagadkę dziwnych przedmiotów pozostawianych w jej kajucie przez nieznanego sprawcę.

Tytuł także symbolizuje naturę dwóch sióstr bliźniaczek, podobnych do siebie, lecz jakże innych. Doświadczone przez los, choć nie zdające sobie sprawy z tego co przeszła druga.

Książka skłania do refleksji, podnosząc także wiele aktualnych tematów związanych ze stanem naszej przyrody, naszego postrzegania świata, naszej kondycji psychicznej. Jest rodzajem remedium. Wskazuje drogę, sposób radzenia sobie z własnymi demonami, niewiarą we własne siły.

Polecam, choć to niełatwa lektura. Warto.

                                                                                                                                                                                 DKK  Anna Błaszkowska

Recenzja książki Majgull Axelsson pt. „Lód i woda, woda i lód”

Wydawnictwo W.A.B. mile kojarzę z serią powieści kryminalnych Aleksandry Marininy o analityczce milicyjnej – major Anastazji Kamieńskiej. Tym razem mam w ręku książkę ze znakiem Serii z Miotłą. Jest to seria poświęcona twórczości kobiet. Nie jest to jedyna seria tego wydawnictwa, istniejącego na polskim rynku wydawniczym od 1991 roku. W 2001 roku powstała seria Don Kichot i Sancho Pansa – przybliżająca polskim czytelnikom współczesnych pisarzy europejskich.                                                                                                                          W obu tych seriach wydano utwory znanej szwedzkiej pisarki Majgull Axelsson. Jej powieść ”Lód i woda, woda i lód” z roku 2008 otrzymała taką samą oprawę plastyczną jak i cztery jeszcze inne udostępnione przez to wydawnictwo. Okładki do ww. książek zaprojektowała Joanna Szachowska – Tarkowska. Artystka mówi o sobie na portalu Onet Kobieta: „Miałam sklepy wnętrzarskie, tworzyłam kolekcję szalonych tapet ściennych, byłam stylistką jedzenia dla poczytnych pism, ilustratorką na amerykańskim rynku edytoriali, a po pierwszej diagnozie przeszłam na weganizm i otworzyłam z córką restaurację Veg Deli.” Taka pełna energii plastyczka  wykreowała okładkę, kojarząca się z surowym ascetyzmem, z zastygnięciem w smutku czy melancholii. Na turkusowym tle okładki znajdują się dwie kobiety o wydłużonej twarzy. Ich oblicza z pełnymi ustami i wyeksponowanymi białym kolorem smutnymi oczami  przywodzą na myśl podłużne afrykańskie maski, zakładane na twarz podczas różnych rytuałów. Półotwarte oczy kobiet przywodzą na myśl postawę życiową, którą można by streścić dwoma słowami: spokój i cierpliwość.  Czy takie są bohaterki powieści?  W centrum uwagi czytelnika są siostry bliźniaczki – Inez i Elsie. Wbrew potocznemu wyobrażeniu są to siostry, które pragną przede wszystkim odseparować się od siebie. Ich koleje losy też są inne niż potoczne stereotypy sielskiej siostrzanej relacji. Pisarka prezentuje ich rodzinny krąg i ich problemy w oparciu o usadzenie zdarzeń na zabiegu inwersji czasowej fabuły. W czasie teraźniejszym fikcji literackiej zdarzenia toczą się podczas rejsu statkiem badawczym „Odyn”, zmierzającym ku biegunowi północnemu. Tu i teraz Susanne przeżywa chwile grozy związane z rozwikłaniem zagadki tajemniczego ktosia, który wbrew jej woli zaznacza swoją neurotyczną obecność w kajucie kobiety. Natomiast całą przeszłość rodziny bliźniaczek czytelnik poznaje z introspekcji różnych postaci.  Jest ich wiele. Wszystkie jednak są związane z bliźniaczkami  Trzeba oddać Majgull Axelsson, że lata dziennikarskiej pracy uczyniły ją pisarką wrażliwą na dostrzeganie spraw, o których głośno się nie mówi. Dzięki temu powieść jest niezwykle intrygująca i zachęcająca do osobistych rozliczeń, dotyczących własnej rodziny.  Jaka jest zatem powieściowa rodzina? Zimna matka bliźniaczek, Inez – kochająca mocniej syna siostry niż własną córkę, Elsie – skrywająca imię ojca niechcianego syna, niekochany przez matkę Bjorne, który wbrew roli nastoletniego idola kończy samobójstwem, nastolatka Eva, która z żelazną konsekwencją chce mieć u boku kogoś sławnego, rozgoryczony rozwodnik Anders, rozliczający swoje 30 – letnie małżeństwo, niekochany mąż Birger, samotna Susanne. Pisarka buduje kreacje ludzi w różnym wieku: nastolatków, dorosłych, starzejących się ludzi. Robi to niezwykle przekonująco. Koncentruje się jednak na przygnębiającej stronie ich życia. Zostawia jednak domyślności czytelnika pytanie: „Dlaczego właśnie tak potoczyły się losy powieściowych postaci?  Dlaczego Inez bardziej kocha syna swojej siostry? Dlaczego nieudane małżeństwo z Birgerem oddala ją od córki, matki, siostry? Czy Inez trafia do szpitala psychiatrycznego, gdyż powoli neurastenia, a może schizofrenia ogarnia ją całkowicie? A może to chwilowy kryzys po zaginięciu lub domniemanym samobójstwie ukochanego Bjorna?” Pytań mogłabym zapisać więcej. Nie wiem też, czy jest to wynik zamierzonej pisarskiej strategii czy efekt decyzji, że świat wewnętrzny człowieka jest trudny do rozpoznania. Natomiast wiem na pewno, że aura powieści jest przygnębiająca. W związku z tym gratuluję ilustratorce pomysłu na okładkę. Stała się ona dla mnie kluczem interpretacyjnym. Po przeczytaniu utworu sądzę, że  dwie twarze z obwoluty zastygły nie – w aurze spokoju i cierpliwości, lecz -  w smutku, w samotności, w rezygnacji.  Przy czym mogę z przekonaniem powiedzieć, że jestem zadowolona z poznania powieści „Lód i woda, woda i lód”. Uważam, że jeszcze kiedyś sięgnę po inne utwory Majgull Axelsson. Zrobię to kiedyś. Dziś natomiast potrzebuję odtrutki na smutek i przygnębienie, sączące się z wykreowanego świata przedstawionego. Jestem pewna, że pomogłaby mi w tym jedna z wielu powieści Moniki Szwai. Obie pisarki były kiedyś dziennikarkami, obie umiejętnie podejmują ważne tematy z kręgu i rodzinnych, i społecznie ważnych spraw. Obie budują fikcję zaludnioną wieloma postaciami. Jednak Monika Szwaja ma niebagatelną zaletę – potrafi zaproponować czytelnikowi trochę satyry obyczajowej, trochę zniewalającej radości bijącej z którejś postaci – na przykład ze zwariowanej emerytki perukarki, trochę inspiracji do poznania jakiegoś nowego artysty – takiego jak na przykład przystojnego barytona Tedy Tahu Rhodes z Nowej Zelandii. 

Wiesława Kozłowska

DKK Biblioteka Stare Miasto

Książka krótka, ale pełna emocji. Proste, codzienne przemyślenia, jednak bardzo trafne i prawdziwe. Problemy i rozterki, błahe i poważne.

Powieść nie wszystkim klubowiczom przypadła do gustu. Styl autorki i sposób narracji, który przyjęła nie każdemu się podobał.  Akcja toczy się powoli, a właściwie prawie w ogóle jej tutaj nie ma. Brak również dialogów, co dla niektórych jest minusem. Bardzo dużo tu przemyśleń, analizy i refleksji. Trzeba wejść w rytm tej książki aby ją w pełni zrozumieć. Ma swój urok ale nie wszystkich porwał.

„Ciche wody” Sarah Moss nominowane do Orwell Prize uznawane są za jedną z najlepszych książek w dotychczasowym dorobku autorki. Jeśli interesuje Was literatura piękna, która porusza do granic możliwości i obnaża prawdziwą stronę ludzkiej natury, koniecznie sięgnijcie po tę lekturę. Polecamy i zachęcamy do przeczytania recenzji!

Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 14 marca. Podzielimy się na nim wrażeniami z lektury książki „Lód i woda, woda i lód” Axelsson Majgull.

Recenzja książki „Ciche wody” Sarah Moss

Każdy, kto planuje urlop po długim okresie wyczerpującej pracy, wyobraża sobie leniwe wygrzewanie się w słońcu, na leżaku z miłym poczuciem beztroski, ewentualnie z towarzyszącym śmiechem dzieci bawiących się w pobliżu na piasku. I tak po podróży samochodem trafia do ośrodka kempingowego nad jeziorem w środku lasu, z dala od cywilizacji, bez wi-fi. Powinno się udać.

Wspaniałe rodzinne wakacje na łonie przyrody, relaks, odstresowujące gry i zabawy z dziećmi.

Nic z tych rzeczy!

Deszcz, a właściwie ulewa, zamyka te wszystkie plany we wnętrzu przesiąkniętego wilgocią i stęchlizną drewnianego domku. Jak by tego było mało, jedni z urlopowiczów zakłócają spokój w dzień i w nocy głośną muzyką, dokładając do frustracji niewyspanie.

Każdy z kilkunastu bohaterów radzi sobie inaczej z tym uwięzieniem w ciasnocie, hałasie i błocie.

Autorka potrafi przekazać emocje i zmagania wewnętrzne zarówno starszej popadającej w otępienie kobiety, jak i nastolatki, matki rodziny, ojca, a nawet małego dziecka.

Podczas lektury jesteśmy niemal wepchnięci pod skórę każdego z bohaterów, współodczuwamy ich wszystkie rozterki, lęki, niepewność, przeczucia i, co zadziwiające, rozumiemy je doskonale. Czujemy narastające napięcie, galopujące myśli i podwyższone tętno. Na podstawie własnych doświadczeń odnajdujemy w większości z tych historii cząstkę siebie sprzed lat, tygodni lub z wczoraj.

Kotłujące się myśli buzują w nich, niczym woda pod pokrywką garnka, by w końcu wykipieć.

To co się wylewa, to rodzaj jadu, toksyny, nagromadzonej do granic wytrzymałości, zmieniającej postrzeganie siebie i innych, bliskich i obcych.

Dopiero tragedia w finale, ogniem jak gorącym żelazem, wypala zło i wydobywa siłę, dobro i troskę z tych, którzy wydawałoby się radzą sobie najgorzej.

Przewrotne zakończenie nie wyjaśnia nic ponad to, że coś się zmieniło. Nieodwracalnie.

                                                                                                          DKK

                                                                                                          Anna Błaszkowska

Dopisała publiczność i dopisali artyści, a artyści byli nietuzinkowi. Anna Federowicz i Tomasz Stroynowski tworzą wyjątkowy sceniczny duet. Poczucie humoru, wiedza  i przede wszystkim ogromny talent wokalny. Ambasadorowie i znawcy twórczości Anny German zabrali nas do jej świata. Człowieczy los, Tańczące Eurydyki sprawiły, że nie jeden z naszych gości wycierał łzy wzruszenia.

Jednak tego wieczoru usłyszeliśmy również piosenki Kaliny Jędrusik, Anny Jantar, Wojciecha Młynarskiego czy Kabaretu Starszych Panów. Wszystko to tworzyło piękny spektakl, podróż muzyczną  którą zapamiętamy na długo.

Zaczęliśmy jak zawsze spokojnie od poznania się, wyjścia do kina, wspólnych zabaw w sali bibliotecznej. Prawdziwa zabawa zaczęła się od odwiedzin egzotycznych gości z zoo Borysewo – jeże madagaskarskie, żółwie, szynszyle,  agamy wprawiły dzieciaki w zachwyt. Kolejny dzień to szaleństwa na trampolinach, zjeżdżalniach i torach przeszkód w sali zabaw Frajda.

W  czwarty dzień obu  turnusów odwiedziliśmy Miejski Zakład Gospodarki Komunalnej w Koninie – czyli spalarnie i składowisko śmieci. Co w tym ciekawego?? Zapewniamy, że mnóstwo rzeczy: spalarnia z gigantycznym piecem i łycha karmiąco go tonami śmieci, taśmociągi, zgniatarki, ładowarki. Cały system przemysłowych naczyń połączonych , które ratuje nas przed zalewem śmieci.                 

Ostatni dzień to wycieczka do stolicy Wielkopolski. Początek to zwiedzanie zamku króla Przemysła II. Później nadszedł czas na spotkanie z cukiernikami Muzeum Rogalowego. Tutaj dzieci pouczyły się gwary poznańskiej, robiły pocztówki i oczywiście wyrabiały słynne rogale przy użyciu wałeczków, wałków a nawet prawdziwych szabli szlachecki.  

Dziękujemy wszystkim dzieciom, które  te ferie spędziły z nami. Mamy nadzieję, że macie równie wspaniałe wspomnienia jak my. Pamiętajcie do wakacji zostały 127 dni - więc niedługo spotkamy się na półkoloniach letnich.

Dziękujemy za przybycie i za pełną emocji dyskusję!

Książka znajduje się w zbiorach naszej biblioteki. Serdecznie polecamy!

Zapraszamy również do przeczytania recenzji.

Na następne spotkanie zapraszamy 21 lutego 2023 r. Omawiać będziemy książkę Sarah Moss „Ciche wody” 

 Recenzja książki Roberta Małeckiego pt. „Wstyd”

          Podtytuł powieści brzmi: „Pali jak żywy ogień. Wyniszcza. Sieje zło”. Słowa te, jak i mroczna okładka -przy wstępnym zetknięciu się z książką - obiecywały  ważny temat. Po przeczytaniu kryminału pogratulowałam w duchu  Robertowi Małeckiemu pomysłu na fabułę. Pisarz poddał bowiem czytelnikom pod rozwagę kwestię komplikacji rodzinnych kryptogejów. Trudny temat pisarz rozpisał na dwa małżeństwa. Główna bohaterka – Julia Karlińska po wielu latach od nagłej śmierci męża odkrywa, że jej ukochany mąż był homoseksualistą i przed niespodziewaną śmiercią w wypadku drogowym – stał w obliczu decyzji  ujawnienia swojej preferencji seksualnej. Miłość do Sławomira Nowaka – nauczyciela matematyki w liceum medycznym i wykładowcy na UMK - kusiła perspektywą ślubu z ukochanym w Holandii. Powstrzymywał go smutek i lęk przed odrzuceniem ze strony rodziców, żony i dwójki synów.  Drugie małżeństwo to właśnie Nowakowie, czyli wymieniony już mężczyzna, jego żona – lekarka i ich syn – licealista Mateusz. Chłopak choć organizował w miasteczku paradę równości, to w sytuacji gdy zaistniało niebezpieczeństwo upowszechnienia wieści o ojcu geju w złości czy raczej ze wstydu zabija ojca i przypadkowego świadka okoliczności mordu – swego kolegę Janka – syna Julii. Jak widać pisarz zadbał o zagęszczenie kontaktów postaci. Oni się znają, spotykają się czasami, niedaleko mieszkają, w pracy czy w okolicy się ocierają o siebie. W ten sposób czytelnik jest przeświadczony, że życiowe komplikacje osób o różnych preferencjach seksualnych to sprawy ludzi z sąsiedztwa, a nie – plotki o osobach z pierwszych stron gazet. Przy czym powieściopisarz uwypukla jedno uczucie – właśnie tytułowy wstyd. Uzmysławia czytelnikowi, jak niewiele wiemy o sobie. Jedna żona dopiero po śmierci Adama odkrywa ze wstydem, jak niewiele wiedziała o swoim mężu.  Co ona czuje świetnie ilustruje następujący urywek:

„ Poczuła się tak, jakby stała w środku wypełnionej po brzegi hali sportowej, a wszyscy patrzyli na nią i wyśmiewali się z tego, że tak łatwo dała się oszukać. Albo inaczej: że przez tyle lat nie odkryła prawdy o człowieku, z którym miała dzieci i czuła się szczęśliwa. Nie umiała się pogodzić z tym, że nie odczytała właściwie żadnego z sygnałów, które docierały do niej, bo zawsze interpretowała je inaczej.”

Natomiast druga żona jest przykładem kobiety, która dla dobra syna godzi się na romanse męża z innymi mężczyznami i żyje w poczuciu dojmującego wstydu. Do tych zawiłości Robert Małecki dokłada wątek braci bliźniaków – tak różnych mimo pokrewieństwa. Janek powoli odkrywa swoją odmienną tożsamość seksualną, a Paweł zaś zgodnie z typowym trybem życia typowego nastolatka ma dziewczynę i w którymś momencie zaczyna się niepokoić, że zbyt wcześnie zostanie ojcem.    

          Przedstawiony kontekst obyczajowy tworzy ramę dla wątku kryminalnego. Doświadczony pisarz, mający na koncie już 9 kryminałów, prowadzi czytelników zawikłanymi ścieżkami. Dochodzenie prowadzi Julia Karlińska – była policjantka, a obecnie nauczycielka w miejscowym liceum medycznym. Jest wdową, ma kochanka – policjanta. Jest kobietą, która zmaga się z menopauzą. Silnie przeżywa całą gamę uczuć. Z uporem prowadzi dwa śledztwa. Jedno dotyczy przeszłości i męża, a drugie toczy się w teraźniejszości powieściowej. Śmierć syna wytrąca ją z normalnego trybu i staje się silnym bodźcem do rozgryzania relacji między rówieśnikami syna i osób z jego otoczenia. Jak silny jest imperatyw śledczy obrazuje pomysł pisarza, aby Julia zimą – mimo śniegu czy wichury i mrozu, czy silnego przeziębienia – w samochodzie prowadziła rozmowy telefoniczne, by samochód był miejscem rozstrząsań śledczych, prowadzenia rozmów, przypominających przesłuchania. Zima tworzy przygnębiającą atmosferę dla tego śledztwa.

Sądzę, że recenzowana powieść należy do gatunku tych bogatych w szczegóły, które uprawdopodobniają fikcję literacką. Dla czytelnika to nielada gratka.  W toku czytania mierzyłam się bowiem z różnymi tematami, wykraczającymi poza główny wątek kryminalny. Czyniło to wrażenie, że czytam nie jedną książkę, ale kilka. Po skończonej lekturze pozostało we mnie wrażenie bogactwa tematów do przemyśleń i do dyskusji. Zatem jest to pozycja idealna dla członków Dyskusyjnego Klubu Książki. Liczę, że na spotkaniu klubowym będę miała okazję przeanalizować swoją niechęć do Julii Karlińskiej i pokazać swoje zadziwienie i zgorszenie podejrzeniem o bratobójstwo! Myślę, że przyjdzie też moment na porównanie wizji pracy policji w powieści R. Małeckiego z innymi utworami tego gatunku.

Wiesława Kozłowska DKK  Stare Miasto

„Wstyd” -   Roberta Małeckiego                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        -  to kryminał, czy raczej historia tragedii rodzinnej byłej policjantki, wdowy po mężu policjancie i matce w żałobie po śmierci szesnastoletniego syna - jednego z bliźniaków?  Wciąga czytelnika już od pierwszej strony!                                                                                                                                                                                                                                                                          Pierwszego lutego 2021 roku Julia Karlińska zbudziła się z „uczuciem błogiego  stanu szczęścia”.  A  wg słów Romy Ligockiej  „szczęście -to krótkotrwały przepływ energii i odwagi..”  Pytanie, co wprowadziło Julię w tak dobry nastrój od rana, skoro jej syn już od kilku godzin nie żył ? Ona o tym jeszcze nie wiedziała i nie przypuszczała, że od tego to dnia rozpocznie się jej drugi  horror  w życiu. Pierwszy przeżyła dziewięć lat temu, kiedy po porannym uśmiechu na pożegnanie, mąż  wsiadł na hondę VTX, uruchomił głośny  motor, a za kilka godzin koledzy policjanci  powiadomili  ją o jego śmierci na wskutek wypadku gdzieś na polnej drodze. A  tego dnia rano, kiedy tak błogo się czuła, dostała telefoniczną informację o tragicznej śmierci kolegi z pracy - Nowaka. I jeszcze w tym samym dniu policjanci, poszukujący  jej zaginionego syna odnajdują  jego ciało nad brzegiem jeziora, u stóp wysokiego klifu.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                To, w jaki sposób przeżyła następne dni i pogrzeb syna, nie zapamiętała, natomiast kiedy prowadzący śledztwo po dwóch tygodniach znaleźli się w jej domu, nie potrafiła umiejscowić zdarzeń w realnym  czasie To co działo się przez te dwa tygodnie jej umysł po prostu nie zarejestrował. Odtąd  uczestniczymy w  jej zmaganiach dochodzeniowo - śledczych  prowadzonych na własną rękę przez  kilkanaście intensywnych dni. Rozwój  akcji, czyli odsłaniania zdarzeń prowadzących do tragicznego finału zarówno dla nauczyciela Nowaka, jak i jej syna, tylko dzięki niej i jej ogromnej determinacji  by odkryć prawdę, doprowadza do zakończenia  śledztwa. Tylko jej  miłość  jest w stanie  w krytycznych momentach  nawet zaryzykować  swoim życiem by odkryć prawdę.  To  jej miłość, która „nigdy lub prawie nigdy nie jest szczęściem” i   tylko ten, kto  nie przeżywał niepokoju, nie czekał, nie pędził  ze strachem  do szpitala, szkoły  czy na policję, może powiedzieć, że miłość jest szczęściem, a czują  jej ciężar tylko ci, którzy kochają prawdziwie i bezwarunkowo czyli matki.

 Takie refleksje rodzą się i pozostają  w głowie czytelnika śledzącego drogę Julii, dla przyjaciół Karli  do  odkrycia prawdy o śmierci męża a teraz syna. A droga do niej stała się bardzo ponura i mocno raniąca jej serce. Odkrycie tego co stało za śmiercią jej męża i syna, prawda o nich samych, a szczególnie o mężu  wstrząsnęła nią mocno. Odkrycie, że jej mąż i kolega z jej pracy Nowak byli kochankami, wzbudziło w niej  ogromne poczucie wstydu  i takie właśnie poczucie wstydu  stało się przyczyną  śmierci  Nowaka, poniesionej z ręki własnego syna. A przyczyna ?…., bo co powiedzą ludzie, koledzy będą się wyśmiewać  zarówno z niego, matki a także i ojca. Straszne, ale to właśnie wstyd tak zaślepił chłopaka, że chwycił we wzburzeniu za narzędzie zbrodni i uderzył.                                                                                                                                                                                                                                                     Wydawać by się mogło, że uczestnictwo w  manifestacji  o prawa osób LGBT jasno określa stosunek jej uczestników do osób o innej orientacji, a jednak wtedy kiedy chodzi o naszych bliskich, uczucie wstydu i zażenowania rodzi zupełnie odmienne  uczucia i tolerancyjne przekonania znikają.

Bardzo polecam tę pozycję każdemu, kto kocha dobrą książkę. Dla mnie to nie tylko kryminał, to studium miłości, odpowiedzialności, poświęcenia, przyjaźni i niekiedy niezwykłej odwagi. Przy tym cudowne opisy   zimy, uczuć, zachowań i zdarzeń świetnie splecionych w ciąg logiczny odkrywanych  prawd.  

Jadwiga Kuna DKK Stare Miasto

Recenzja książki "Wstyd" Roberta Małeckiego

Kryminał wciągnął mnie bez reszty.

Fabuła prowadzona jest z wyczuciem, dbałością o każdy szczegół. 

Czasem to mi wręcz trochę przeszkadzało. Może dlatego, że COVID-u mam już po dziurki w nosie, od trzech lat we wszystkich mediach, a w powieści akcja rozgrywa się w 2021 roku w centrum obostrzeń.

Wiek i samopoczucie głównej bohaterki to aspekt, który jest mi bliski.

Czytanie tej książki w okresie Sylwestra dodatkowo niesie dreszczyk emocji, bo rzecz dzieje się w okolicach Nowego Roku, czasu podsumowań i wyciągania wniosków na przyszłość.

Książka porusza trudne kwestie: tożsamości, seksualności, świadomości i tolerancji.

Autor robi to z wyczuciem, szanując poglądy różnych środowisk, naświetla ich punkt widzenia, tłumaczy, nazywa po imieniu problemy.

Książka ukazuje trzy pokolenia uczące się żyć w dziwnych czasach, gdzie nic nie jest pewne, oprócz tego, że  miłość jest najważniejsza i niesie nadzieję.

Celowo nie opisuję fabuły, by nie zdradzać szczegółów. Polecam książkę na zimowe wieczory, choć może zarwiecie przez nią noc.

Anna Błaszkowska DKK Stare Miasto

 Jacek Matusiak

W dniu 11.12.2022 Biblioteka wspólnie z GKRPA w Starym Mieście zorganizowały warsztaty piernikowe. W tym celu podjęliśmy współprace z firmą ModraSova, która specjalizuje się w organizacji różnorodnych eventów edukacyjnych.  Uczestnicy warsztatów – a było ich blisko 60 pod okiem cukierników wyczarowywali pięknie ozdobione pierniki - choinki, domki, renifery. Co komu podpowiedziała wyobraźnia to trafiało do pieca. Następnie w ruch poszły lukry, posypki, koraliki i wychodziły słodkie dzieła sztuki.

Odważniejsi uczestnicy spróbowali później swoich sił w kolędowym karaoke. Wielu z naszych młodych gości po raz pierwszy śpiewało przed publicznością. Chapeau bas !!

Zapach piernika, piękne kolędy to wszystko sprawiło,  że świąteczna atmosfera zagościła już w naszej bibliotece.

Jacek Matusiak

Mikołajkowy wieczór był nadzwyczaj udany - przeważały gorące dyskusje, dominowała atmosfera świąteczna przy choince i dużo słodyczy.

Zachęcamy do przeczytania recenzji.

Kolejne spotkanie DKK odbędzie się 17 stycznia 2023r. Podzielimy się na nim wrażeniami z lektury książki „Wstyd” Roberta Małeckiego.

Dorota Wiatrowska

                                   Recenzja książki Pawła Radziszewskiego pt.: „Pomiędzy”

Jak zacząć recenzję zadziwiającej książki Pawła Radziszewskiego? Może tak: była raz wieś Zręby nieopodal bagiennego lasu. Mieszkali w niej wredni ludzie, którym radość życia zabierała nagromadzona w nich złość. Czy trafnie podsumowałam fabułę powieści? Nie jestem pewna. Dlatego zadaję sobie pytanie:  jacy ludzie zaludniali świat przedstawiony w utworze?

W centrum uwagi czytelnika jest  stara, zgorzkniała Pola, która kochała się w Cyganie Konstantinie, a wyszła za mąż za białowłosego Niemca, którego powołaniem okazało się kopanie rowów melioracyjnych. Zrzędliwa Pola, która w młodości poznała smak seksu przedmałżeńskiego. Jej syn – rozpijaczony Romek (a raczej – Romuald) po ojcu Cyganie odziedziczył fascynację muzyką, a po ojczymie Niemcu – zajęcie melioranta. Jej wnuk – ksiądz  Michał, który stanął w obliczu prośby własnego ojca o wysłuchanie spowiedzi. Michał - tak samo jak ojciec nieszczęśliwy – zmagał się z gniewem na ludzi, którzy wyśmiali jego opowieść o onanizowaniu się. Byli też inni dziwni ludzie w tej dziwnej powieści: Ignacy - karzeł o olbrzymiej sile, Jan – szlachcic, który roztrwonił majątek, aby zostać parobkiem, hrabia, który zakochał się w dziewczynie z obrazu, Łukasz, który z niesmakiem doświadczał uwodzenia przez Jana, Pawlina – drobna Cyganka, która „zamiast cygańskim zwyczajem coś z gadziego domu wynieść, sama przynosiła jedzenie”, a w konsekwencji ukradła chłopskie dziecko. Było dużo różnych postaci – jedne bardziej realistyczne, inne bardziej surrealistyczne. Jednak w nich wszystkich tkwiła jakaś zadra, która czyniła ich smutnymi, milczącymi i nieszczęśliwymi. Ich smutek lub gniew czynił czytanie książki przygnębiającym aktem. Choć pisarz postarał się, aby czytelnik w natłoku postaci i otwartych wątków  jakoś się odnalazł.

Zatem na początku książki  jest lista postaci, następnie podzielenie fabuły na części opatrzone tytułami: „Opowieść korzeni”, „Opowieść ognia”, „Opowieść wody”, „Opowieść kamieni”, „Opowieść mgły”. Tytuły zapowiadały nastrój poetyckości - tak jak okładka książki, zaprojektowana genialnie przez Pawła Szczepanika.  Na niej wąsaty akordeonista jest zanurzony po kolana w wodzie, a kolory zachodzącego słońca wywołują wrażenie oczekiwania na coś pięknego, niecodziennego. Tytułowa okładka i tytuły rozdziałów choć wprowadzały aurę poetyckości, to umykała ona pod presją motywów seksu i zbrodni. Przeżycia seksualne postaci – choć są dojmujące i mocne – nie pomagają im być szczęśliwymi. Czytelnik zaś nie od razu rozpoznaje, o co chodzi, bo pisarz stroni od dosłowności. Tak samo jest z morderstwami: najpierw Ignacy zabija nieznanego sobie malarza, potem przez moment czytelnik jest przekonany, że Michał zabija Romka, a Jakub – Romka. Na pewno zaś Michał  przez przypadek zabija swego psa.

Owa niepokojąca niepewność jest znakiem rozpoznawczym powieści zatytułowanej „Pomiędzy”. Tak bowiem postacie odczuwają swoje życie. Wielokrotnie pisarz ma okazję pisać słowo „pomiędzy” w kontekście odczuć swoich postaci. Na przykład Hania myśląc o swoim małżeństwem z Romkiem, „Czasami czuła radość, innym razem robiło się jej smutno, a najczęściej było jakoś pomiędzy”. Na przykład mały Michał miał oczy w różnych kolorach. „Jedno jasne, drugie ciemne. Jedno przezroczyste jak woda, a drugie gorące jak żar z cygańskiego ogniska. Leżał spokojnie, lecz oczy miał szeroko otwarte. Wgapiał się w sufit albo gdzieś jeszcze dalej, jakby patrzył w przeszłość lub przyszłość, a może gdzieś pomiędzy”. Na przykład Romek jako młodzieniec tak myślał o sobie: „Miał już dość, bo z jednej strony we wsi wstydził się, że wygląda jak Cygan, a przy cygańskim ognisku też się czuł gorszy. Chodził do taboru, żeby uczyć się nowych melodii, i na wiejskie potańcówki, by grać, i jako jedyny miał wstęp do obu światów, zawsze jednak był tylko gościem. Nie myślał o tym, kiedy Jurek spytał go czy przyjdzie bić się z Cyganami, ale doszedł do wniosku, że dostał szansę, by wybrać, po której jest stronie.”

 Myślę, że te trzy cytaty odzwierciedlają ideę tytułu powieści. Być pomiędzy oznacza, że człowiek nie odnalazł klucza do siebie samego. Miota się więc między dobrem a złem, czuje się zawieszony między swoimi pragnieniami a niemożnością ich spełnienia. Zostaje mu tylko pozazdrościć królowi cygańskiemu, że w pełni akceptuje siebie i los, który jest mu pisany. Czy mój wniosek interpretacyjny jest zgodny z intencją Pawła Radziszewskiego? Nie jestem pewna. Patrzę więc jeszcze raz na okładkę książki. Widzę, że przed tytułem wyeksponowano stwierdzenie, że czasami dzieją się niezwykłe zdarzenia – zawieszone między dobrem a złem, takie właśnie – pomiędzy czymś a czymś. Na tejże okładce słowa Joanny Bator zapowiadają, że powieść będzie „literackim mięchem”, a Łukasz Orbitowski zapewnia, że będzie to magiczna i piękna książka. Po jej przeczytaniu mogę zapewnić, że powieść nie tylko zdumiewa oryginalnością fabuły i konstrukcji. Wciąga też połączeniem magicznego realizmu z humorem groteski. Na pewno warto ją przeczytać. Na pewno jednak dla mnie to utwór zaludniony przez niespełnionych ludzi. Ludzi, w których złość na siebie i na życie wylewa się na różne sposoby. Ludzie, o których chciałabym zapytać: wredni czy godni współczucia?

Wiesława Kozłowska DKK Stare Miasto

„Pomiędzy” Paweł Radziszewski

To powieść magiczna, tajemnicza, z mgłą unoszącą się nad miejscem rozgrywających się dramatów.

Historie bohaterów: Hrabiego, Marii, Sylwii, Jana, Mikołaja, Pawliny, Łukasza, Macieja, Konstantina, Poli, Jakuba, Romka, Hani, Michała, Ignacego, a nawet bezimiennej Stasiowej i malarza – złodzieja, niczym kawałki kry na wodzie, zderzają się ze sobą, by ostatecznie połączyć się, tworząc kawałek lądu na bagnie. Nie suchego, bo nasiąkniętego setkami niespełnionych pragnień, nadziei, złudzeń, fascynacji i miłości, ale też uprzedzeń, niezrozumienia, lęku, samotności, poczucia wykluczenia, chęci zemsty i okrucieństwa.

Różnorodność i koloryt postaci zachwyca, brutalność zaskakuje.

Las „zarośnięty kolczastymi chwastami tak, że tylko lisy mogły się w nim swobodnie poruszać” jest punktem odniesienia dla wszystkich wątków. Ścinane drzewa znaczą czasoprzestrzeń, a ich płonące karpy oświetlają twarze bohaterów na przestrzeni lat. Tylko nielicznym, wtajemniczonym udaje się nie wpaść do dziur po nich, wyrwanych z korzeniami. Woda wydobywająca się spod skorupy, zastygłej niczym strup na ranie, sączy się rowami melioracyjnymi kopanymi mozolnie i z uporem  przez mieszkańców wioski Zręby do stawu, będącego świadkiem wielu tragedii.

Podobnie grusza nad stawem i obraz cygańskiej Madonny, które są symbolami zmienności ludzkiej przychylności.

Tytułowe „pomiędzy” często przewija się na kartach książki w zaskakująco różnych odsłonach:

 „Pawlina nigdy nie będzie gadziem, ale nie jest już swoja. Jest pomiędzy, a z tym co pomiędzy, nigdy nic nie wiadomo.”

Dwuletni Romek „gdy siedział w domu, (matka) zwracała mu uwagę, żeby nie kręcił się pod nogami, a gdy bawił się sam nad stawem, narzekała, ze włóczy się nie wiadomo gdzie, wiec starał się być pomiędzy.”

Akordeon „wydawał dźwięki: smutne, wesołe lub takie pomiędzy, które Romek lubił najbardziej.”

Sen Romka o morzu, w którym „nie potrafił się wynurzyć ani opaść na dno, żeby spróbować się od niego odbić. Unosił się pomiędzy i bał się coraz bardziej.”

„Michał nienawidził to miejsce, ale po powrocie z seminarium chyba mu przeszło. Nie czuł się tu ani dobrze ani źle, tylko jakoś pomiędzy.”

Polecam tę powieść dojrzałym czytelnikom.

Anna Błaszkowska DKK Stare Miasto

"Pomiędzy" Paweł Radziszewski

- prosty, prostacki, wulgarny, dosadny język

- lakonicznie rzucane myśli jako życiowe mądrości np.:

 „Woda mąci w głowie, zwłaszcza tym, którzy czują trochę więcej i umieją słuchać opowieści bez słów, ogień zaś pozwala zapomnieć przynajmniej na chwilę”.

„Woda mąci w głowie, więc głowę trzeba mieć na powierzchni – pustą i lekką”.

„Potem zjawiały się obrazy czasami były też słowa, ale one tylko przeszkadzały. Używali ich jedynie ludzie. Większa część świata obchodziła się bez nich”.

„Wszystko rodzi się dzikie, a potem uczy się bać. Tak samo zwierząt, jak i ludzi”

„… jeżeli nie ma przyszłości, to przeszłość nie ma znaczenia i jest cos pomiędzy”

„.Kto ma szczęście w kartach, to nie ma w miłości”

„Najlepiej nie mieć żadnych oczekiwań i mieć wszystko w dupie”.

Magdalena Kubacka DKK Stare Miasto

Do udziału w inspirowanych skarpetkowymi przygodami warsztatach zaprosiliśmy jedną z klas drugich ze Szkoły Podstawowej w Starym Mieście.

Podczas spotkania autorka opowiedziała dzieciom o tym, co sprawiło, że zaczęła pisać, jak rodzą się pomysły na książki, czym karmić wyobraźnię, jakie mogą być skutki wyjścia na pocztę i wiele, wiele innych ciekawych rzeczy. Czytała fragmenty książek oraz wplatała różne historyjki ze swojego życia. Podkreślała, że inspiracje czerpie z otoczenia i stara się, aby każda opowieść zawierała ziarenko prawdy.

Justyna Bednarek okazała się bardzo otwartą na małych czytelników osobą, dzieci więc szybko "złapały" z nią kontakt, co sprzyjało nieskrępowanej rozmowie i zadawaniu dużej ilości pytań. I mimo że niektóre z nich powtarzały się, to pisarka cierpliwie i wyczerpująco odpowiadała na nie, zaspokajając dziecięcą ciekawość.

Najwięcej entuzjazmu wzbudziły warsztaty plastyczne. Uczniowie ze sporym zaangażowaniem tworzyli piękne pacynki ze skarpetek.

Spotkanie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

W czerwcu wszystkie szkoły z terenu gminy Stare Miasto wzięły udział w akcji, mającej na celu promowanie czytelnictwa. Na zdjęcie nr 3 - dzieci przedszkolnych oddano największą liczbę głosów, które to przyczyniły się do zwycięstwa. Każde dziecko z zerówki otrzymało nagrodę indywidualną książkę Joanny Papuzińskiej "Asiunia" , a bogaty zestaw książek przekazanych dla najmłodszych wzbogaci biblioteczkę przedszkolną.

Dziękujemy wszystkim przedszkolakom, uczniom oraz nauczycielom za zaangażowanie i ogromną kreatywność. Mamy nadzieje, że ta akcja to kolejny krok do budowania pasji do czytania.

Zrealizowano w ramach zadania „UZALEŻNIENI OD CZYTANIA” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

Jest już kolejna odsłona kampanii „Mała książka – wielki człowiek”. Każde dziecko w wieku przedszkolnym, które odwiedzi naszą Bibliotekę Główną lub filie w Liścu Wielkim i Modle Królewskiej, otrzyma nieodpłatnie Wyprawkę Czytelniczą oraz Kartę Małego Czytelnika. Za każdą wizytę w bibliotece, zakończoną wypożyczeniem minimum jednej książki z księgozbioru dziecięcego, przedszkolak otrzyma naklejkę, a po zebraniu dziesięciu zostanie uhonorowany imiennym dyplomem.

Co czeka na Małego Czytelnika w Wyprawce Czytelniczej?

„Krasnal w Krzywej Czapce” – autorska książka stworzona specjalnie na potrzeby kampanii przez znanego i cenionego pisarza Wojciecha Widłaka oraz znakomitą ilustratorkę Aleksandrę Krzanowską.

,,Książką połączeni, czyli Mały Czytelnik w bibliotece” – broszura dla rodziców przypominająca o nieocenionej roli książek w rozwoju dziecka i korzyściach wynikających z regularnego czytania i odwiedzania biblioteki.

Karta Małego Czytelnika – imienna karta, na której przedszkolak zbiera naklejki za wizyty w bibliotece.

Wyprawki Czytelnicze dla dzieci z Ukrainy:

Ze względu na ogromną liczbę ukraińskich dzieci, które przebywają obecnie w naszym kraju, Wyprawka Czytelnicza jest dostępna również w wersji polsko-ukraińskiej. Mamy nadzieję, że dla naszych gości będzie to nie tylko zaproszenie, żeby odwiedzić bibliotekę, ale też by zacząć regularnie korzystać z jej oferty.

Jak rodzic może przystąpić z dzieckiem do projektu?

1. Rodzicu, odwiedź z dzieckiem jedną z naszych bibliotek.
2. Poinformuj bibliotekarza, że chcecie przystąpić do projektu ,,Mała książka – wielki człowiek”.
3. Zapisz dziecko do biblioteki, wypożyczcie książkę i odbierzcie Wyprawkę Czytelniczą w prezencie! Znajdziecie w niej książkę ,,Krasnal w Krzywej Czapce”, broszurę ,,Książką połączeni, czyli Mały Czytelnik w bibliotece” oraz Kartę Małego Czytelnika, na której Twoje dziecko będzie zbierało naklejki – jedną za każdą wizytę zakończoną wypożyczeniem książki z księgozbioru dziecięcego.
4. Pozwól dziecku samodzielnie dokonać wyboru książki, nawet jeśli wydaje Ci się nietrafiony. Jeśli będzie to książka wybrana przez dziecko, to z pewnością chętniej po nią sięgnie po powrocie do domu.
5. Przeczytajcie wspólnie wypożyczoną książkę. Postaraj się poświęcić czas całkowicie na wspólne czytanie. Odłóż telefon, wyłącz radio / telewizor, usiądźcie wygodnie i przytulcie się do siebie. Spraw, by ten czas był wyjątkowy i tylko Wasz. Niech wspólne czytanie stanie się rytuałem, z którego oboje będziecie czerpać wielką przyjemność.
6. Oddajcie książkę do biblioteki w terminie i wypożyczcie kolejne. Pamiętaj o zabraniu Karty Małego Czytelnika i pozwól maluchowi przykleić na nią naklejkę. Po uzbieraniu 10 naklejek Twoje dziecko otrzyma imienny dyplom. To potwierdzenie nie tylko jego aktywności czytelniczej, ale także Waszych wspólnych przygód z książką.

Biblioteka to instytucja kultury, w której życie może włączyć się dziecko niezależnie od wieku. Regularne odwiedzanie biblioteki uczy dziecko samodzielności, pozwala podejmować pierwsze własne wybory, rozwija myślenie oraz kształtuje na całe życie nawyk czytania i pogłębiania wiedzy. Biblioteka to miejsce, gdzie rodzic wspólnie z dzieckiem może spędzić czas w sposób twórczy, a gdy już opuszczą jej mury, przeżyć nową, fantastyczną przygodę z wypożyczoną książką.

Gorąco zachęcamy do wzięcia udziału w akcji MAŁA KSIĄŻKA – WIELKI CZŁOWIEK

Kampania „Mała książka – wielki człowiek” to projekt realizowany przez Instytut Książki ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Na listopadowym spotkaniu klubowiczów DKK w Starym Mieście rozmawialiśmy o książce „Shuggie Bain”. Debiutancka powieść szkockiego autora Douglasa Stuarta, wyróżniona w roku 2020 Nagrodą Bookera bardzo nas poruszyła i pozostanie w naszej pamięci na długo.

Klubowicze stwierdzili, że autor stworzył niesamowitą opowieść o bezwarunkowej miłości chłopca do matki, która upada raz za razem, opowieść o życiu w oparach niepokonanego uzależnienia. A czytanie tej powieści trzeba sobie dawkować, bo bije z niej ogromny smutek i beznadzieja, które mogą przytłoczyć chyba każdego. Jednak warto przeczytać!

Cieszymy się, że dołączyli do nas nowi klubowicze pani Magdalena i pan Marcin, przez co dyskusja staje się jeszcze ciekawsza. Wszystkim uczestnikom spotkania dziękujemy za aktywny udział i zapraszamy na kolejne spotkanie 6 grudnia 2022r. na którym omawiać będziemy książkę „Pomiędzy” Pawła Radziszewskiego.

Dorota Wiatrowska

Recenzje o książce „Shuggie Bain” przygotowały klubowiczki Jadwiga Kuna oraz Wanda Majchrzak

Shuggie Bain   Douglasa Stuarta  - powieść nazwana najgłośniejszym debiutem  i  nominowana do wielu nagród.

Dla mnie ta pozycja okazała się bardzo trudna do „przyswojenia”, czyli  do pogodzenia tego co czytam z moim  poglądem  wypracowanym przez  własne spostrzeżenia i doświadczenia  z  problemem tzw. „  trudnych” środowisk.

Od pierwszej strony do samego końca to opowieść wstrząsająca, żeby nie powiedzieć to horror!!! Hugh nazywany przez bliskich Shuggie, to bardzo smutny chłopiec, a jego dzieciństwo  naznaczone jest ogromną samotnością i strachem. Strach to wszechogarniające i nieustępujące uczucie na każdym etapie jego życia. A sprawia to totalnie beznadziejna sytuacja rodzinna. Ma rodziców, rodzeństwo i dziadków, a jednak  środowisko w jakim przyszło mu się urodzić skazało go na niewyobrażalne cierpienie już od najmłodszych lat. Ta prymitywna mentalność, ten wulgarny język we wzajemnych kontaktach ludzi żyjących w tych rewirach biedy jest tak szokujący, że na początku czujemy duży, psychiczny dyskomfort. W miarę rozwijania się wątków niejako oswojeni jesteśmy z niekiedy prawie niezrozumiałym bełkotem.                                          

Przyczyną główną dramatu stał się mężczyzna, który nie potrafił być ani ojcem ani mężem, ani choćby krztynę człowiekiem odpowiedzialnym. Zostawia swoją drugą już rodzinę, co żonę Agnes, matkę Shuggiego wpędza w rozpacz i szybko uzależniający alkoholizm. Dla dobra synów, szczególnie Shuggiego podjęła próbę wyjścia ze zgubnego nałogu i prawie jej się to udało. Niestety, to znów inny mężczyzna z pozoru zakochany, beztrosko wymusza na niej sięgnięcie po drinka i dobra passa trwająca już rok, dla niej i  synów skończyła się bezpowrotnie. Już nie mogła wykrzesać z siebie dość siły by odbić się od dna. Nic już nie poruszało jej serca, nawet ukochany najmłodszy synek. Ani jej własny los a także dzieci stały się dla jej obojętne , jakby już nie istnieli, liczyła się tylko następna  dawka alkoholu nawet najpodlejszego. A w tym horrorze tylko najmłodszy synek Shuggie usilnie przez kilka ”chorych” lat zastępował jej opiekuna kiedy leżała nieprzytomna i towarzysza jedynego w chwilach trzeźwości. Trzeźwości smutnej, naznaczonej żalami, łzami i szamotaniem się między otumanieniem a rzeczywistością, to zbyt trudne zadanie  dla małego chłopca. Z determinacją przedziwną znosił te ciężkie chwile mocowania się ze skutkami pijaństwa i przyjęć dla obcych „wujków”  w złudnej matki nadziei, że jakiś mężczyzna pokocha ją, doceni jej atrakcyjność i stanie się partnerem. A mały Shuggie borykał się jeszcze w swoim środowisku z problemem bycia „normalnym” chłopcem, próbując zbudować nowy  wizerunek, takiego trochę twardziela, a nie wrażliwca ubranego w ciuszki wybrane przez mamę z jej ulubionych katalogów wysyłkowych.

W  miarę brnięcia w następne i następne rozdziały, nadzieja czytelnika na poprawę trudnych relacji zarówno w rodzinie, jak i z sąsiedztwem, a szczególnie na wygraną matki z niszczącym  nałogiem, niestety znika. Ich świat to świat rozczarowań, biedy i nie kończącego się smutku. Shuggie trwa przy swojej matce do samego końca i to on samotnie aż dwa dni czuwa przy jej zwłokach zanim przyjedzie brat z odległego miejsca pracy.

Całe środowisko przedstawione w tej historii jest tak bardzo smutne, tak żałosne życie  wiodące, że w trakcie czytania powstaje pytanie, czy ta przygnębiająca coraz bardziej historia działa się naprawdę, czy to możliwe żeby tak ginąć na oczach wszystkich, w tym najbliższych, a szczególnie męża, który OT, znalazł sobie kogoś innego i miłość się skończyła?  Wręcz z pełną świadomością zepchnął ją na samo dno, a była przecież matką też jego syna, na zupełną zagładę separując ją od rodziców, wywożąc i pozostawiając z dziećmi gdzieś na peryferiach  biedy i beznadziei.

Możliwe, że  w naszej rzeczywistości dzieją się podobne historie w rodzinach, ale mam ogromną nadzieję, że aż takiego horroru żadna kobieta nie przeżywała, a dzieci swoje dzieciństwo nie będą wspominać jako wiecznego strachu przed bliskimi i obcymi, oraz wiecznej biedy, wstydu, poniżenia  i głodu.

Wbrew moim obawom czy zdołam przebrnąć przez tyle stron tak ciężkiego tematu, dałam radę, choć trzeba przyznać, że bardzo trudno bez ogromnych emocji czytać o ludzkiej słabości i bólu życia. Historia Shuggiego ogromnie porusza, ale los jego matki i wielu innych jej podobnych  kobiet jeszcze bardziej. Trudy życia rodzinnego ponoszą prawie zawsze kobiety, zdradzone i już niechciane pozostają same z dziećmi, często nie dając sobie rady z psychiką oraz z trudem zabezpieczając byt materialny rodziny. Bardzo smutnym, ale pocieszającym jest, że dzieci z tych domów próbują zapomnieć i dla siebie zbudować inne życie będące jakąś „normalnością”.

Polecam tę szczególnie trudną książkę zwłaszcza tym osobom, którym się wydaje, że chwilowe niepowodzenie w szkole czy pracy, zbyt skromne środki do życia lub przeszkody w spełnieniu marzeń to WieeeelKI życiowy problem.

Jadwiga Kuna DKK Stare Miasto

„Shuggie Bain” Douglas  Stuart

„Shuggie Bain” to mocna, ciekawa i zmuszająca do refleksji powieść. Stuart pisze bez ogródek, bardzo obrazowym językiem. W książce opisuje prawdziwy dramat, jakich wiele obok nas. Nie zawsze to zauważamy. Warto przeczytać „Shuggie Bain”, gdyż czasem zderzenie się z tak trudną historią zmusza do zweryfikowania swoich poglądów. To bardzo bolesna i smutna historia, przypuszczam, że dla osób, które mają doświadczenia z alkoholikami w rodzinie miejscami może być ciężka w odbiorze, ale równocześnie jej klimat, sposób narracji, specyficzny język bohaterów (który został świetnie oddany przez tłumacza i do którego trzeba się przyzwyczaić) sprawiają, że jest to porywająca lektura. To co mnie najbardziej poruszyło podczas lektury, co sprawia że nadal do niej w myślach powracam, to nie opisy pijackich ekscesów Agnes, ale niepokojący i smutny obraz codziennie przegrywanej walki z nałogiem, to starania małego chłopca, żeby uratować kogoś, kto nie chce być uratowany. Shuggie jest przykładem głębokiej miłości i przywiązania dziecka do matki, Dodatkowo chłopiec był heteronienormatywny  i doznawał od otoczenia wielkiej nietolerancji. Shyggie Bain to powieść  głęboko psychologiczna na domiar wszystkiego osadzona w realiach  kryzysu, jaki w Glasgow  wywołały reformy Margaret  Teacher. Oby jak najmniej takich historii było udziałem nas, ludzi.

Wanda Majchrzak DKK Stare Miasto

Tak można krótko podsumować recital Magdy Umer, który odbył się 04.11.2022  w staromiejskiej bibliotece.  Ta wyjątkowa artystka  zabrała  widzów w niezwykłą, nostalgiczną podróż do swoich wspomnień, do przyjaciół którzy są i którzy już odeszli. Wszystko to było  okraszone pięknymi piosenkami Wojtka Młynarskiego, Agnieszki Osieckiej, Jeremiego Przybory. Pani Magda mówiła, że w prawdziwie dobrym utworze  powinna się spotkać epika, liryka i dramat. I te gatunki wczoraj przenikały się na scenie tworząc wyjątkowy spektakl. 

Wycierane ukradkiem łzy wzruszenia publiczności były potwierdzeniem, że ten piękny wieczór pozostanie na długo w ich pamięci.

Wydarzenie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego. 

Jacek Matusiak

Tematem przewodnim festiwalu była twórczość Olgierda Łukaszewicza i Małgorzaty Kożuchowskiej. To właśnie produkcje z ich udziałem prezentowane były w tych dniach w naszym kinie.

Jak zawsze ogromnym  zainteresowaniem cieszyło się spotkanie publiczności z gośćmi festiwalu.  Zarówno pani Małgorzata jak i pan Olgierd mają ogromny dorobek ról filmowych i teatralnych. Było więc o czym opowiadać. Jak się okazuje życie aktora nie zawsze usłane jest różami, a popularność danej roli niesie ryzyko zaszufladkowania.

Tradycją naszego festiwalu są występy wokalne reprezentantów studia My Voice. Tym razem na scenie znakomicie zaśpiewali Mikołaj Kurtas i Zuzanna Górecka. 

Tegoroczny festiwal był nie tylko świętem filmu ale i malarstwa. Stało się tak za sprawą Tomasza Olszewskiego, który w tym dniu otworzył wernisaż swoich prac. Kto jeszcze nie widział to serdecznie zapraszamy do biblioteki. Prace można oglądać do 19.11.2022. Zapewniamy, że warto!!

Festiwal to oczywiście spotkania z gwiazdami również w kinie. Nie może przy tym zabraknąć odsłonięcia ławeczki i rozmowy z publicznością o prezentowanych filmach. Nam szczególnie przypadła do gustu dyskusja z panem Łukaszewiczem o kultowej Seksmisji. Parafrazując jeden z najbardziej znanych tekstów z tego filmu można rzec:  Jasność, widzę jasność … dla kolejnych jesiennych spotkań z polskim kinem w Starym Mieście.

Wydarzenie dofinasowane było ze środków Powiatu Konińskiego.

 Jacek Matusiak

Mówi się, że młodzi ludzie nie garną się do bibliotek. Jednak wystarczy zaproponować im ofertę trafiającą w ich gusta.

Tak było w ostatnią sobotę 8.10.2022, kiedy to zorganizowaliśmy wydarzenie bez precedensu: koncert hip-hopowy w bibliotece. Zaprosiliśmy artystę, który w tej społeczności ma status legendy, czyli DonGURALesko. Jego koncerty to energetyczne show, a swoich tekstach opowiada o wielu problemach współczesnego świata. Jest muzykiem, który nie unika tematów trudnych jak choćby uchodźcy, Bliski Wschód czy wizja nowoczesnego patriotyzmu.

Wcześniej licznie zgromadzoną publikę rozgrzali młodzi i świetnie zapowiadający się muzycy Kruzzo i Mandel. Pokazali, że mają potencjał aby na stałe zagościć wśród największych gwiazd tej muzyki na rynku polskim.

Niezwykle pozytywny odbiór koncertu skłania nas do kontynuowania takich wydarzeń muzycznych w przyszłości.

Wydarzenie dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego. 

Jacek Matusiak

III turnus półkolonii letnich za nami.

W piłce nożnej jest takie powiedzenie: nie zmienia się zwycięskiego składu. My też wyznajemy tą zasadę tylko dostosowaną do półkolonii: nie zmienia się programu, który przynosi dzieciom mnóstwo radości.

Dlatego tak jak w poprzednich turnusach nasze kolonie wypełnione były przede wszystkim spotkaniami ze zwierzętami:

- lekcja o tym jak rozmawiać z psem czyli Frodo i Luna oraz ich opiekunowie z Rescpect  Dog

- konie małe i duże czyli gospodarstwo agroturystyczne „ W siodle”

- kino za rogiem w Starym Mieście czyli filmy o psach przy których kręciła się łezka w oku

- fauna Azji Południowo-Wschodniej czyli wspaniałe zwierzęta łódzkiego zoo

A żeby nie dać dzieciakom nawet chwili na nudę to jeszcze zorganizowaliśmy wypad do Muzeum Konin na grę terenową i do Ślesina na rejs statkiem  „Pawełek” po pięknym jeziorze oraz plażowanie.Krótko mówiąc kolejnych 30 naszych podopiecznych zabierze z półkolonii niezapomniane wrażenia.

Jacek Matusiak

29 lipca w staromiejskiej bibliotece zakończył się wyjątkowy turnus półkolonii. Wyjątkowy,  bo jego realizację sfinansowano ze środków  Fundacji PZU. Dzięki temu z oferty wypoczynku letniego mogły skorzystać bezpłatnie dzieci  w trudniejszej sytuacji finansowej. Organizatorzy w programie położyli nacisk na uwrażliwienie dzieci na potrzeby zwierząt. Dlatego ten czas wypełniony był spotkaniami z naszymi „braćmi mniejszymi”.

Na początek bibliotekę odwiedził przesympatyczny Portugalczyk, a właściwe portugalski  pies dowodny  Frodo wraz ze swoimi opiekunkami z  Respect Dog Ośrodek Terapii Behawioralnej i Zrozumienia Psa. Dzieci uczyły się jak komunikować się z psem, a Frodo z ochotą prezentował swoje wyszkolenie zarówno w zakresie komend jak i tropienia. Kolejny dzień to spotkanie z końmi w Gospodarstwie Agroturystycznym w Trójce. Dzieci dowiedziały się o ich zwyczajach, żywieniu i usposobieniu.  Oczywiście nie mogło zabraknąć przejażdżek zarówno wierzchem jaki i w bryczkach.  Kolejne dni upływały na wizytach w muzeum, na basenie, kinie. Ostatni punkt programu to wizyta w łódzkim zoo. W nowo otwartym Orientarium dzieci spotkały wspaniałych przedstawicieli fauny Azji Południowo-Wschodniej.  Niedźwiedzie, orangutany, hipopotamy, płaszczki, rekiny – wymieniać można by bez końca. Jednak największe wrażenie zrobiła kąpiel słoni indyjskich- którą dzięki specjalnej konstrukcji zbiornika można obserwować pod powierzchnią wody. Niestety podczas wizyty w zoo padło wiele informacji na temat okrucieństwa człowieka wobec zwierząt. Dlatego właśnie organizatorzy żywią  nadzieję, że 30 ich podopiecznych po półkoloniach wzbogaci się o niezapomniane przeżycia, ale i empatie  w stosunku do zwierząt. Warto dodać, że w  tych półkoloniach uczestniczyły dzieci zarówno z Polski jak i Ukrainy. To więc również kolejny krok na drodze do integracji i lepszego zrozumienia z naszymi sąsiadami. 

Jacek Matusiak

Pierwszy wakacyjny turnus półkolonii organizowany przez Bibliotekę i GKRPA za nami. Tegoroczny program zajęć miał uwrażliwić naszych podopiecznych na potrzeby zwierząt stąd ten tydzień był wypełniony spotkaniami właśnie z naszymi „braćmi mniejszymi”. Zaczęliśmy od poznania psiego ABC za sprawą wspaniałych instruktorek z Respect Dog Ośrodek Terapii Behawioralnej i Zrozumienia Psa oraz bohaterów spotkania czyli Frodo i Luny. Później przyszedł czas na konie. W gospodarstwie agroturystyczny „W siodle” dzieci zdobywały wiedzę o tych zwierzętach i empirycznie doświadczały czy lepiej jeździć wierzchem czy jednak w bryczce.

Upał dawał się we znaki więc ochłody szukaliśmy i na basenie i w naszym klimatyzowanym Kinie za Rogiem. W ostatnim dniu półkolonii wybraliśmy się do Azji Południowo-Wschodniej. No może nie dosłownie ,ale spotkaliśmy się z mieszkańcami tego rejonu świata. W Orientarium Łódzkiego Zoo widzieliśmy tyle wspaniałych zwierząt, że nie sposób wszystkie wymienić. Słonie, niedźwiedzie malajskie, orangutany, rekiny ale największe emocje wzbudził wyjątkowo rzadki gatunek nurka łódzkiego.

Jesteśmy przekonani, że półkolonie dostarczyły dzieciom niezapomnianych wrażeń i po raz kolejny pokazały, że w wakacje z naszą Biblioteką to wspaniała przygoda.

Jacek Matusiak

Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto zorganizowała w czerwcu dwie akcje czytelnicze pod hasłem „Zabierz książkę na wakacje”. Wydarzenia realizowane w przestrzeni Gminy Stare Miasto były okazją do promocji biblioteki poprzez obdarowywanie mieszkańców książkami. Z myślą o naszych Czytelnikach przygotowaliśmy ciekawe pozycje, a wśród nich kryminały, literaturę fantasy, literaturę kobiecą oraz literaturę dziecięcą… Dla każdego coś miłego, w sam raz na letni odpoczynek.

Znakiem rozpoznawczym akcji był rower z koszykiem wypełnionymi książkami. Akcja ,,Zabierz książkę na wakacje” była połączeniem biblioteki objazdowej z bookcrossingiem. Egzemplarze książek rozdano mieszkańcom gminy podczas imprez odbywających się w Liścu Wielkim i w Starym Mieście. Reakcja ludzi była bardzo zaskakująca. Zarówno dzieci jak i dorośli z wielką radością i zaskoczeniem przyjmowali książki, wybierali ulubionych autorów albo zdawali się na pomoc ze strony bibliotekarza. Akcja cieszyła się dużym zainteresowaniem. Mieszkańcy byli zainteresowani ideą bookcrossingu i prosili o organizowanie więcej akcji tego typu. Rozdano ponad 100 egzemplarzy książek. Każdy z uczestników średnio otrzymał 1-2 egzemplarze. Akcja była doskonałą okazją do promocji biblioteki i czytelnictwa wśród mieszkańców gminy Stare Miasto.

Zrealizowano w ramach zadania „UZALEŻNIENI OD CZYTANIA”  dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury  - państwowego funduszu celowego.

Dorota Wiatrowska

Tyle słońca w całym mieście  - po ten przebój Anny Jantar sięgnęły wokalistki  Studia MY Voice. Ta piosenka doskonale oddaje duch Wielkopolskiej Biesiady – było słonecznie, kolorowo i radośnie.

Imprezę organizowaną 26.06.2022 rozpoczęliśmy od Bitwy Regionów – ogólnopolskiego kulinarnego konkurs dla Kół Gospodyń Wiejskich. Głównym organizatorem tego wydarzenia jest Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa. W Starym Mieście rozegrano etap powiatowy tego konkursu, a w szranki stanęło aż 16 kół. Nie sposób opisać wszystkich frykasów, które oceniało jury. Kto był wtedy w Starym Mieście i próbował ten wie, że wszystkie były przepyszne. Zwyciężył barszcz na kwaśnicy z suszonymi owocami, suszonymi grzybami i szarymi kluskami autorstwa pań ze Sławska. Z kolei w  konkursie na najpiękniejsze stoisko najlepsze zdaniem jury było KGW Modła Królewska. Swoim talentem kulinarnym chwaliły  się również gospodynie z Ukrainy. Wspólnie z konińskim Bankiem Żywności zorganizowały nawet warsztaty robienia pielmieni - w których wzięło udział ponad 60 osób! Na Wielkopolskiej Biesiadzie wystawiali się również producenci żywności regionalnej i ekologicznej, którzy przyjechali do nas na zaproszenie KOWR-u. Swoją ofertę prezentowały również  KRUS, ARiMR. Partnerem wydarzenia był Pocztex- Kurier Poczty Polskiej. Dobra zabawę najmłodszych gościom zapewniały animatorki oraz dmuchańce, karuzele i trampoliny. Dla  starszych widzów  przygotowaliśmy wyjątkowy  program artystyczny. Mażoretki SIGMA, Zespół ludowy Uśmiech oraz wokalistki ze Studia MyVoice  udowodnili, że mamy wyjątkowo  zdolnych artystów w gminie Stare Miasto. Dużo emocji wzbudził również pokaz ratownictwa technicznego przygotowany przez konińską Straż Pożarną. Wielkopolską Biesiadę zakończyliśmy z przytupem – koncertami gwiazd sceny disco Folk Lady oraz Weekend, na których doskonale bawiły się tłumy ludzi.

Jacek Matusiak

Czas podsumować nasz konkurs czytelniczy Wyzwanie Czytanie.

Tak jak w poprzednim roku tak i w tym głosowanie wzbudziło ogromne zainteresowanie. Post dotyczący wyboru najlepszego zdjęcia z akcji czytanie – wyzwanie dotarł do 10 620 użytkowników Facebooka, a w głosowaniu udział wzięło blisko 600 z nich!

No więc mieliśmy co liczyć. Ale się udało i możemy ogłosić, że zwycięzcą jest zdjęcie nr 3 – 5-latki z przedszkola działającego przy Szkole Podstawowej w Liścu Wielkim.

Tym samym po wakacjach przyjedziemy do Was z prezentami – wybranymi przez Was i Waszą Panią książkami o wartości 500,00 zł do przedszkolnej biblioteczki. Dodatkowo każdy z Was otrzyma nagrody indywidualne.

Dziękujemy wszystkim przedszkolakom, uczniom oraz nauczycielom za zaangażowanie i ogromną kreatywność. Mamy nadzieje, że ta akcja to kolejny krok do budowania pasji do czytania.

Zrealizowano w ramach zadania „UZALEŻNIENI OD CZYTANIA” dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury - państwowego funduszu celowego.

W dniu 21.06.2022 Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto zorganizowała warsztaty artystyczne, które odbyły się w Przedszkolu Samorządowym w Starym Mieście. Do udziału w zajęciach zaproszono dzieci z dwóch grup przedszkolnych wraz z opiekunami i dziadkami. Warsztaty przeprowadziła Pani Dominika Czerniak-Chojnacka znana ilustratorka, plakacistka i autorka książeczek dla dzieci. Przedszkolaki zobaczyły ciekawą formę książki, która rozkładając się tworzy ilustrację idącej orkiestry dętej w mieście. Pani Dominika opowiedziała dzieciom, co przedstawiają ilustrację oraz pokazała prawdziwe instrumenty- puzon oraz trąbkę. Przedszkolaki z przyjemnością i wielkim zaciekawieniem oglądały instrumenty muzyczne a następnie uczestniczyły w zabawie ruchowej. Po dokładnym zapoznaniu się z książeczką i zabawie, dzieci miały za zadanie stworzyć swój własny instrument dęby oraz wymyślić nazwę. Zadanie wykonano za pomocą nietuzinkowych materiałów takich jak: butelki, otulina do rur, piszczałki i rożnego rodzaju kolorowe tasiemki. Na zakończenie spotkania dzieci z dumą przedstawiły fikuśnie stworzone instrumenty oraz zaprezentowały wydobywający się dźwięk. Pani Dominika w podziękowaniu od dzieci otrzymała ogromne brawa i miłe słowa zapewniające, że warsztaty bardzo się podobały. 

Zrealizowano w ramach zadania „UZALEŻNIENI OD CZYTANIA”  dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury  - państwowego funduszu celowego.

W czerwcu wszystkie szkoły z terenu gminy Stare Miasto już po raz drugi wzięły udział w organizowanym przez nas happeningu Wyzwanie Czytanie. Tą akcją promujemy czytelnictwo w prosty i radosny sposób, bez przymusu i podniosłych haseł.

Uczniowie i nauczyciele znów pokazali jak są kreatywni i jak wiele radości może przynieść czytanie. Oni już wykonali swoją robotę. Teraz czas na Was. Na naszym fanpejdżu Facebook ogłosiliśmy głosowanie aby to Państwo wskazali, które zdjęcie najlepiej oddaje duch tej akcji. Która szkoła / klasa powinna wygrać? Piszcie w komentarzach numer zdjęcia, które najlepiej oddaje duch tej akcji, które według Was po prostu jest najlepsze.

Na Wasze głosy czekamy do 23 czerwca!

Zwycięska klasa otrzyma od naszej Biblioteki wybrany przez siebie księgozbiór o wartości 500,00 zł, a uczniowie i nauczyciel indywidualne nagrody rzeczowe

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury  - państwowego funduszu celowego.

Na czerwcowym  spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki omawialiśmy książkę „Smażone zielone pomidory" Fannie Flagg. Autorka w gawędziarski sposób wprowadza w ten niesamowity, czasami nostalgiczny klimat miasteczka Whistle Stop. Mieszkała tam pełna miłości i pasji, ale także niestety pełna dramatów - rodzina Threadgoode, do której należały między innymi Ruth i Indgie - prowadzące kawiarnię z najlepszymi smażonymi zielonymi pomidorami. Ale to także opowieść o przebywającej w Domu Spokojnej Starości Ninny Threadgoode i więzi, jaka narodziła się między nią a około pięćdziesięcioletnią Evelyn Couch, bo w końcu to dzięki niej Evelin poznała historię tej niesamowitej rodziny. Pośród wspomnień, śmiechu i łez między dwiema kobietami rodzi się szczególna więź, a Evelyn nabiera odwagi, aby podjąć ważne życiowe decyzje.
Książka uznana została za besteller. Ale nie wszystkim klubowiczom naszego klubu przypadła do gustu i nie wszyscy ją przeczytali. Autorka zalewa nas wieloma nazwiskami, dużą ilością bohaterów, ciągłą zmianą czasu przez co źle się ją czytało. Z początku ciężko jest odnaleźć się w licznych skokach czasowych (było to bardzo męczące  i można się było pogubić), ale z czasem przyzwyczajamy się do nich i potem podchodzimy już do nich instynktownie.
Lokalny biuletyn w Whistle Stop jest ciekawym i zabawnym przerywnikiem, aczkolwiek czasami dawał poczucie, że ta książka jest bardzo chaotyczna. Powieść do połowy jest bardziej zwykłym opisywaniem codziennego życia mieszkańców Whistle Stop przez co jest nieco nużąca. Akcja zaczyna wciągać i robić się interesująca dopiero od drugiej połowy.
Mimo to książka porusza wiele ciekawych i ważnych społecznie tematów, jak rasizm, niepełnosprawność, przemoc domową, samotność czy kobiecą przyjaźń. Porusza tematy lekkie, zabawne ale też trudne i poruszające. Część kubowiczów, którym powieść się podobała, przeczyta również drugą część „Powrót do Whistle Stop”.

Recenzja:

Fannie Flagg "Smażone zielone pomidory"

„Smażone zielone  pomidory”  autorstwa Fannie Flagg, to klimatyczna opowieść  o mieszkańcach małego miasteczka w Alabanie pod nazwą Whistyle Stop,  na przestrzeni XX wieku. Autorka opowiada o losach mieszkańców amerykańskiej prowincji na tle zmian obyczajowych,  społecznych i cywilizacyjnych. Najszerzej ujęte zostały losy rodziny Threadgoode. Powieść została napisana z dużą dozą humoru. Bohaterami są osoby  o różnych kolejach losu, z różnych warstw  społecznych i ras. Nie są to osoby idealne, a tym samym to postacie różnorodne, barwne, a jednocześnie wspierające się wzajemnie, mimo wielu różnic. Łączą je bliskie, nieudawane relacje, pełne ludzkiej dobroci i miłości, ale także rasizmu i przemocy domowej.

Książka bardzo dobrze i  z  wieloma szczegółami odtwarza atmosferę życia małego miasteczka, które  pod koniec XX wieku powoli znika w formie, w jakiej kiedyś istniało. Wyludnia się z powodu zmian gospodarczych i przenoszenia się młodszych mieszkańców do większych ośrodków przemysłowych. Zamknięcie linii kolejowej, wymieranie starszych mieszkańców, to jedna z głównych przyczyn migracji. W tekście czuje się nostalgię za minionymi, choć niełatwymi i mało wygodnymi  czasami.  Zresztą to nie dziwi, gdyż główną narracją powieści stanowią wspomnienia staruszki Ninny Threadgoode, która odnalazła wdzięczną słuchaczkę swoich opowieści w Evelyn Couch. To także kolejna powieść o zmianach mentalnościowych ludzi białych w stosunku do mniejszości, w tym wypadku do czarnoskórych mieszkańców. Urocze i bardzo dowcipne są także przewijające się przez całą powieść komentarze Dot Weems, pracownicy poczty,  prowadzącej jednocześnie  tygodnik wychodzący  w Whistyle Stop. Powieść kojarzy mi się tematycznie z inną niedawno czytaną w ramach DKK książką,  pt. „Światło w środku nocy”,  o bibliotekach konnych w USA w latach  trzydziestych dwudziestego wieku. Czytając tego typu powieści można wyraźnie zaobserwować jak z  pokolenia na pokolenie dokonują się zmiany społeczne (w tym wypadku na przykładzie USA), czy na lepsze?  Niekoniecznie, gdy obserwuje się  obecną sytuację na świecie.  Mam wrażenie, że życie w małych społecznościach, a co za tym idzie bliskie osobiste relacje dają ludziom większe oparcie w innych, mocniejsze więzi i poczucie przynależności.

Słowem książka o tematyce  uniwersalnej i ponadczasowej.

Wanda Majchrzak

Za nami kolejne spotkania zrealizowane w ramach zadania „Uzależnieni od czytania”

6 czerwca 2022 r. w Bibliotece Publicznej w Starym Mieście odbyły się dwa spotkania z pisarką i ilustratorką Elizą Piotrowską, w których uczestniczyli uczniowie klas I-II szkół podstawowych ze Starego Miasta, Barczygłowa, Modły i Żychlina.

Spotkania z autorką od początku były pełne emocji. Eliza Piotrowska była wyraźnie wzruszona, że dzieci znają główną bohaterkę jej książek "ciocię Jadzię" i  jej bratanicę. W prawdziwy zachwyt wprawiła wszystkich szmaciana lalka podobizna Cioci Jadzi, która towarzyszy pisarce podczas spotkań autorskich. Autorka zdradziła tajemnicę, dotyczącą tego, że ciocia Jadzia i jej bratanica istnieją w rzeczywistości. Ciocią jest sama pisarka. Skąd pomysł na takie imię? Poza tym, że jest ono sympatyczne to pisarka wybrała sobie takie imię na bierzmowaniu. I co ciekawe od roku obchodzony jest również Dzień Cioci, który przypada 18 czerwca.

Twórczyni znanej serii o Cioci Jadzi w barwny sposób opowiedziała dzieciom historię swojego życia i pisarstwa. Przekazała również wiele ciekawostek ze swoich podróży po całym świecie. Urodziła się w Polsce, później mieszkała we Włoszech, a teraz w słonecznej Brazylii. Dzieci dowiedziały się, że pisarka zaczęła tworzyć już jako czteroletnia dziewczynka, a w rozwoju talentu pomogła jej znana poetka Danuta Wawiłow. Przekonały się o tym, jak wspaniale i z ogromnym poczuciem humoru p. Eliza pisze w swoich książkach  o świecie, który nas otacza. Małym czytelnikom dała dużo uśmiechu i pozytywnego nastawienia oraz prosiła, aby dzieci tę radość i optymizm przekazywały dalej. Uczniowie z zachwytem słuchali opowieści i obiecały, że na tym spotkaniu nie skończy się ich przygoda z biblioteką i książkami. Pytań do autorki nie brakowało, a na koniec chętni mogli porozmawiać chwilę z panią Elizą i zdobyć autograf w ulubionej książce pisarki.

Możliwość spotkania na żywo autora ulubionych książek to duże przeżycie dla czytelników, które zostaje z nimi na długo. Takie spotkanie to również wspaniała okazja do zachęcenia dzieci do sięgania po książki i rozwijania w nich pasji do czytania. Cieszy nas, jako organizatorów, że tak duża liczba dzieci w nim uczestniczyła.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego  pochodzących z Funduszu Promocji Kultury  - państwowego funduszu celowego.

Gorączka sobotniej nocy panowała niepodzielnie 4 czerwca w staromiejskiej Bibliotece. Mieszkańcy mogli być nieco zdezorientowani, kiedy widzieli przemieszczające  się grupy osób z latarkami i mapami usilnie czegoś poszukujące. Byli to uczestnicy Nocy w Bibliotece zorganizowanej przez Bibliotekę Publiczną Gminy Stare Miasto.

4  drużyny, rywalizacja,  presja czasu, łamigłówki i duuużo chodzenia po ulicach Starego Miasta. O scenariusz imprezy zadbał niezastąpiony w tej roli Krzysztof Petek. Na początek  spotkania uczestnicy wysłuchali jego opowieści o wyprawach w najdalsze zakątki świata i niezliczone przygody, które podczas nich przeżył. Później przeszli szybki kurs samoobrony i ufni we własne siły ruszyli mierzyć się z zagadkami Krzysztofa  Petka.  Łatwe one nie były. Trzeba było wykazać się wiedzą z różnych dziedzin, potrafić znaleźć odpowiedzi  w najmniej oczekiwanych miejscach, a nawet mieć talent do kalamburów. Kolejne wskazówki prowadzące do ukrytego skarbu rozsiane były po całym Starym Mieście. W końcu  po wielu godzinach zaciekłej walki jedna z drużyn mogła ogłosić swoje zwycięstwo – odnaleźli ów skarb ukryty w piecu opuszczonego stuletniego domu.

Ta impreza pierwszy raz organizowana była przez  Bibliotekę  dla osób dorosłych. Wszyscy jednak  bawili się tak doskonale jak dzieci. W jej realizacji wsparło bibliotekę kilka firm, które chętnie zaangażowały się w ten wyjątkowy event: MacDonald Stare Miasto, Beza Krówka Stare Miasto i Zoe Wellness & SPA Magdalena Mejer, Escape Room Next Level Konin.

Sukces pierwszej edycji utwierdził organizatorów przekonaniu, że taką Noc w Bibliotece trzeba wpisać na stałe do kalendarza imprez gminy Stare Miasto. 

Jacek Matusiak

Kolejny Rajd Rowerowy i Eksplozja Kolorów za nami. 28.05.2022 mimo bardzo niesprzyjającej aury ponad 160 cyklistów w przedziale wiekowym od rozbrykanego  przedszkolaka do szacownego emeryta spotkało się w Żychlinie aby wspólnie przejechać trasę naszego rajdu. Liczyła ona  21 kilometrów i wiodła malowniczymi drogami naszej gminy. Na mecie w Liścu Wielkim na przemoczonych i nieco zmarzniętych cyklistów czekały gorące kiełbaski, kaszanki i inne frykasy przygotowane przez przemiły personel szkoły podstawowej.  

Rajd nie mógłby się odbyć bez udziału druhów strażaków. Ich duże zaangażowanie dla bezpieczeństwa i działalności na rzecz społeczności lokalnej  docenił Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Koninie. Wicedyrektor tej instytucji Mariusz  Seńko wręczył strażakom z OSP Lisiec Wielki profesjonalny sprzęt  do ratownictwa medycznego. Później przyszedł czas na tradycyjne losowanie nagród wśród uczestników rajdu. Piękny rower, koszulki, bidony, kaski i mnóstwo innego asortymentu sportowego trafiły do szczęśliwców, których wylosowała nasza młoda asystentka  Zuzia. 

Ostatnia odsłona sobotniej imprezy to oczywiście Eksplozja Kolorów. Było jak zawsze  mnóstwo śmiechu i pozytywnych emocji kiedy uczestnicy obsypywali się proszkami Holi. Z ubrań kolorowe proszki zejdą szybko, ale w pamięci z pewnością pozostaną na długo.

Dziękujemy Urzędowi Gminy Stare Miasto, strażakom OSP z gminy Stare Miasto, Szkole Podstawowej w Liścu Wielkim, Zespołowi Szkół Ekonomiczno-usługowych w Żychlinie, oraz firmie Eurocash. Zaangażowanie tych wszystkich podmiotów pozwoliło zrealizować nam tą imprezę.

Cieszymy się, że byliście Państwo  z nami i już zapraszamy za rok.

Jacek Matusiak

W dniu 19.05.2022r. dzieci z Przedszkola w miejscowości Modła Królewska odwiedziły pobliską Bibliotekę Publiczną Gminy Stare Miasto Filia w Modle Królewskiej. Na początku odwiedzin dzieci zwiedziły bibliotekę tworząc pociąg, podziwiając liczbę i kolory książek na półkach. Pani bibliotekarka przedstawiła dzieciom, co należy zrobić, aby stać się czytelnikiem biblioteki oraz jak należy się w niej zachować. Pokazała także regały, gdzie znajdują się przeznaczone specjalnie dla nich książki. Przedszkolaki zobaczyły także jak wygląda karta czytelnika oraz poznały zasady wypożyczania książek. Opowiedziała również o projekcie ,,Mała Książka Wielki Człowiek”, zachęcając dzieci do zbierania naklejek na specjalną kartę. W trakcie pobytu w bibliotece, dzieci oglądały różne książki: w kształcie domku, rozkładaną 3D, czarno-białą i inne. Pani bibliotekarka chciała zachęcić do czytania książek i pokazać jak różnorodne i ciekawe książki znajdują się w bibliotece. Przedszkolakom bardzo spodobały się kolorowe i bogato ilustrowane książeczki, które z chęcią oglądały. Został przeczytany wierszyk Juliana Tuwima – Okulary oraz opowiadanie Kicia Kocia w Bibliotece- Anity Głowińskiej. Spotkanie odbywało się w miłej, pełnej uśmiechów i wrażeń atmosferze. Dzieci w wielkim zaciekawieniem zadawały mnóstwo pytań dotyczących oglądanych książeczek i biblioteki. Dla wielu przedszkolaków, była to pierwsza wizyta w takim miejscu. Na koniec przedszkolaki otrzymały słodki upominek a pani bibliotekarka obietnicę odwiedzin dzieci w bibliotece.

Sylwia Bocian

Niesprawdzona lub kłamliwa wiadomość powtarzana z ust do ust, najczęściej szkodząca czyjejś opini - tyle o plotce możemy dowiedzieć się ze słownika  PWN. Czym naprawdę jest plotka, jak ona działa, co może zrobić i na czym polega jej szkodliwość mogli dowiedzieć się uczniowie klasy IIIA ze Szkoły w Liścu Wielkim, uczestnicy czwartkowego spotkania literackiego realizowanego w ramach międzynarodowego programu Nasza Mała Biblioteka.

W świat nieuzasadnionych uprzedzeń i bezpodstawnego strachu przed nieznanym wprowadził nas królik Różanosek, bohater litewskiego opowiadania Kestutisa Kasparoviciusa  „Długaśna sąsiadka” w tłumaczeniu Małgorzaty Gierałtowskiej. Otóż Różanosek panicznie boi się węży pomimo, iż  nigdy ich nie spotkał i nie ma pojęcia jak one wyglądają. Wkrótce do jego kamienicy wprowadza się nowa sąsiadka, która budzi jego ogromną ciekawość. Ku zdziwieniu czytelnika na ostatnich kartach książki okazuje się ona ogromna anakondą. I to na tyle długaśną, że królik musi gonić ją po całym mieście po drodze przekonując się, że intrygująca sąsiadka jest zabawną i sympatyczną gadzinką a nie strasznym i budzącym lęk potworem.

W trakcie omawiania lektury poznaliśmy kilka ciekawostek o Litwie, m. in.,że jej mieszkańcy bardzo dbają o środowisko naturalne i obszary chronione stanowią aż 11,5% . Uczniowie w encyklopedii zwierząt samodzielnie poszukali informacji o anakondzie oraz manguście, która też występowała na kartach książki. Przekonaliśmy się, że plotka może wyrządzić dużo szkody i nie warto powielać niesprawdzonych informacji.

Ma zakończenie zająć zrobiliśmy z brystolu i kolorowych pasków własną długaśną sąsiadkę mierzącą całe 2metry i 18 centymetry (prawdopodobnie to jeszcze nie odkryty gatunek anakondy łąkowej  ponieważ spotkanie odbyło się na łące obok biblioteki i szkoły).

Agnieszka Adaszak

Rok 2022 został ustanowiony przez Sejm Rokiem Marii Konopnickiej. Pisarka została uznana za jedną z najwybitniejszych postaci w historii polskiej literatury. To ceniona poetka i pisarka książek dziecięcych, a także autorka słów do popularnych pieśni i piosenek. Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto aby upamiętnić pisarkę zorganizowała w maju 6 warsztatów „Poznaję mój kraj z twórczością Marii Konopnickiej” promujących jej utwory wśród młodego pokolenia. W zajęciach udział wzięli uczniowie klas trzecich z terenu gminy Stare Miasto. Celem warsztatów było przybliżenie postaci autorki i różnorodnych kontekstów jej życia i twórczości. Uczniowie podczas zajęć dowiedzieli się wielu ciekawych informacji o Marii Konopnickiej, wysłuchali kilku wierszy autorki oraz mieli możliwość podzielenia się swoimi odczuciami na ich temat. Przez swoje działania pokazaliśmy, że tematy, które podejmowała w swej twórczości literackiej i poetyckiej są ważne, aktualne i ciągle żywe.

Warsztaty odbyły się w szkołach podstawowych oraz w Bibliotece Głównej i filii w Liścu Wielkim.

Zrealizowano w ramach zadania „UZALEŻNIENI OD CZYTANIA”  dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury  - państwowego funduszu celowego.

18 maja  Filię biblioteczną w Liścu Wielkim odwiedziła grupa Gumisiów z pobliskiego przedszkola. Tego dnia obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Muzeów dlatego też postanowiliśmy w przystępny sposób zapoznać naszym małych gości z instytucjami muzealnymi. Dzięki książce Adama Święcickiego „Kacper w muzeum” nie było to wcale trudne zadanie. W trakcie czytania opowiadania dzieci świetnie się bawiły. Najpierw jednak musiały znaleźć mapę ukrytą w bibliotece. Dzięki niej mogły rozpocząć przygodę z Kacperkiem- bohaterem książki. Razem przemieszczali się od jednego zaznaczonego miejsca na mapie do drugiego. Tak dzieci po kolei poznawały różne muzea: sztuki, lotnictwa, techniki, morskie.  Jednak największe wrażenie zrobiło na wszystkich muzeum paleontologii. To dam „spędziliśmy” najwięcej czasu.  Również postanowiliśmy sprawdzić jak ciężka jest praca archeologa odkrywającego w ziemi różne artefakty. W bibliotece nie mamy piasku więc dzieci same go zrobiły za pomocą skrobi ziemniaczanej, pianki do golenia oraz płynu do naczyń. Gumisie zostały podzielone na dwa zespoły i rozpoczęła się rywalizacja, która grupa pierwsza wykopie wszystkie skarby ukryte w piankowym piasku. Chłopcy okazali się o włos szybsi od dziewczynek. Po wspólnym sprzątaniu przyszedł czas na relaks i oglądanie książek z tematyki paleontologicznej.Hitem okazała sie ta z okularami 3D po których założeniu dinozaury dosłownie wyskakiwały z kart książki.

Dziękujemy za odwiedziny i piękne prezenty z okazji Dnia Bibliotekarza. Zapraszamy ponownie :)

Agnieszka Adaszak

W dniach 16 i 17 maja gościem naszej biblioteki była Agnieszka Frączek – pisarka, językoznawca, tłumaczka, autorka kilkudziesięciu książek dla dzieci. Pani Agnieszka wprowadziła uczestników spotkania w niesamowity świat książki. Opowiedziała jaka długa droga wiedzie od momentu jej napisania do czytelnika. W książkach dla dzieci popularyzuje wiedzę o współczesnej polszczyźnie. Zachęca do zabawy wyrazami i poznawania nowego słownictwa. Wielką frajdę sprawia jej zabawa językiem, odkrywanie słów zapomnianych, wyjaśnianie ich znaczenia. Autorka przyznała, że pisząc teksty dla dzieci zawsze myśli o tym, jak je rozbawić, nauczyć prawidłowej wymowy i pisowni a zarazem zachęcić do czytania. Z pasją i z wielkim poczuciem humoru czytała fragmenty swoich książek i chętnie odpowiadała na liczne pytania. Na zakończenie spotkań dzieci ustawiły się w kolejce, aby otrzymać autograf i dedykację w zakupionej na spotkaniu książce.

Spotkania autorskie odbyły się w Bibliotece Głównej oraz filii w Liścu Wielkim. Uczestniczyli w nich uczniowie klas III ze Starego Miasta oraz Liśca Wielkiego.

Zrealizowano w ramach zadania „UZALEŻNIENI OD CZYTANIA”  dofinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Funduszu Promocji Kultury  - państwowego funduszu celowego.

Staromiejski Dyskusyjny Klub Książki działający w Bibliotece Publicznej może poszczycić się kolejnym sukcesem. W „Konkursie na recenzję miesiąca” organizowanym przez Instytut Książki zwyciężyła członkini naszego Klubu pani Wiesława Kozłowska za recenzję książki „Życie Sus” Jonasa T. Bengtssona https://instytutksiazki.pl/aktualnosci,2,wyniki-konkursu-na-recenzje-dkk-za-pierwszy-kwartal-2022-roku,7517.html

Jest to już drugie zwycięstwo pani Wiesławy Kozłowskiej w tym konkursie. Wcześniej została nagrodzona za recenzję książki „Dżosef” Jakuba Małeckiego.

Na majowym spotkaniu naszego Klubu przyznaną nagrodę książkową z Instytutu Książki wręczył laureatce dyrektor Biblioteki Jacek Matusiak.

Pani Wiesławie serdecznie gratulujemy i życzymy dalszych sukcesów! 

Recenzję można przeczytać  na stronie https://www.wbp.poznan.pl/strefa-bibliotekarza/dkk/recenzje-i-cytaty/zycie-sus-jonas-t.-bengtsson/#%C5%BBycie%20Sus%20%E2%80%93%20Jonas%20T.%20Bengtsson

Podczas spotkania klubowicze podzieli się również wrażeniami po przeczytaniu książki „Zdarzyło się w Watykanie. Nieznane historie zza Spiżowej Bramy” Magdaleny Wolińskiej-Riedi. Autorka – znana polska dziennikarka, producentka, tłumaczka i lingwistka opisuje najmniejsze państwo świata – Watykan, w którym spędziła szesnaście lat swego życia. W książce poznajemy dziesięciu świeckich pracowników i mieszkańców Watykanu, którzy opowiadają o swojej pracy i życiu w tym szczególnym miejscu. Dzielą się niezwykłymi historiami, a także swoimi osobistymi spotkaniami z Janem Pawłem II. Ze wzruszeniem mówią o emocjach jakie im wtedy towarzyszyły. Rozmowy przeplatane są osobistymi wspomnieniami autorki co nie do końca klubowiczom się podobało, ale książka jest bardzo ciekawa i przyjemnie się czyta.

 A na następnym spotkaniu 7 czerwca omawiać będziemy „Smażone zielone pomidory” Fannie Flagg.

9 maja dzieci z Przedszkola przy Szkole Podstawowej im. Miry Stanisławskiej Meysztowicz w Żdżarach  aby uczcić Dzień Bibliotekarza i Biblioteki udały się na wycieczkę do Biblioteki Publicznej w Starym Mieście. Przedszkolaki z wielką radością gościły w magicznym dla nich miejscu. Podczas wizyty dzieci miały możliwość przejść między regałami w wypożyczalni i zapoznania się z biblioteką. Dowiedziały się w jaki sposób można zostać czytelnikiem, jak należy zachowywać się w bibliotece. Poznały zasady poszanowania książek oraz zostały zaproszone do uczestnictwa w projekcie Mała Książka Wielki Człowiek. Przedszkolaki z dużym zainteresowaniem przeglądały książeczki, oczywiście największe emocje wzbudzał różnorodny i kolorowy księgozbiór dla dzieci.Spotkanie w bibliotece nie mogło się odbyć bez głośnego czytania. Dzieci z ciekawością wysłuchały wiersza „Skarga książki” Jana Huszcza oraz opowiadania „Kicia Kocia w bibliotece”. Na zakończenie wizyty otrzymały słodką niespodziankę. Każdy przedszkolak wyszedł z biblioteki z uśmiechem na twarzy oraz z obietnicą, że do nas wróci.

Wszystkie maluszki które jeszcze nie są czytelnikami serdecznie zachęcamy do odwiedzenia biblioteki z rodzicami. Pamiętajmy, że nawyk czytania należy kształtować w dzieciach od najmłodszych lat, a biblioteka może być w tym procesie nieodłącznym elementem.

Przedszkolaki wraz z nauczycielami miło zaskoczyli pracowników biblioteki poprzez wręcznie pięknego obrazka, podziękowań i slodkiego upominka.

Dzieci i Seniorzy w Bibliotece w Modle Królewskiej

Maj jest miesiącem obfitującym w podniosłe i patriotyczne uroczystości. Zarówno Dzień flagi - 2 Maja oraz - 3 Maja święto Konstytucji, to ważne i zasługujące na upamiętnienie daty. W dniu 28.04.2022 uczniowie klasy IV - Szkoły Podstawowej w Modle Królewskiej wraz z seniorami z Klubu Seniora spotkali się aby celebrować wspólnie nadchodzące święta.  Biblioteka gościła 6 dzieci wraz z nauczycielką języka polskiego Panią Jolantą Fierek. Swoją obecnością zaszczyciła nas również Pani Dyrektor Szkoły Podstawowej w Modle Królewskiej Pani Agata Janik oraz 5 seniorów na czele z Przewodniczącą Klubu Seniorów Panią Jadwigą Janiak. Podczas uroczystości odczytane zostały wiersze: Rota Marii Konopnickiej oraz Ptaszki w klatce Ignacego Krasickiego. Z zaangażowaniem zarówno seniorzy jak i dzieci odśpiewali pieśni – Witaj Majowa Jutrzenko oraz Rotę. Śpiew był wykonywany przy akompaniamencie skrzypiec w wykonaniu Pani Jadwigi Janiak. Na zakończenie obchodów zorganizowany był również konkurs, polegający na skojarzeniu słów z naszą Ojczyzną. Wszystkie dzieci wykazały się dużym zaangażowaniem, wręczone zostały nagrody a na ręce Pani Dyrektor przekazany został słownik języka Polskiego jako dar dla szkoły. Uroczystość zakończyła się poczęstunkiem i dyskusją.

Sylwia Bocian

W roku szkolnym 2021/2022  Biblioteka Publiczna Gminy Stare Miasto im. prof. Joanny Papuzińskiej Filia Lisiec Wielki bierze udział w międzynarodowym projekcie „Nasza Mała Biblioteka”. Jest to autorski projekt edukacyjny słoweńskiego wydawnictwa KUD Sodobnost International, którego partnerem w Polsce jest Wydawnictwo Ezop. Projekt przeznaczony jest dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym 6-9 lat z Polski, Słowenii, Estonii i Litwy i opiera się na współpracy z bibliotekarzami, nauczycielami oraz rodzicami. Jest to już jego trzecia edycja.

Najważniejszym celem  projektu jest wzbudzenie zainteresowania dzieci czytaniem książek. Tytułowa „mała biblioteka” to starannie wybrane pod względem literackim i ilustracyjnym książki, które mają zapoczątkować biblioteczkę młodego czytelnika. Zadaniem „Naszej Małej Biblioteki” jest również pokazanie, że czytanie to wspaniała przygoda, która z nudą ma niewiele wspólnego. Razem z książkami każdy uczestnik otrzyma „Łamigłówki Literackie”, które w sposób ciekawy i niebanalny (rebusy, krzyżówki, ćwiczenia językowe i manualne) przybliżą dzieciom fabułę książek oraz pomogą zaprzyjaźnić się z ich bohaterami. Ponadto przystępnie i atrakcyjnie przedstawią kulturę krajów biorących udział w projekcie.

Do współpracy przy jego realizacji nasza Biblioteka zaprosiła klasę trzecią ze szkoły w Liscu Wielki wraz z wychowawczynią, Panią Dorotą Kwiecińską.

Projekt współfinansowany w ramach programu Unii Europejskiej „Kreatywna Europa”

Agnieszka Adaszak

Jędrzej Pasierski (ur. 1984) – prawnik, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Autor thrillera „W imię natury” oraz cyklu powieści kryminalnych o Ninie Warwiłow: „Dom bez klamek”, „Roztopy”, „Czerwony świt” i „Kłamczuch”. Laureat drugiego wyróżnienia w konkursie Czarny Kapelusz organizowanym przez Poznański Festiwal Kryminału „Granda” za kreację postaci komisarz Niny Warwiłow. Za książkę Roztopy został uhonorowany Nagrodą Wielkiego Kalibru za najlepszą powieść kryminalną 2019 roku, za „Czerwony świt” otrzymał nominację do Nagrody Złotego Pocisku, a za „Kłamczucha” – wyróżnienie w konkursie o Grand Prix Festiwalu Kryminalna Warszawa.

„Kłamczuch” to kryminał, który wciąga od pierwszej kartki. Akcja powieści rozgrywa się w Pyrowach, małej wsi w Beskidzie Niskim. Komisarz Nina Warwiłow przyjeżdża tu na wakacje wraz z córką Milą. Policjantka w końcu ma szansę na zasłużony odpoczynek w sielankowej wsi. Jednak spokojne wczasy zostają przerwane przez tajemnicze morderstwo jednego z mieszkańców okolicy… Jakie mroczne tajemnice skrywa Pyrowa? Kto zabił?

Klubowiczki stwierdziły, że książkę bardzo dobrze się czytało, jest ciekawy wątek kryminalny i  historyczny, niezwykłe opisy przyrody, dużo tajemnic i niedomówień. Polecamy!

Kolejne spotkanie DKK zaplanowano na 10 maja o godz. 16.30. Tematem dyskusji będzie książka „Zdarzyło się w Watykanie” Magdaleny Wolińskiej-Riedi.

Recenzja powieści „Kłamczuch” Jędrzeja Pasierskiego

Gdy wzięłam do ręki powieść uznanego autora powieści kryminalnych, zastanawiałam się, czy chcę przeczytać kryminał. Z tego typu literaturą kłopot polega na tym, że między czytelnikiem a pisarzem zawiązuje się niepisana umowa – ja będę oszukiwać, a ty dasz się oszukać, żeby zmagać się z jakąś zagadką, z intrygującą niejasnością. Co zaproponował twórca postaci pani komisarz Niny Warwiłow? Okazuje się, że już trzy powieści o warszawskiej komisarce  funkcjonują w świadomości miłośników kryminałów. Ja dopiero za sprawą Dyskusyjnego Klubu Książki po raz pierwszy spotykam się z tą panią na kartach powieści „Kłamczuch”. Sam tytuł sugeruje, że w centrum uwagi czytelnika pozostanie mężczyzna z okładki. Okazało się jednak, że Barnaś był tylko katalizatorem wydarzeń, zabiegiem służącym stworzeniu atmosfery niepokoju, aury tajemnicy, rozsadnikiem dla czytelniczej wyobraźni. Co w rzeczywistości wydarzyło się w Pyrowej  –  we wsi położonej malowniczo w Beskidzie Niskim? Ktoś zamordował Barnasia, a mieszkańcy wsi podejrzewają, ze zabójca chciał uciszyć samotnie mieszkającego plotkarza. Natomiast pani komisarz Nina Warwiłow zamiast spokojnie wypoczywać na urlopie i cieszyć się obecnością córeczki, angażuje się w poszukiwaniu mordercy. Co robi policja?  Nadkomisarz Michał Karpiuk – naczelnik wydziału kryminalnego gorlickiej policji – i jego współpracownica jakoś się na to zgadzają i ślamazarnie prowadzą dochodzenie. Natomiast pracoholiczka – letniczka mocno angażuje się w odkrycie tajemniczego sprawcy.  Idzie śladem różnych tropów, poznaje mieszkańców letniskowej miejscowości i ich grzeszki z teraźniejszości i z przeszłości. Dla mnie jako czytelniczki jest to punkt wyjścia nad wyraz interesujący, bo pisarz wymyśla różne prawdopodobne tropy, które mogłyby pomóc odkryć zabójcę.  Najnowsza historia Łemków z podtekstem zemsty, spokojny ośrodek Huculandia z końmi huculskimi jako miejsce odwiedzane przez różne podejrzane osoby, odkrycie, że miejscowa rodzina Lisowskich wymordowana została przez nieznanego sprawcę, odnalezienie ich ciał przez tropiciela policyjnego, szalona młoda alkoholiczka – spadkobierczyni majątku zamordowanego Barnasia, zawieruszenie się Mili – córeczki pani komisarz, która z przerażeniem odkrywa, że być może jest to porwanie, sympatyczna Justyna jako ewentualna podejrzana, tajemnica rodziny nadkomisarza…. Wiele wątków i dwa śledztwa zamiast jednego! Dwa czasowe plany wydarzeń: z lat 90. XX wieku i wakacyjna teraźniejszość powieściowa.  Pisarz zatem sprytnie zagmatwał wydarzenia. Czytelnicy mogą więc prowadzić swoje śledztwo.  Rozwiązanie zagadki kryminalnej zaskakuje. Czytelnik może powiedzieć: „No, panie Pasierski, ale Pan potrafi zaintrygować i zaskoczyć!”.  Oprócz podziwu dla pisarza czuję też rozczarowanie. Chodzi o prawdopodobieństwo psychologiczne. Uwierzyłam, że gwałtowny syn zabija rodziców i brata, ale nie mogę zaakceptować, że tenże gwałtownik wraca po latach do rodzinnej wsi jako nad wyraz spokojny robotnik zakochany we wdowie, której nieżyjący już mąż kiedyś wdał się w bójkę z młodym Lisowskim. Nie uwierzyłam też, że spokojna emerytowana nauczycielka, oczekująca wsparcia trzydziestoletniej córki, zabija pod wpływem impulsu i sprzyjającego momentu. Słaba emerytka podrzyna gardło Barnasiowi!  Nie jestem przekonana do takiej konstrukcji. Chociaż muszę dodać, że pisarz zadbał, aby jego postacie miały własną biografię, choć niezbyt bogaty świat przeżyć wewnętrznych.  Słowem podziwiam wielorakość zdarzeń fikcyjnych, dzięki którym pisarz mamił mnie i wciągał do kontynuowania lektury. Wywiązał się zatem z niepisanej umowy perfekcyjnie. Spróbuję poznać Ninę Warwiłow od pierwszej powieści, by przekonać się, dlaczego mężczyzna wybrał za bohaterkę swoich powieści – kobietę. Mam nadzieję, że znajdę klucz do tego oszustwa.

Wiesława Kozłowska

CYTATY  warte uwagi i zastanowienia z Jędrzeja Pasierskiego „Kłamczuch” wybrane przez klubowiczkę Jagodę Kunę:

„ Kłamcy.

Z różnych przyczyn opowiadali nieprawdziwe historie, które niszczyły małżeństwa, kariery, czasem i życia. Oszczerstwa powodujące utratę pracy, przyjaźni, związków.

Kłamcy.

Tylko w niewielkim stopniu ponosili odpowiedzialność  za krzywdy, które wyrządzili. To mordercy w białych rękawiczkach. Zawodowy bandzior był mniejszą gnidą niż wąż, który obmawiał drugiego człowieka.(str.24/25)

Cytat  odnosi się do atmosfery wszechobecnego kłamstwa wyczuwalnej wśród mieszkańców Pyrowa, wsi w Beskidzie Niskim, gdzie komisarz Nina Warwiłow chce wraz z córką spędzić spokojnie długo oczekiwany i ogromnie jej potrzebny urlop.

Oraz

Hasło  „układy republikańskie.”

Nikt w Polsce o tym nie wie, a powinni tego uczyć. Zostały zawarte w czasie wojny między komunistycznym rządem a republikami ZSRR. W  efekcie na Ukrainę wysiedlono mniejszość ukraińską, obiecując im ekwiwalent pieniężny i ziemię. Przesiedlenia nie do końca się powiodły, stąd potem akcja „Wisła”. Ale to zupełnie inna historia „…. „ Przed akcją były przesiedlenia jeszcze bardziej brutalne i mniej skuteczne. „Łącznie z Polski przesiedlono  pięćset  tysięcy osób. Ci, którzy wracali, wykazali się pewnym sprytem, nielegalnie przekraczali z powrotem granicę…” Powracali ludziska. Wszystkim się to nie udało.”  Wracali  „w konsekwencji tych samych układów. W drugą stronę ludność polskiego pochodzenia przyjeżdżała z Ukrainy, Białorusi i Litwy. Było ich jeszcze więcej niż wysiedlonych z Polski „.… „ Jedna wielka, przymusowa wędrówka ludów  w bloku wschodnim."

Cytat  daje czytelnikowi obraz znacznej części społeczności Pyrowa i okolic, co okazuje się ma ogromne znaczenie w całej historii kryminalnych zdarzeń mających swój początek ponad dwadzieścia lat wcześniej.

Ostatnio w murach naszej Filii w Liscu Wielkim gościliśmy przedszkolaki z pobliskiego przedszkola. Dzieci z grupy Smerfy dowiedziały się co to są eksperymenty oraz poznały znanych wynalazców i ich dzieła.  Mogły przekonać się, czy mają one wpływ na nasze życie i po co te wynalazki są nam w ogóle potrzebne.

Omówiliśmy wynalazki pierwszych ludzi: skąd wziął się ogień, dlaczego koło jest okrągłe, jak ludzie pozyskali ubrania, papier. Dzieci dowiedziały się, że przez długi okres czasu ludzie musieli wykonywać wiele prac przy pomocy własnych rąk, pomocy zwierząt, wiatru lub wody. Wszystko się zmieniło wraz z rozwojem techniki w różnych dziedzinach. Większości wynalazkom towarzyszyły eksperymenty oraz zwykły przypadek.

Na zakończenie zajęć dzieci zrobiły głosowanie na wynalazek bez którego nie wyobrażają sobie życia. Padały różne wypowiedzi ale najczęściej wymieniana była elektronika.

Agnieszka Adaszak

Po dłuższej przerwie w  Filii w Liścu Wielkim ruszył Dyskusyjny Klub Książki dla młodzieży. W marcu omawialiśmy książkę Myriam Sayalero „Baśnie, których nie czytano dziewczynkom”.

Jest to to zbiór piętnastu gawęd ludowych z całego świata, których pierwowzór  możemy znaleźć u Braci Grimm, Aleksandra Afanasjeww czy choćby w „Baśniach tysiąca i jednej nocy”. Czerpią one z tradycji kultur całego świata: Azji, Arabii, Afryki, Europy i Indii. Pomimo, że są przesiąknięte tak odmiennymi kulturami, łączy je charakter głównej bohaterki - zawsze jest to kobieta. W większości znanych bajkach główną rolę grają zazwyczaj mężczyźni: są oni mądrzy, odważni i ratują bezradne księżniczki. Tutaj nie znajdziemy tego. Kobiety (zarówno młode, jak i dorosłe) przedstawione są jako silne i  inteligentne osobowości, które zawsze znajdują sposób na uratowanie mężczyzn przed uciskiem iniebezpieczeństwem. Samodzielnie podążają do wyznaczonego sobie celu i podejmują właściwe decyzje. Uderzające w tych historiach jest to, że ich feministyczne podteksty są do dziś aktualne. W jednej baśni pada pytanie: Czego tak naprawdę pragną kobiety? Jest też odpowiedź: Kobiety chcą wolności w podejmowaniu decyzji. Nasze młode klubowiczki zauważyły, że niestety od dnia zadania tego pytania minęło już osiem wieków, ponad 800 lat, a my kobiety nadal pragniemy tego samego: równouprawnienia. Nie parytetów, jakichś sztucznych tworów prawnych ale sprawiedliwości.

Na następne spotkanie MDKK w Liscu Wielkim zapraszamy jeszcze w kwietniu. Omawiać będziemy książkę Siri Pettersen „Bańka”.

Agnieszka Adaszak

10.04.2022 w kulturalnym kalendarzu gminy Stare Miasto pojawiło  się nowe wydarzenie – Wielkanocne Wariacje.  Zaczęło się od warsztatów rękodzieła, w  których uczestniczyło ponad 60 osób. Pod okiem instruktorów ze Stowarzyszenia Polskich Plecionkarzy oraz Muzeum Rzemiosła Artystycznego powstawały koszyki wiklinowe i piękne witrażyki.

Później przyszedł czas na występy artystyczne. Zaprosiliśmy wokalistów ze Studia My Voice  i jak zawsze dali wspaniały koncert. Lenka Kwiryng, Lenka Cebulska, Dorotka Bartosik, Hania Wilińska , Anastazja Susłyk, Nadia Fleśman, Zuzanna Wojtysiak,  Maja Szymczak,  Natalia Orkowska  - udowodniły że maja ogromny talent.

Z kolei o kulinarną oprawę naszego spotkania zadbało KGW w Starym Mieście nad Pową. Stół uginał się od bab, jaj faszerowanych, żuru wielkanocnego  i innych przysmaków. Dzisiejsze spotkanie było również okazją do nabycia unikatowych produktów lokalnych. Wiklinowe kosze, zabawki, stroiki, zające, serwety i dziesiątki innych ozdób. Powidłami , sokami, marmoladami czyli tym co ma najlepsze chwalił się z kolei Owocowy Raj Nad Zalewem. Dużym zainteresowaniem cieszyła się również wystawa akwareli, pasteli i malarstwa sztalugowego  Stanisławy Jasiczek.

Dziękujemy, że byliście Państwo z nami. Do zobaczenia na kolejnych Wielkanocnych Wariacjach już za rok.

Są takie działania  w naszej pracy, które przynoszą szczególną satysfakcje. Koncert  Alicji Majewskiej z pewnością do takich należy zaliczyć.

6 marca na recital tej gwiazdy  przybyło do Starego Miasta blisko 500 widzów. Byli oni uczestnikami wyjątkowej uczty muzycznej. Usłyszeliśmy zarówno nieśmiertelne przeboje  Jeszcze się tam żagiel bieli, Odkryjemy miłość nieznaną, Być kobietą, jak i najnowsze z płyty Żyć się chce. Niezapomniane teksty Wojciecha Młynarskiego , Andrzeja Sikorowskiego, Artura Andrusa do wyjątkowych, sentymentalnych kompozycji Włodzimierza Korcza w akompaniamencie Warsaw String Quartet.

Artystce na scenie towarzyszył właśnie Włodzimierz Korcz. Wspólnie dzielili się z publicznością  anegdotami z ich bogatego życia zawodowego. Dzięki temu całe widowisko utrzymane było w lekkiej, zabawnej atmosferze.

Tradycją organizowanych przez nas marcowych koncertów są występy wokalistów ze współpracującego z nami Studia My Voice. Tym razem zaśpiewały Zuzanna Juszczak, Aleksandra Łoś,  Monika Kukawka i udowodniły,  że mają ogromny talent wokalny.  Sama  Alicja Majewska wróżyła im potem ze sceny wielką karierę.

Podczas koncertu zbieraliśmy pieniądze na rzecz obywateli Ukrainy. Pokazaliśmy wszyscy,  że mamy wielkie serca . Zbiórka, która tak naprawdę trwała zaledwie kilka minut (kiedy publiczność opuszczała już staromiejską hale) przyniosła wspaniały rezultat - 3437,00 zł. Te fundusze już zostały przekazane Fundacji Radia Zet, która niesie pomoc ofiarom tragicznej wojny w Ukrainie. Wielki dzięki za ofiarność.  

Dziękujemy również Szkole Podstawowej w Starym Mieście, Zakładowi Gospodarki Komunalnej w Starym Mieście i Audiolight Rafał Zbytniewski – mieliście nieoceniony wkład w organizacje tego pięknego koncertu.

Lektura nie zachwyciła klubowiczek. Panie miały mieszane uczucia do tej książki. Powieść czytało się lekko i szybko. Historia o latach 30-tych opisująca Łódź z czasów jej największej prosperity była całkiem wciagająca, ale ta o latach współczesnych okazała się dość infantylna i schematyczna. Zbyt cukierkowa i przewidywalna (jak Harlequin). O wszystkim informuje narrator, kto jest tym dobrym, a kto złym oraz co się zaraz wydarzy. Również wątek, można powiedzieć paranormalny, też taki  jakiś dziwny, może całkiem zbyteczny?

Podczas spotkania klubowiczki otrzymały bawełniane torby w barwach DKK przekazane przez WBPiCAK w Poznaniu.

Zapraszamy na kolejne spotkanie DKK, które odbędzie się 19 kwietnia. Tematem będzie książka „Kłamczuch” Jędrzeja Pasierskiego.

 Dorota Wiatrowska

Recenzja:

Książka Magdaleny Witkiewicz „Czereśnie zawsze muszą być dwie” przypomniała mi, że książki można czytać lekko, szybko i z pewnością, że koniec będzie – mimo turbulencji – szczęśliwy. Jest to powieść o przyjaźni, miłości, o ludzkich problemach, gdzie teraźniejszość miesza się z przeszłością. Autorka podkreśla znaną nam prawdę, że przeszłość determinuje teraźniejszość i przyszłość.

Akcja książki toczy się w dwóch przestrzeniach czasowych.Teraźniejszość to życie Zosi, przeszłość to losy Anny. Te dwie bohaterki łączy postać Stefanii.

Autorka dobrze nakreśliła postać młodej dziewczyny Zosi, mieszkanki Gdańska. Zosia jako uczennica ma problemy z wejściem w świat rówieśników i znalezienia z nimi wspólnego języka. Jest osobą bardzo zdolną, więc nauka przychodzi jej łatwo, dodatkowo została wychowywana w domu inteligenckim, co wiąże się z dziedziczeniem bagażu kulturowego, bez konieczności nauki sensu stricto. Zdominowana przez rodziców w kwestii wyboru zawodu, miała zostać lekarzem aby kontynuować tradycję rodzinną. Dzięki pomocy Stefanii, emerytowanej nauczycielki, z którą złączył Zosię przypadek, dziewczyna uczy się odkrywać swoje uzdolnienia i wybiera architekturę zamiast medycyny. Wyniesione z domu rodzinnego podporządkowanie się innym, daje o sobie znać w relacjach z pierwsza miłością – Markiem. Zosia nie potrafi sygnalizować swoich potrzeb, zgadza się, często wbrew sobie, na propozycje Marka. Po wielu przeżyciach wybija się na niepodległość i uwalnia z toksycznej relacji. Przeprowadzka do odziedziczonej po Stefanii wilii w Rudzie Pabianickiej wiele zmienia w życiu dziewczyny. Daje jej poczucie samodzielności, a poznanie historii tego domostwa i ludzi z nim kiedyś związanych to bodziec do zbudowania własnego domu i założenia rodziny. Oczywiście pomaga w tym dojrzała relacja z Szymonem, drugą miłością Zosi, miłością zbudowaną na fundamentach przyjaźni. Zosia i Szymon kontynuując historię siedliska w Rudzie Pabianickiej odbudowują willę i sadzą dwie czereśnie. Autorka uzmysławia nam, że człowiek potrzebuje drugiego człowieka do pełni szczęścia, tak jak czereśnie, które, żeby wydać owoce, muszą rosnąć dwie blisko siebie.

W ciekawej historii związanej z willą w Rudzie Pabianickiej nie zaakceptowałam sposobu w jaki autorka potraktowała postać Karola. Miłość do Anny nie usprawiedliwia jego postępku, czyli podpalenia wilii i spowodowania śmierci Henryka – męża Anny. Autorka postać złego człowieka, pijaczyny potraktowała z wyrozumiałością, nie spotkała go żadna kara. To, że zmienił się jako człowiek, nie zmienia faktu, że powinien ponieść karę. Jego zbrodnia zrujnowała życie wielu osobom w tym i jego syna Andrzeja zakochanego w Stefanii – córce Anny.

Nawiązanie do historii Łodzi i jej okolic to wartość tej książki.

Nazwisko Witkiewicz znane w historii literatury zobowiązuje. Ciekawe, czy autorka ma wspólny rodowód „z tymi” Witkiewiczami, czyli ze Stanisławami - ojcem i synem?

                                                                                                        Łucja Jaroszewska

Dorota Wiatrowska

Klubowiczki stwierdziły, że jest to chłodna, mocna i smutna opowieść o życiu Sus. Przekaz o tym, jak nieudane dzieciństwo determinuje przyszłość. Autor opisał życie dziewczyny z duńskiego blokowiska, ale wiemy, że u nas i na całym świecie takie blokowiska istnieją.

Na następnym spotkaniu omawiać będziemy książkę „Czereśnie zawsze muszą być dwie” Magdaleny Witkiewicz.

Zapraszamy do przeczytania recenzji:

„Życie Sus” Jonast T. Bengtsson

„Życie Sus” Jonasta T. Bengtssona to prosta w formie książka o relacji ojciec – córka, a faktycznie o efektach tej patologicznej relacji w życiu 19–letniej Sus. Sus to osoba samotna. Matka narkomanka zmarła, ojciec znajduje się w więzieniu za spowodowanie śmierci żony, a brat w szpitalu z odłamkiem w mózgu. Życie na przedmieściach kopenhaskich pogłębia jej poczucie osamotnienia, wie, że może liczyć tylko na siebie, że blokowisko to świat, w którym nie może oczekiwać wsparcia. Samotna Sus o wyglądzie 12-letniej dziewczynki uwielbia swoją kolekcję noży. Noże dają jej poczucie bezpieczeństwa.

Pomimo wkroczenia w umowną dorosłość, Sus to nadal skrzywdzone dziecko, które reaguje autoagresją lub agresją na świat, dziecko pełne złości i bólu za doznane krzywdy, za wypaczone dzieciństwo i doznane krzywdy od ojca - agresywnego alkoholika. Sus stara się dorosnąć realizując wymyślony przez siebie test. Z uporem dąży do wzmocnienia ciała i charakteru realizując wyznaczone sobie zadania, aby dokonać zemsty – zabić ojca. W ten sposób chce się uwolnić od traum dzieciństwa. Sama ta myśl o zabiciu ojca jest szokująca, ale może nie dziwić. Najbardziej dramatyczna dla mnie była historia z kotem, którego „opieki” podjęła się Sus.

Autor nie daje nam bajkowej opowieści, w której dziewczyna z nizin społecznych zmienia się w prawidłowo społecznie funkcjonującą osobę. Bengtsson pisze prostymi, krótkimi zdaniami, pozbawionymi emocji. Emocji nie ma w książce, ale targają one czytelnikiem.

                                                                                     Łucja Jaroszewska

Recenzja książki  Jonasa T. Bengtssona „Życie Sus” WP 2020

Pierwszy raz w swojej czytelniczej biografii zetknęłam się z postacią literacką, która by budziła we mnie tak dużo negatywnych odczuć i myśli. Chociaż samą powieść czytało się dobrze. Spróbuję więc uporządkować swoje przemyślenia.        

Najbardziej zaskoczona byłam swoim stosunkiem do głównej bohaterki. Sus  to dwudziestolatka, żyjąca samotnie w bloku, dziewczyna z patologicznej rodziny. Jej ojciec odsiaduje wyrok za zamordowanie matki. Brat leży na OIM-ie z kawałkiem szpranela w głowie, a w jej głowie tkwi wspomnienie, jak ukrywa się w szafie ze strachu przed agresywnym ojcem. Zatem nastolatka mogłaby budzić litość, współczucie. Jednak tak nie jest. Dlaczego? Bo kupiła kotka, aby go zamordować! Bo na „próbę” zorganizowała perfidną akcję zabicia mężczyzny, oskarżanego o pedofilię. Bo wreszcie handluje haszyszem. Bo kradnie. Bo ma w sobie całe pokłady zła! Bo nawet po zakończeniu fabularnych zdarzeń zamykam książkę z przekonaniem, że Sus zabije ojca po opuszczeniu przez niego więzienia. Ta złowroga perspektywa powoduje, że powieść skłania do refleksji nad wykreowaną rzeczywistością. Czy Jonat Bengtsson zna z autopsji środowisko patologicznych rodzin? Czy może jest pracownikiem socjalnym i styka się na co dzień z młodocianymi przestępcami? Czy jest kuratorem sądowym, który obserwuje, jak  dysfunkcyjne rodziny i trudne warunki bytowania prowadzą nastolatków do ich stopniowej demoralizacji? Nie wiem. Wiem tylko, że po ukończeniu arabistyki zatrudnił się w telewizji przy programach dla dzieci, a  zanim został pisarzem, prowadził popularny program dla dzieci w duńskim radiu i pisał teksty do audycji dla młodzieży. Sądzę więc, że ten wieloletni kontakt z małolatami dał mu wiedzę o różnorakich zachowaniach dzieci i zróżnicowanych osobowościach nastolatków. W powieści „Życie Sus” na pierwszym planie są właśnie  niedorośli bohaterowie: tytułowa dziewczyna, planująca zemstę, chłopak na wózku inwalidzkim, kierujący sprzedażą narkotyków w szkołach, dwunastoletni pomagier inwalidy, wulgarni chłopcy ze szkoły, kupujący używki, student z drugiego roku, który „pieprzy studia”, bo wolałby grać muzykę. Wymienione postacie mocno odbiegają od stereotypowego wyobrażenia o dzieciach i nastolatkach. Chętniej myślę o tych ostatnich jako o tych, którzy kojarzą się z dobrem, z pozytywnym nastawieniem do ich przyszłości, z przekonaniem, że zacność, prawość, życzliwość są przymiotami młodości. Natomiast w powieści widzę młodych ludzi, o których z przekonaniem mówię, że są  podli, niegodziwi, niecni, zdeprawowani. Jaka czeka ich przyszłość?  Jaka przyszłość czeka Danię? Na te trudne pytania pisarz w swym utworze nie daje odpowiedzi. Tworzy natomiast fabułę, która wciąga bez reszty czytelnika. Jest ona czytelna dla odbiorcy, niezorientowanego w sprawach ciemnej strony rzeczywistości. Które składniki kompozycji pomagają z zainteresowaniem śledzić losy Sus? Trzecioosobowy narrator-  z pozoru beznamiętny obserwator zdarzeń, toczących się w czasie teraźniejszym,  czas przeszły zarezerwowany dla retrospekcji, dialogi trafne w swej konkretności, sprytnie wplecione w tok narracji wyjaśnienia sposobu rozumienia świata przez Sus, czasem celne porównania, służące pomocą czytelnikowi, nie znającego półświatka, podział powieści na kolejne rozdziały, otwierające przed czytelnikiem niespodziewany, zaskakujący ciąg dalszy zdarzeń.  Nie ma pustosłowia! Nie ma też analizy emocji postaci. Są przede wszystkim działania. Zadaniem czytelnika jest próba wniknięcia w świat wewnętrzny postaci.  To wszystko sprawia, że nie dziwi mnie nota wydawcy o nagrodach dla kolejnych książek Bengtssona.                                                                                                                                                                                                                                                                            Na koniec jednak dodam, że ta świetna powieść pozbawiła mnie złudzeń. Dotąd chodziłam po świecie w przekonaniu, że Dania czy Szwecja to kraje, w których łatwo być szczęśliwym. Dostatek państwa opiekuńczego, społeczny etos nastawiony na uczciwość, filozofia umiaru w życiu definiowały dotąd moje stereotypowe widzenie krajów  skandynawskich. Po lekturze utworu duńskiego pisarza pamięć przywróciła informacje czerpane z prasowych artykułów o problemach tych społeczeństw. Na świeżo mam w głowie sprawę zabójstwa popularnego, młodego szwedzkiego rapera - Einara, mającego jakieś niejasne powiązania z przestępczością zorganizowaną oraz konstatację dziennikarza o nieskuteczności policji, zrujnowanej na skutek nieudanej reformy policji. Narastająca przemoc i triumfujące zło we współczesnym świecie  napawają smutkiem kogoś, kto w „Małym Księciu” A. de Saint – Exupery’ego czytał, że każdy z nas powinien pracować nad sobą, że to kwestia dyscypliny. Symboliczne ziarna baobabu zakażają bowiem szybko cały grunt. „A kiedy baobab wyrośnie, to na wyrwanie jest za późno i nigdy już nie można się go pozbyć.”   

 Wiesława Kozłowska

„Życie Sus”

Tytuł mówi nam o czym będzie, o życiu – zakrawa na nudę, ale tak nie jest. Już po przeczytaniu kilku stron nabiera się rozpędu do czytania. Czytając miałam dwie myśli przewodnie. Jedna to czy Sus spotka coś dobrego od ludzi, druga myśl to co z tym kotem.

Krótkie zdania informują nas co zrobiła Sus, co robi Sus, co będzie robiła i natychmiast przywołują wyobraźnie.

Młoda dziewczyna jest bezsilna wobec przeciwności losu. Matka narkomanka, ojciec pijak, otacza ją samo zło.

Czego można oczekiwać od Sus, której w dzieciństwie nie dano miłości, czułości i troski. Nic pozytywnego nie wyniosła z rodzinnego domu ponieważ nigdy go nie miała. Żyje po swojemu. Dziewczyna ma w sobie tyle wszechobecnej nienawiści, że udusiła swojego „Jutro będzie po wszystkim” (kota).

Ja, w dzisiejszym świecie w którym przyszło mi żyć też nie jednemu rurką bym przywaliła, ale po co, nie jestem Sus.

Urszula Kordylas

Półkolonie organizowane przez Bibliotekę Publiczną Gminy Stare Miasto i GKRPA  to już pewna marka. Dzieci które zdecydują się spędzić ten czas z nami mają zagwarantowane niezapomniane przeżycia. Nie inaczej było podczas pierwszego tygodnia ferii zimowych. Dla 30 dzieci był to czas wypełniony grami, zabawami i wycieczkami. Nie było czasu na nudę. Konkursy, wyprawy do Kina za Rogiem, szaleństw przy fotobudce to był tylko początek. W lesie otaczającym gospodarstwo agroturystyczne Pradolina bawiły się w podchody aby później zasiąść przy ognisku na wspólnym pieczeniu kiełbasek. Zaproszeni przez organizatorów kynoedukatorzy z  Respect Dog Ośrodek Terapii Psów  uczyli  dzieci psiego ABC a ich  psy w terenie pokazały niezwykłe umiejętności tropienia.  To nie były jedyne zwierzęta jakie nasi podopieczni mieli okazje oglądać. Sporo emocji dostarczył widok majestatycznych żubrów w Ośrodku Edukacji Leśnej w Gołuchowie. Położony jest  obok przepięknego zamku gołuchowskiego, który również zwiedziliśmy.

Półkolonie skończyliśmy… 600 metrów pod ziemią.  Ciągnące się kilometrami podziemne korytarze, skrzące się widowiskowo stalaktyt , a nawet grota hrabiego Draculi. Takich mocji dostarczyła Kopalnia Soli w Kłodawie. Niegasnący uśmiech  i gromkie brawa dzieci były dla nas najlepszym dowodem, że to były niezwykle udane półkolonie.

Zapraszamy do przeczytania recenzji.

Następne spotkanie odbędzie się 1 lutego (wtorek) 2022 r. o godz. 16.30.

„Światło w środku nocy” Jo Moyes to powieść o młodej kobiecie Alice – Angielce.

Autorka pokazuje proces dojrzewania Alice od młodej, nietrzymającej się konwenansów dziewczyny, pragnącej uwolnić się od rodziców, do kobiety w pełni dojrzalej, odnajdującej przyjaźń i radość w pracy z grupą kobiet w tzw. konnej bibliotece na rzecz lokalnej społeczności w latach 30-tych XX wieku. Proces ten niósł ze sobą wiele trudnych chwil, bo tylko trudne sytuacje są bodźcem do zmian i przemian.

Alice małżeństwo z Amerykaninem Bennettem Van Cleve, synem właściciela kopalni(małżeństwo zawarte po krótkiej znajomości) potraktowała jako możliwość wyrwania się z domu i zakosztowania wspaniałego życia. Niestety marzenia o Nowym Yorku prysły wraz z przyjazdem do małego miasteczka Baileyville w biednym stanie Kentucky na środkowym wschodzie Stanów Zjednoczonych. Konfrontacja z rzeczywistością okazała się dla Alicji bolesna. Despotyczny teść, żądający bezwzględnego podporządkowania, mąż uległy wobec ojca i niezdolny do fizycznej miłości, obce środowisko, które obserwowało ją cały czas i wyśmiewało jej nieskazitelny akcent, konieczność brania udziału w licznych zebraniach i mszach wywołuje u Alicji frustrację. Do tego momentu powieść była do bólu przewidywalna.

Interesująca staje się od momentu zgłoszenia się Alicji do pracy w tworzonej konnej bibliotece. Praca to niełatwa, polegała na dostarczaniu książek do osad położonych wysoko w górach, często trudnymi górski szlakami. Bibliotekarki pracowały pięć dni w tygodniu praktycznie od rana do wieczora. By biblioteka mogła funkcjonować należało także prowadzić inwentaryzacje i naprawę książek. Los skojarzył Alice z czterema wspaniałymi kobietami. Była to: Izzy o pięknym głosie, córka pani Brady, inicjatorki całego przedsięwzięcia, Beth pełna marzeń, czarnoskóra Sonia i Margery. Margery to osoba silna, niezależna, której dzieciństwo upłynęło w bandyckiej i pijackiej rodzinie, której życie nie oszczędziło traumatycznych przeżyć, a jednak wyszła z nich zwycięsko z pomocą przyjaciółek. Dziewczyny wzajemnie się wspierały, odkrywały swoje potrzeby, poznawały życie mieszkańców, budziły w czytelnikach potrzebę czytania książek i udzielały pomocy w trudnych sytuacjach. Praca w bibliotece dawała kobietom poczucie spełniania. Nie była to zawsze droga usłana różami. Nie wszyscy mieszkańcy aprobowali działalność bibliotekarek.

Zawiązanie akcji powieści wokół tworzenia konnej biblioteki i wprowadzenie osoby z zewnątrz, Alice, obcej w tym środowisku pozwoliło autorce uwypuklić wiele problemów tej małej społeczności takich jak: patriarchat, dyskryminacja rasowa, skorumpowana władza, wyzysk górników i ich ciężkie warunki pracy, niszczenie środowiska, bieda, alkoholizm. 

Powieść można by zaliczyć do książek typu „herstory”,(nie ma jednak postaci historycznych) bo pokazuje życie z pozycji kobiet, kobiet bibliotekarek, feministek, które niosły „kaganek oświaty’ uświadamiały kobiety, pomagały mieszkańcom w sprawach codziennych i informowały o ich prawach w starciu z właścicielami kopalni. Autorka pokazała siłę kobiecej przyjaźni.

Książka wzbogaciła mnie o wiedzę na temat programu konnych bibliotek, który realizowano w USA w latach 1935 – 1943. W szczytowym okresie dostarczono książki ponad stu tysiącom czytelników na obszarach wiejskich.

To pierwsza z przeczytanych przeze mnie książek tej autorki. Nie dla mnie ten typ literatury.                                                                                                    

                                                                                                                      Łucja Jaroszewska

Jojo Moyes - Światło w środku nocy

Książka pt. „Światło w środku nocy” jest  godna polecenia. Na pewno duża w tym zasługa niebanalnej tematyki. Konna biblioteka z lat 30-tych XX wieku na terenie biednego Kentucky w USA. Kobiety i książki to główne bohaterki tej opowieści. Silne kobiety, które muszą sobie radzić w ramach swoich ograniczonych praw. Mają przeciwko sobie tradycję, mężczyzn, prawo, kościół. Wszystko je ogranicza. Czy biedne czy bogate, białe czy kolorowe, wykształcone lub nie - zawsze jednak podporządkowane władzy mężczyzn. Autorka porusza wiele problemów: społeczne, obyczajowe, rasizm, kapitalizm, przemoc domowa, edukacja seksualna. Lekka z początku historia zapętla się i wciąga w problemy miejscowej społeczności. Zmienia się w opowieść pełną ciężkich i ważnych wyborów. Kobiety stają przed coraz trudniejszymi wydarzeniami i muszą dokonywać trudnych wyborów. Ale od czego kobieca siła, spryt i przyjaźń? Historie miłosne wbrew obawom nie zdominowały tej opowieści. Może zakończenie jest trochę w stylu romansu, ale co tam. W końcu autorka jest kobietą. To przede wszystkim powieść dla kobiet o kobietach. Uświadamia trudną drogę, jaką musiały przejść, by walczyć o swoje prawa. Ciekawa i bardzo wciągająca historia łącząca wątki historyczne , obyczajowe i emancypacyjne.

 Wanda Majchrzak

           Recenzja powieści Jojo Moyes „Światło w środku nocy” dla DKK w Starym Mieście

Powieść brytyjskiej dziennikarki i pisarki „Światło w środku nocy” nie zawiedzie czytelnika. Jest wciągająca i intrygująca. Ma autorka talent do snucia opowieści! Nic więc dziwnego, że zaliczana jest do grona nielicznych autorek, które dwukrotnie otrzymały Romantic Novel of the Year Award, przyznawaną przez Romantic Novelists' Association. Wskazana rekomendacja sugeruje, że jest to powieść romantyczna. Dla mnie jest to jednak coś więcej niż romantyczna opowieść o miłości. Spodobało się mi, że pisarka oparła swój utwór na fakcie autentycznym. W Posłowiu bowiem przeczytałam ze zdziwieniem, że  naprawdę w USA realizowano program konnych bibliotek WPA w latach 1935 – 1943 na obszarach wiejskich – również na terenie Wschodniego Kentucky. Tam właśnie dzieje się akcja fabuły. Bohaterkami są dwie kobiety: biała Amerykanka Margery O’Hare oraz Angielka  Alice Van Cleve.  Ich drogi życiowe skrzyżowały się, gdy młoda Alice przyjechała do Baileyville – typowego miasteczka południowych Appalachów – jako świeżo poślubiona żona syna miejscowego właściciela tutejszej  kopalni. W małżeństwie kobieta nie znalazła upragnionego szczęścia. Dlatego z ulgą powitała możliwość wyrwania się z domu teścia. Zgłosiła się jako bibliotekarka do pilotowanego przez panią Brady programu konnych bibliotek. Dzięki temu Alice  poznaje zarówno nietuzinkową i po męsku niezależną Margery, jak i mieszkańców wiosek górskich, do których dociera konno z książkami i czasopismami.  Pomysł, aby bibliotekarki docierały do różnych domostw, owocuje wątkami pobocznymi równie interesującymi jak  dwa wątki główne. Czytelnik ma okazję śledzić przykłady różnych losowych zawiłości, np. smutku po stracie ukochanego męża, obaw i strachu czarnoskórej kobiety, próbującej znaleźć pracę wśród  białej większości, bezczelnej pewności siebie owdowiałego pijaka, który znęca się nad córkami,  solidarności górskiej społeczności w obliczu powodzi. Powieść jest aż gęsta od ludzi, borykającymi się ze swoim losem. Przy czym pisarka umiejętnie rozgrywa fabułę. W centrum uwagi są dwie kobiety. Margery to kobieta obawiająca się małżeństwa, gdyż w dzieciństwie była bita przez ojca - okrutnika. Natomiast Alice to dziewczyna, która ze zdziwieniem odkrywa, że brak doświadczenia seksualnego skutkuje pytaniem: jestem żoną przystojnego  mężczyzny czy nie? Ich perypetie uczuciowe wciągnęły mnie. Kibicowałam im z zapartym tchem. Nie miały łatwo!! Margery urodziła córeczkę w więzieniu, a Alice postawiła się tyranowi – teściowi. Dlatego z ulgą powitałam happy end. Ucieszyłam się, że pisarka znalazła sposób na połączenie zakochanych par. Margery wychodzi za mąż za Swena – mężczyznę opiekuńczego, wyrozumiałego, oddanego, wiernego i doskonałego kochanka. Alice po rozwodzie z mężem impotentem tonie w ramionach cierpliwego i pracowitego rozwodnika Freda.  Ta romansowa warstwa powieści jest równie interesująca jak warstwa kryminalna. Powieściopisarka bowiem stawia czytelnika w obliczu wątpliwości – czy ta wspaniała Margery zabiła wstrętnego pijaka z Prologu? Już od początku bowiem wisi nad czytelnikiem zdarzenie zarysowane właśnie we wstępie. Dodatkową gratką dla mnie był zabieg opatrywania większości rozdziałów różnymi cytatami – mottami. Poszerzały one perspektywę rozpatrywania działań powieściowych postaci o szerszy kontekst społeczny, historyczny  i literacki. Podobało się mi też, że widzę jak książki stają się ważną częścią codziennego życia zwykłych ludzi. Zwłaszcza jedna książka budzi zainteresowanie powieściowych kobiet i współczesnych czytelniczek. Chodzi o książkę bez tytułu, wprowadzającą w arkana pożycia seksualnego małżonków. W powieściowym świecie jest tak, jak było u nas w Polsce z książką Michaliny Wisłockiej „Sztuka kochania”. Była to pozycja potrzebna ludziom, ale tępiona przez czynniki oficjalne. Aż ciśnie się na usta pytanie: Panowie i Panie, naprawdę seks jest nieważny? Podziwiam też pisarkę za umiejętność budowania postaci. One są wiarygodne! Ich postępowanie jest wynikiem ich cech charakteru i trafnie przedstawionych okoliczności czasów, w których kobiety powinny zajmować się tylko domem i dziećmi. Okazuje się, że konieczność życiowa zaprzecza społecznym stereotypom białych tradycjonalistów  czy religijnych fanatyków.  Życie zmusza bowiem odważne kobiety, aby zadbały o siebie czy swoje rodziny. Przeczytałam więc bardzo ciekawą powieść. Gdy ją zamknęłam, spojrzałam na kartę tytułową książki. I … doznałam rozczarowania. Na okładce zobaczyłam kobietę w stroju, sugerującym XIX wiek. A przecież rzecz się dzieje w I połowie XX wieku. W poszukiwaniu nazwiska graficzki odkryłam, że po angielsku tytuł utworu brzmi zdecydowanie lepiej: The Giver of Stars (co w dosłownym tłumaczeniu znaczy dawca gwiazd). Angielski tytuł mocniej zachęca mnie do poszukiwania metaforycznego wydźwięku fabularnych wydarzeń niż polska propozycja – „Światło w środku nocy”.   

 Wiesława Kozłowska

We Frankfurcie nad Menem dochodzi do brutalnego morderstwa kobiety. Nienaturalne ułożenie jej nagiego ciała porusza nawet policjantów, którzy w swoim fachu widzieli już niejedno. Śledztwo prowadzi komisarz Robert Marthaler, dla którego praca jest na pierwszym miejscu. Kiedy jest zadanie, angażuje się w nie bez reszty i odsuwa inne sprawy na bok. Mimo wzmożonej pracy całego wydziału i nowych faktów, dochodzenie nie posuwa się do przodu, a naciski ze strony szefa wydziału zabójstw, dotyczące jak najszybszego zakończenia śledztwa, są coraz wyraźniejsze... Rozpoczyna się walka z czasem. Ale czy złapie on perwersyjnego seryjnego mordercę? Czy mozolne śledztwo przyniesie rezultaty? Czy zakończą się brutalne mordy kobiet a sprawca trafi do więzienia? Aby się przekonać, wystarczy sięgnąć po książkę Jana Seghersa "Panna młoda w śniegu".

Niemiecki kryminał podobał się klubowiczom. Okazał się bardzo dobrą lekturą, którą czyta się doskonale. Książka jest godna polecenia.

Na następnym spotkaniu omawiać będziemy powieść „Malarka gwiazd” Amelii Noguera.

Zapraszamy!

Dorota Wiatrowska