Wielkanocne pisanki w Liścu Wielkim

Pisanki, kraszanki czy drapanki kojarzone są ze Świętami Wielkanocnymi. Wielu zdziwi zapewne informacja, że jaja ozdabiano już w starożytnej Mezopotamii, Egipcie czy Rzymie. W przedcheścijańskich czasach symbolizowały one początek świata i witalność oraz odgrywały ważną rolę w kulcie dusz. Dla chrześcijan jajko jest symbolem odradzającego się życia.

Początkowo wzory i kolory pisanek nie były przypadkowe  - miał znaczenie symboliczne. I tak motywy słoneczne odwoływały się do odrodzenia i wieczności, wzory geometryczne do nieskończoności natomiast czerwień to krew - znak esencji życiowej. Obecnie nie przywiązuje się aż tak uwagi do symboliki wzorów na ozdabianych jajach. Znamy wiele technik ich ozdabiania. Barwione na gładko, bez żadnych wzorów to kraszanki.  Najlepiej do uzyskania pięknych kolorów użyć naturalnych barwników. Aby zabarwić skorupkę na żółto wykorzystać należy łupiny cebuli lub kurkumę, kolor różowy uzyskamy dzięki burakowi, czarny da nam kora dębu natomiast zielony młody owies. Im jaśniejsza będzie skorupka jajka, tym ładniejszy otrzymamy kolor. Najbardziej rozpowszechnione w polskiej tradycji są jajka ozdabiane  wzorami. Takie jajka nazywamy pisankami. Często wzór zależy od regionu w którym powstaje pisanka. Najstarszą techniką w ich tworzeniu jest batik. Na umytym i ugotowanym jajku nanosi się wzory roztopionym woskiem. Później macza się je w zabarwionej wodzie. To właśnie tą metodą były ozdobione najstarsze znalezione pisanki z terenu Polski datowane na X oraz XII wiek.

Wszystkich tych informacji  mogli dowiedzieć się uczniowie klasy IIIa oraz IIIb na dwóch warsztatach wielkanocnych przeprowadzonych w Bibliotece w Filii w Liścu Wielkim. Dodatkowo każdy z uczniów własnoręcznie mógł przekonać się, że potrzeba dużej cierpliwości oraz precyzji aby wykonać estetyczne pisanki metodą batiku. Dobrze, że mogli liczyć na pomoc swoich wychowawczyń, Pani Doroty Kwiecińskiej oraz Pani Magdaleny Kwiecińskiej.

Agnieszka Adaszak